Pati ang langit ay nararamdaman ang sakit na nararamdaman ni Bianca. Umupo siya sa gater at pinatong ang ulo niya sa kaniyang tuhod. Umiyak lang siya nang umiyak hanggang sa wala ng lumabas na luha sa kaniyang mga mata.
She felt numb. Isang bagay na lang ang gusto niyang gawin sa mga oras na ito. Ang saktan ang kaniyang mga magulang na walang ginawa kundi ang diktahan siya. Palagi siyang sumusunod sa mga magulang. Kahit hindi niya maramdaman na sinusuportahan siya ng pamilya niya ay ayos lang sa kaniya. Hindi ganito ang gusto niyang kapalit sa mga dikta sa kaniya.
Lumuluhang nag-angat siya ng tingin nang may humintong itim na van sa harapan niya. Bago pa siya magprotesta ay hinigit na siya ng mga nakilala niyang tauhan ng mga magulang niya.
“Putang-ina niyo! Bitawan niyo ako!” pagpupumi
