MTT SIXTEEN

3390 Words
NAKATINGIN SA papalayong chopper si Anna. Ibinaba lang sila ni Liam Tolentino sa islang iyon. Hindi na ito tumagal pa dahil sa marami itong gagawin sa lungsod. Hindi mapigilan ni Anna na malungkot dahil pansamantala siyang manatili sa islang iyon kasama si Alex. Ngayon niya natanong ang sarili kung paano siya napapayag ni Alex na sumama doon. Marahil ay dahil sa gusto niyang takasan ang nalaman tungkol sa kanyang kasintahan. Hanggang kasi ng mga sandaling iyon ay hindi pa rin siya makapaniwala na ito ang sumugod sa apartment niya. Hindi niya mawari kung paano nagawa ni Carl ang bagay na iyon. Ibinigay niya ang buong tiwala dito tapos ganoon lang ang gagawin nito. "Anna, let's get inside?" Napalingon si Anna ng marinig ang tanong na iyon ni Alex. May pag-aalala sa mukha ng binata. Nakalahad din sa harapan niya ang kamay nito. Anna look at the hand of him. Something inside of her saying that she should accept his hand. Ngumiti si Anna at tinanggap ang kamay nito. May munting kuryenting dumaloy sa kamay niya pero hindi na lang iyon pinansin ni Anna. Kahit naman kasi itanggi niya ay alam niya kung anong ibig sabihin ng nararamdaman niyang iyon. She wanted to know where her feelings will go. Magkahawak-kamay silang naglakad palapit sa bahay. Sinabayan ni Anna ang hakbang ni Alex. Isang palapag lang ang bahay na iyon. Kulay puti ang pintura at may balcony. Umakyat sila sa dalawang hakbang na hagdan. Agad na napansin ni Anna ang dalawang luggage na malapit sa pinto. Napatingin sa kaliwang bahagi ng balcony si Anna. Doon ay nakita niya ang dalawang upuan at isang maliit na mesa. This part of the house is cute. Binuksan ni Alex ang pinto ng bahay. "Ma-una kana sa loob. Ako na ang magpapasok ng mga bagahe natin." Tumungo siya sa binata. Binitiwan ni Alex ang kamay niya kaya naman na una ng pumasok sa loob si Anna. Unang bumungad kay Anna ang sala. Simple lang iyon. May puting sofa set at coffee table naman ang sa gitna. Napansin niyang nakaharap ang sofa set sa isang malaking T.V. Kulay langit ang kurtina sa sliding door. The house smells so clean. Hindi halatang bahay bakasyunan. Napansin niya ang dalawang pinto sa kaliwang bahagi at hallway naman sa kanang bahagi. Una niyang nilapitan ang kanang bahagi. Naglakad siya sa maikling hallway. Nang makarating sa dulo ay nakita niya ang kusina. Kompleto ang gamit doon. May malaking dalawang pinto ng refrigerator. Lumapit si Anna doon at nagulat pa siya ng makitang maraming pagkain ang laman. Mula sa prutas, gulay, karne, soft drinks, beer, gatas at frozen goods. Napangiti si Anna ng tuluyang makapasok sa isipan niya ang nakita. Pinaghandaan talaga ni Alex ang pagpunta nila doon. May pagkain na silang kakainin kaso ang tanong ay sino ang magluluto para sa kanila. Hindi siya masyadong magaling pagdating sa kusina. She can cook but not as good at others. Kung baga siya lang ang pwedeng kumain sa luto niya. Kaya nga bihira din siyang magluto. "Gutom ka na ba?" Muntik ng mapatili si Anna ng may nagsalita sa likuran niya. Galit niyang nilingon si Alex na may ngiting naglalaro sa labi. Sinamaan niya ng tingin ang lalaki. Isinara ni Anna ang refrigerator at lumapit sa binata. "Hindi mo naman masyadong pinaghandaan ang pagpunta natin dito, ano?" Hindi mapigilan ni Anna na maging sarcastic sa lalaki. Alex doesn't care about her tone. "Of course, I want you to be comfortable while we are here." Napasimangot si Anna dahil sa narinig. "Kung ganoon ay sino ang magluluto ng pagkain natin?" "Ikaw." Tinuro pa siya nito. "A-ako?" Napaturo na rin si Anna sa sarili. Tumungo si Alex. Sumandal ito sa pader ng kusina. May naglalarong ningning sa mga mata nito. Hindi tuloy alam ni Anna kung seryuso ba ito o pinaglalaruan lang siya. Pinagkrus ni Anna ang dalawang braso at tinaasan ng kilay ang lalaki. "What?" Natatawang tanong ni Alex. "Alex, baka nakakalimutan mo. Ikaw ang