TINANGGAL ko agad ang helmet ko pagkababa namin. Ang tila kanina pang takas na buhok ko ay Dali – daling inilipad Ng hangin at gayon din ang aking jacket at Ang iilang buhok ni Chaos.
“Tara. Kanina pa sila nag-aantay.”
Magkahawak kamay kaming naglakad sa malawak na espasyo rito sa isang mansyon. Malawak ang bakuran at tila isa itong rest house sa sobrang lawak at dami ng mga puno ng mangga sa bawat daanan. Nilingon ko agad ang aking likuran. Hindi na ako nagulat at napatigil na lang sa kinatatayuan.
“Babyy.”, tawag nito sa akin ngunit hindi ako lumingon sa kanya. Ang di matigil na alon ng dagat ang pumukaw na sa aking isipan. Tila nasa isang bakasyon ako at itong ganito kaaliwalas, tahimik at masayang tunog ng dagat ang bumungad sa akin.
Nakakagaan lalo ng pakiramdam.
Naramdaman ko