nagyaya sa akin dito kaya responsibilidad mo ako. Hindi mo naman ako sigurado gagawing katulong mo dito?" Tumawa ng mahina si Alex pagkatapos niyang magtanong. Umayos ito ng tayo at lumapit sa kanya. Naging alerto naman si Anna. Inalis nito ang braso sa kanyang dibdib at hinawakan ang dibdib ni Alex para patigilin ito sa paglapit sa kanya ngunit hindi nagpapigil si Alex. Patuloy pa rin ito kaya naman napa-atras si Anna hanggang sa bumangga ang dalaga sa bilog na mesa. "A-ano sa tingin mo ang ginagawa mo?" Pagtataray na tanong ni Anna pero kulang ito sa lakas. Hindi nagsalita ang lalaki. Mas inilapit pa nito ang mukha sa kanyang mukha. Bumilis naman bigla ang t***k ng puso ni Anna. Nagwawala na iyon sa loob ng kanyang katawan. Napalunok ang dalaga ng ipinagdikit nito ang kanilang noo. Hindi inaalis ni Alex ang mga mata sa mga mata niya. Para bang nais nitong basahin kung anuman ang naglalaro sa kanyang isipan ng mga sandaling iyon. Hindi lang iyon, parang nais din nitong malaman kung ano bang nararamdaman niya. Nais man niyang iiwas ang mukha ay hindi niya magawa. Para kasing may sinasabi ang mga mata ni Alex. "You can live like a queen, Anna. You just have to do something." Bulong ni Alex. "A-Ano iyon?" Na-uutal na tanong niya. Hinawakan ni Alex ang kamay niya na nakahawak sa dibdib nito. Sinundan iyon ng tingin ni Anna ng itaas ng binata at inilapat sa labi nito. Pigil ni Anna ang paghinga habang pinapanood ang sunod na ginawa nito. Ang malambot na labi ni Alex ay lumapat sa kanyang mga daliri at nag-iiwan ng mainit na pakiramdam. Pinagdikit ni Anna ang kanyang mga labi para pigilan ang emosyon na unti-unting nabubuhay sa kanyang puso. Something is touching her weak heart. It gives her a tingle sensation that she can explain. Sa ilang taon niyang nabuhay sa mundo ay ngayon lang siya nakadama ng ganoon at kay Alex pa dalaga. "I won't tell you right now, Anna." Alex's eyes scream with joy. "I don't want you to run from me if I tell you. One thing I want you to know. Prepare yourself." Pagkatapos sabihin ang mga katagang iyon ay tumayo na si Alex at iniwan siya doon. Iniwan siyang nakatulala at tinatanong ang sarili kung anong nangyari. Anong ginawa sa kanya para magkaganoon isya? Bakit habol niya ang kanyang paghinga at sobrang bilis ng kanyang puso? Hindi lang iyon, bakit nakaramdaman siya ng paglalamo sa palayo ng katawan nito sa katawan niya? Tama ba talaga ang hinala niya sa nararamdaman para kay Alex? ANNA is setting outside. Nasa balcony siya ng mga snadaling iyon at pinagmamasdan ang mga bituin. It's quarter to eight in the evening. Katatapos lang nilang maghapunan ni Alex at nagulat talaga siya ng malaman na ito ang nagluto ng pagkain nila. Alex know how to cook and he is amazing. Masarap ang luto nito na aakalain mong isang kilalang chef ang may gawa. Hindi tuloy napigilan ni Anna na kumain ng marami. Ilang buwan na ba mula ng makatikim siya ng lutong pagbahay. Nakakatikim lang naman siya ng ganoon kapag umuuwi siya ng Quezong Province. Sa tuwina kasing uuwi siya ay nagluluto ang ina ng paborito niyang pagkain. Upon remembering her own family, Anna suddenly feel lonely. Wala na ang pamilya niya. Nag-iisa na lang talaga siya sa mundo. Hindi niya akalain na sa isang iglap lang ay nawala sa kanya ang pinakamamahal niyang pamilya. Binalot ng lungkot at pighati ang puso ni Anna. Itinaas ni Anna ang dalawang paa at ipinatong ang ulo sa tuhod. She wanted to cry again. Gusto niyang iyakan ang pagkawala ng tatlong taong mahala na mahal niya. "Hey!" Nagtaas ng tingin si Anna ng marinig ang boses ni Alex. May hawak na isang tasa ang binata. Inilapag nito ang hawak sa coffee table at umupo sa isa pang-upuan na nandoon. Napatingin si Anna sa basong inilapag ni Alex. "Ano 'yan?" Itinuro ni Anna ang baso. "Your warm milk." Sagot ng binata. Nanlalaki ang mga matang napatingin si Anna sa binata. Ngayon lang napansin ni Anna na madalas siyang bigyan ni Alex ng gatas pag-gabi. Nang nasa farm sila ni Quinn ay hinahatiran siya nito. Tumikhim siya. Nais niya itong tanungin pero natatakot siyang marinig ang sagot nito. Simula ng maging abogado siya ay ngayon alang siya natakot na magtanong sa isang tao dahil natatakot siya sa sagot nito. Inalis ni Anna ang dalawang paa sa pagkakapatong sa upuan at dinampot ang baso. Agad niyang ininum ang malamig na gatas at binaliwala ang tingin ng lalaking katabi. Anna is very aware of Alex stares. It penetrates her soul and she can't think clearly. Kaya naman hindi na ito binaliwala pa ni Anna. Tumingin siya sa binata. Alex didn't look away. "Anong tinitingin-tingin mo dyan?" Mataray na tanong ni Anna. Inilagay ni Alex ang siko sa arm chair at ipinatong ang baba sa kamay. Mas lalong naging malalim ang mga tingin nito kaya naman napa-atras si Anna. "Ang ganda pala talaga pagmasdan ang mga mata mo." Tumigil sa pagtakbo ang isipan ni Anna sa narinig na sinabi ng binata. Pati din yata ang pag-ikot ng mundo ay himinto. What is he talking about? Anong sinasabi nitong maganda ang mga mata niya? "This is the reason why I love to tease you, Anna. I like to see you shy. Muli ko lang kasi nakikita ang dating Anna sa iyo. Napapatunayan ko na hindi ka pa rin nagbago." Napakurap si Anna dahil sa sinabi ni Alex. Nawala bigla ang mahika na bumalot sa dalaga. Bumalik sa kanyang isipan kung gaano siya ka-inosente kaya siya nabiktima at pinaglaruan ni Brandon noon. Iniiwas ni Anna ang tingin kay Alex. Humigpit ang pagkakahawak niya sa baso. She hates her old self. Alex doesn't know how much she hates herself before. "Anna, did I say something wrong?" Hindi pinansin ni Anna ang binata. Pinagpatuloy lang niya ang pag-inum ng kanyang gatas. Wala siyang sasabihin kay Alex. Wala siyang aaminin dito. "Hey! Anna, may sinabi ba akong mali? Bakit pakiramdam ko ay nagalit ka bigla sa akin?" Huminga si Anna ng malalim. "Do I still look innocent right now, Alex?" Nawala ang ngiti sa labi ni Alex ng marinig ang tanong na iyon mula sa dalaga. May pumitik sa puso ni Alex na dumaloy sa katawan nito. "I... I know I change. Alam ko sa sarili ko na malaki ang pinagbago mula ng gabing namatay si Itay. Ang sabi nga ni Inay ay ibang-iba na daw ako. Kaya nais kong malaman kung talaga bang naki---" "You still the Anna, I know." Alex looks at her eyes while saying those words. "A-Alex..." Basag ang boses na banggit niya sa pangalan ng binata. Alex moves closer to her and holds her hands. Hindi niya naman hinila iyon. Every time Alex holds her, she feels so great. She feels so secure and happy. "When I said that I saw the old Anna, it's not the only the innocent that I saw. Ang pagiging mapagmahal mo sa pamilya. Ang pagiging mabuti mong anak at kaibigan. Anna, it's not wrong to trust someone. It was them who are wrong. They used your innocent to ruin you but you are strong enough to fight back. Don't take it by your heart. You are one of the strongest people I know." Anna who touch by Alex word didn't speak. His soft voice and eyes that have full of emotion makes her feel love. Bakit sa mga salita lang ni Alex ay napapanatag na siya? Anong meron sa mga salita at boses nito para makaramdaman siya ng ganoong kasiyahan. Alex is smooth talker. He been like that and she can deny that she was a little affected back then. Bata pa siya noon at walang alam pagdating sa pakikipag-usap sa mga lalaki. Carl is the first man who approach her and Alex is the first person she talks longer than usual. Mahiyain kasi talaga siya noon at hindi nakikipag-usap sa kahit kaninong lalaki. She was preserved not until the night of her father died. Doon siya nagbago. "I will always by your side from now on, Anna. Hinding-hindi kita iiwan," Itinaas ni Alex ang kamay niya at hinalikan. Hindi na siya nagsalita pa. Anong sasabihin niya? She doesn't know what her feeling right now. All she knows is that what Alex said gives comfort to her heart. ALEXANDER is drinking his coffee at the beach. It's six o'clock in the morning. He is enjoying the sunrise. Iyon ang maganda sa private island na iyon ng pinsan. Maganda ang tanawin sa umaga. Mag-isa lang siya ng mga sandaling iyon. Anna is still sleeping in her own room. Magkahiwalay ang kwarto nilang dalawa. Kaya nga niya pinili ang private island na iyon dahil alam niyan dalawa ang kwarto ng beach house ng pinsan. Alex remember what happen last night. May munting kirot sa puso niya ng marinig ang sinabi ni Anna patungkol sa sarili nito. Alam niyang hindi maganda ang nangyari dito noon at malaki ang naging apekto sa dalaga. He wanted to kill those mans who tried to violent her. Anna doesn't deserve to be threaten like that. She is innocent like a child but they ruin it. Huminga ng malalim ang binata. Sinirang muli ni Carl ang tiwala ni Anna dahil sa ginawa nito. Pagkatapos ng lahat ay sasaktan parin nito sa huli si Anna. Wala naman kasi talagang lihim na maitatago ng matagal. Kaya kung maari ay maging totoo siya sa dalaga. "Alex..." Ang pagtawag na iyon ng isang babae ang siyang nagpalingon sa binata. Anna is standing behind her with her pajama. Napangiti siya sa ayos nito pero nawala din agad ng makita ang mukha nitong may dumadaloy na luha. Napatayo siya at lumapit sa dalaga. Hinawakan niya ang braso nito at tiningnan kung may sugat. "Are you okay? Bakit ka umiiyak?" Puno ng pag-aalalang tanong niya. Walang salitang namutawi sa labi ng dalaga. Niyakap lang siya nito na siyang ikinatigil niya. Anna cried at his chest. Naririnig niya ang malakas nitong iyak na lalong nagbigay sa kanya ng alalahanin. Hinagod niya ang likuran nito gamit ang kanyang isang kamay habang ang isa naman ay niyakap ang baywang nito. Alex wanted to ask but he stops himself. So, he let her cried. Sa ganoong posisyon sila hanggang sa naging kalmado ito. Kusang kumalas si Anna sa pagkakayakap sa kanya. Pinunasan nito ang mga luhang dumaloy sa pisngi. "Okay ka na ba?" He tried to see her face but Anna look away. Tumungo lang ito bilang sagot sa tanong niya. Alex wanted to ask more but he let her. Hindi niya pwedeng ipilit ang nais. He wanted Anna to be comfortable to her. Kahit naman kasi na magkakilala sila, alam niyang may nakaharang pa rin sa pagitan nila. "Anong gusto mong kainin? Magluluto ako." Doon lang nagtaas ng tingin si Anna. Namamaga ang mga mata nito na siyang ikinawala ng saya sa puso niya. Kaya bago pa mapigilan ni Alex ang sarili ay kinabig niya ang dalaga at niyakap ng mahigpit. Pinagdikit niya ang mga labi. Naiinis siya sa sarili dahil wala siyang alam. Hindi niya alam kung anong nasa isipan nito. Naiinis siya dahil hinayaan niyang masaktan ng ganoon ang babaeng minamahal. "Alex..." "I'm sorry. I'm sorry I didn't protect you. Sana naging maaga ang pagbalik ko sa buhay mo para hindi mo ito naranasan pa. I'm sorry, Anna." He wanted to punish himself. "What are you talking about?" "Kasalanan ko kung bakit ka nagkakaganito. Kasalanan ko kung bakit ka nasasaktan ngayon. I failed to protect you. Dapat talaga ay noon ko pa sinuway ang mga magulang ko. Hindi sana umabot sa ganito ang lahat. Hindi ka dapat nasasaktan ngayon nga ganito. Patawarin mo sana ako, Anna." Hindi nagsalita si Anna. Gumanti lang ito ng yakap sa kanya. At sa pagkakataong iyon ay mas mahigpit pa sa kaninang yakap. Natigilan si Alex sa ginawang iyon ng dalaga. May naglaruan tuloy na paru-paru sa kanyang puso. Sa ka una-unahang pagkakataon ay may nabuhay sa katawan ni Alex na hindi dapat. Mabilis niyang natulak ang dalaga. Napayuko si Alex. He wishes that Anna didn't feel it. He doesn't want her to be afraid of him. Ang misyon niya ngayon ay alagaan at protektahan ang dalaga. Nandoon na rina ng planong maging sila pero hindi pa sa pagkakataong iyon. Anna is not yet ready. "Alex..." "Let's go inside." Nagtaas ng tingin si Alex at ngumiti sa dalaga. Alex tried so hard not to look at Anna's eyes. Nahihiya siya sa ginawa kanina. Gusto niya tuloy batukan ang sarili. Na-una na siyang naglakad at hindi na sinubukang hawakan ang dalaga. Baka kapag sinubukan niyang hawakan ito ay lalo lang niyang hindi makuntrol ang sarili. Naramdaman ni Alex na sumunod sa kanya ang dalaga. "Ale---" "What do you want to eat? I will cook for you." Putol niya sa sasabihin nito. "Kahit ano. Hindi naman ako mapili sa pagkain." Sagot ni Anna. Tumungo lang si Alex at hindi na tumingin pa sa dalaga. Nakarating siya ng kusina ng hindi ito nililingon. Gusto niya munang pakalmahin ang sarili. He starts cooking their breakfast. Pinilit niyang wag pansinin ang mga matang nakatingin sa kanya. "Alex, kailangan mo ba ng tulong?" tanong ni Anna pagkalipas ng ilang sandali. Nagluluto na ng fried rice si Alex at nakasalang narin ang niluluto niyang spam. Balak niya din mag-steam ng broccoli para may gulay naman kahit papaano ang breakfast nila. Napatingin si Alex sa mansanas na nakapatong sa counter table. "Pwede mo bang balatan at hiwain ang mansanas tapos lagyan mo ng lemon?" aniya. "Oo naman." Masiglang sabi ni Anna. Lumapit ito sa counter table at tumawi sa gilid niya. Muling bumilis ang t***k ng puso ni Alex. Nagtaas din ang balahibo niya. Nararamdaman niya ang presensya ni Anna kahit na may dalawang hakbang ang layo niya. Napalunok si Alex. Nagkaroon na naman ng reaksyon ang katawan niya. "Alex, okay lang ba na balatan ko din itong orange?" Napalingon si Alex ng marinig ang tanong na iyon ni Anna. May hawak nga talaga itong dalawang orange. Ngumiti siya at tumungo dito. Masayang ibinalik ng dalaga ang atensyon sa ginagawa. May bumalot na kasayahan sa puso ni Alex ng makita ang ngiting iyon. Masayang ipinagpatuloy ni Alex ang pagluluto. Hindi nagtagal ay natapos na rin si Alex sa pagluluto ng fried rice. Kaya naman isusunod na niya ang pag-stream ng broccoli. Kakapatong lang niya ng lutuan sa electric stove ng marinig niya ang tili ni Anna. Mabilis na nilingon ni Alex ang dalaga. Nakita niyang nakahawak si Anna sa daliri nito. Nanlaki ang mga mata niya ng makita ang dugo sa daliri nito. Mabilis siyang lumapit sa dalaga. "What happen?" Nalakas ang boses na tanong niya. Kinuha niya ang towel tissue at inilagay iyon sa daliri ni Anna. Malakas ang taloy ng dugo kaya nasisigurado ni Alex na malaki ang sugat. "Naghihiwala lang naman ako ng peras kaso na sama ang daliri ko." Sagot ni Anna sa mababang boses. "Bakit ka humihiwa ng peras? Mansanas naman ang iniutos ko sa iyo." "I'm sorry. Gusto ko din kasing kumain ng peras," Nagtaas ng tingin si Alex ng marinig ang sagot nito. Bakas sa mukha ni Anna ang lungkot. Natigilan naman si Alex. Doon niya lang napagtanto ang ginawang pagsigaw kay Anna. Huminga ng malalim si Alex at inalis ang tissue. Inilagay niya ang daliri ni Anna sa kanyang labi. Walang kwenta ang tissue dahil marami pa rin dugong dumadaloy sa daliri nito. Sinipsip ni Alex ang dugo para tumigil iyon sa pagdaloy. He doesn't care about the taste. Alex let go of Anna's finger after three minutes. Nagtaas siya ng tingin para tingnan ang mukha ng dalaga ng mapansin kung gaano kalapit ang mukha ng binata sa kanyang mukha. Halos maduling si Alex sa lapit ng mukha nito sa kanya. Their lips are one breath away from each other. Napatingin doon ang binata at lalo lang nagkagulo ang brain cells niya. Napalunok si Alex. Anna's lips are tempting. His mind is not working and the only thing that crosses his mind is what it feels like to kiss her lips. Alex moves his hand. Hinawakan niya ang pisngi ng dalaga. From her lips, Alex moves his eyes to look at Anna's eyes. And upon reading the emotion in her eyes, Alex can't any longer control his desire. "I... I'm sorry." HanjMie
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD