The Pulubi and The Billionaire

Chapter 5

Luther POV

I've been staring at this beautiful woman for almost half an hour matapos kasi nitong mahimatay ay hanggang ngayon hindi pa rin siya nagigising that made me really worried about her. I think she was just sleeping kasi as far as I know wala pa itong tulog dahil sa pag-aalaga at pagbabantay nito sa akin, I was really thankful and lucky na siya ang nakakita at tumulong sa akin. Napakabait na mala anghel pa, damn I am a really lucky man.

I know for sure na nahirapan siya sa akin ng buhatin ako nito I am really huge at mabigat pa. She was indeed strong enough para buhatin ako sa balingkinitan nitong katawan nakakahanga lang na nakaaya niya ako. Maraming tanong ang pumapasok sa isip ko ngayon. But honestly speaking I am really confused kung sino ako at paano ako napunta dito. I have no idea kung bakit dito ako napadpad. I am also doubting myself kung Luther Levier A. ba ang pangalan ko. Hinahanap kaya ako ng pamilya ko? Or do I have a family to lean on? Lalong sumakit ang ulo ko sa pag-iisip. If I have a family sana ay hanapin nila ako dahil ayaw kong maging pabigat.

Pinagmasdan kong mabuti ang buong paligid bigla akong nakaramdam ng awa kay Amara when I looked at the whole place nahabag ako sa sinapit niya, sa ilalim ng tulay malapit sa isang ilog dito siya nagstay, this is too dangerous for her. Paano nalang kung umuulan at tumataas ang tubig sa ilog na ito napakadelikado nun. I have the determination within me na aalagaan ko si Amara, I will stay by her side no matter what, kahit pa mahanap or balikan ako ng pamilya ko.

Siguradong nahihirapan siya ng husto at ganito kasaklap ang realidad ng buhay. No matter what you do and how you try to survive mahihirapan at mahihirapan talaga ang lahat. Pinagmasdan kong muli si Amara maliit siya babae at balingkinitan ang ilong nito'y bumagay sa maliit niya mukha. She has this pair of lips na tila pakorteng puso, her eyelashes compliments the shape of her eyes. She was indeed a beatiful woman. I will make sure na she will be mine. Binuhay niya yung urge ko na angkinin siya bilang sa akin. I want her mine but with consent coming from her. Hindi ko siya pipilitin I wouldn't do that gaano ko pa man siya kagusto na mapasa akin.

I did fall in love with her the first time I laid my eyes on her, she makes my heart beats faster but at the same time the calmness is there. When I asked her na panagutan niya ako at ampunin I was dead serious about it, I want to stay with her. I know na hindi rin ako naman ako kasal since I don't have a wedding ring sa kamay ko and I have no plan na gawing mistress si Amara. I want her to be mine legally. I want her to be my wife pero hindi ko yun mamadaliin it's a step by step process, darating din kami sa kasal portion.

Hindi ko tuloy mapigilang mapangiti at kiligin just by thinking na magiging asawa ko si Amara, she was in a legal age and that's a good thing. All I need to do is to prove to her that I am dead serious about her that I like her. How I wish na gumising na agad siya I want to know her answer. Anuman ang magiging sagot niya I will respect it pero hindi ako susuko at hindi ko siya iiwan.

"You're awake now, may gusto ka bang kaiinin?" tanong ko dito tanghali na din kasi.

"Saglit lang Luther ha masyado mo akong binibigla sa mga tanong mo sa akin kanina. Yung totoo may saltik ka ba?" kinakabahan at litong-lito nitong tanong sa akin. She looks lost and worried.

"Yung mga tinanong ko at sinabi ko sayo kanina seryoso ako doon. I want you to be my woman, to live with you kaya please take me, ampunin mo ako Amara. Seryosong-seryoso ako sa mga sinasabi ko. Seryoso ako sa iyo Amara." I sincerely told her. Agad na nanlaki ang mga mata niya, how cute.

"Ibig mo bang sabihin na inlove ka sa akin ng ganun kabilis? Saglit lang ha at ipoproseso ko ng maigi yang mga pinagtapat mo. Syete naman para tayong nasa teleserye." sagot nito sa akin na hindi mapakali. Natulala pa nga ito bago ako tiningnan ng mabuti at deretso sa mga mata ko. Damn that made my heart beats faster.

"Ang ganda mo Amara pero mas maganda kung akin ka." bigla ko nalang nasabi ng tingnan ko kasi ang mala tyokolate nitong mata ay para bang nahipnotismo ako nito.

"Hehe salamat Luther pero kalmahan mo lang ang mga linya mo. Gwapo ka walang halong biro dun sa inaalok at sinasabi mo sa akin pumapayag na ako. Maging magkasintahan tayo Luther, kasi sa tanang buhay ko hindi ko pa naranasan ang magkaroon ng nobyo o anu pa man sa katunayan nga ay first crush kita. Gusto ko ring maranasan kahit sa iyo huwag kang mag alala kung sakaling ayaw mo na papayag naman ako na maghiwalay tayo." straightforward na sinabi nito sa akin kung kanina ay siya ang nanlalaki ang mata ngayon ay ako na.

" Thank you so much Amara hindi ko sasayangin ang tiwalang binigay mo sa akin I am beyond happy na pumayag ka at nobya na kita.Hindi kita pakakawalan at wala akong balak na hiwalayan ka." masayang sagot ko sakanya at agad ko siyang hinila para sa isang yakap. Agad din akong humiwalay baka kasi maging uncomfortable siya. She was just smiling at me.

Kumakain kami ngayon ni Amara ng noodles at itlog, masyado na ngang maingay ang ilalim ng tulay dahil sa mga sasakyang dumadaan. Si Amara ay sanay na sanay dito, she wasn't bothered at all.

"Amara I have something to tell you I hope na hindi ka magugulat or magagalit pero pwede bang humanap tayo ng mauupahang bahay kahit maliit lang? Hindi ko gustong dito ka itira sa ilalim ng tulay. Hindi ko maatim na makita pa kitang dito namamalagi. Let's live together. I want you to be safe Amara." mahinahong paliwanag ko dito. I don't have any bad intention ng alukin ko siya nito all I want is to give her a home. I want her to feel safe kasi kanina when I was scanning the whole place there's a hidden knife in her bed.

"Pumapayag na ako Luther pero pwedeng magkahiwalay tayo ng tutulugan kahit sa sahig nalang ako kasi hindi ako kumportable na may kasama, nabuhay kasi akong mag-isa. Sa totoo lang masaya ako kasi inisip mo yung kalagayan ko huwag kang mag-alala hindi ako na offend o anuman. Alam ko naman mabait kang tao." she told me.

"Hindi lang ako basta-bastang tao Amara I am also your boyfriend." I cut her off.

"Oo nga nobyo kita hindi ko naman yun nakakalimutan, salamat at iniisip mo yung kapakanan ko pero pwede bang patingnan ka muna sa hospital at pumunta tayo ng pulisya baka kasi may naghahanap sa iyo." malumanay nitong sabi sa akin.

"I'm okay Amara hindi natin kailangan pumunta ng hospital gastos lamang iyon ilaan nalang natin yung pera sa panbg-upa ng kahit maliit na bahay. Sa pulisya naman huwag na nating tangkain pang pumunta doon hindi ako kumportable." I answered her.

"Pero kasi Luther-----"

"Please Amara, don't worry sigurado akong wala akong sabit I am not married I am sure of that." sabi ko dito at inangat yung kamay ko para ipakitang wala akong singsing o ano pa man. Tumango siya at nakakita ako ng kaginhawaan sakanya sabi na nga ba at may mga agam-agam itong nobya ko.

Mag gagabi na ng mapagdesisyuna naming maglibot-libot para makahanap ng bahay na mauupahan.

Magkawahawak kami ng kamay habang naglalakad, magkawak palang ang mga kamay namin kinikilig na ako para bang pinag adya at bagay na bagay na magkalapat ang mga kamay namin, damn tinamaan talaga ako ng husto.

"Pssst Tol ang ganda niyang kasama mo pakilala mo naman kami at mukhang masayang kalaro yan. Sexy pre saan mo ba yan nakilala pakilala mo naman kami share mo naman sa amin.." sabi ng lasing na nadaanan namin dito sa may kung saan. Agad na nag init ang ulo ko sa mga sinabi ng lalaking ito.

"Bastos ka pala eh, hindi mo ba alam na hindi tama ang mang catcall. Wala sinoman ang pwedeng bumastos sa nobya ko. Tangna!" nanlilisik na sabi ko dito.

"Luther hayaan mo na, alis na tayo please." natatakot na sabi ni Amara.

"Tarantado pala itong lalaking ito ayaw mangshare, babae lang yan tol." nakangisi pa nitong sagot sa akin na nakapagpakulo ng dugo ko.

"What the f**k!?"agad ko itong itinulak ng tangkain niyang hawakan si Amara na ngayon ay nagtatago na sa likod ko, she was scare.

Aamba sana ito ng suntok sa akin ng maunahan ko ito.

" Wala kang karapatan na bastusin ang nobya at kung sino pa mang babae." sigaw ko dito at agad ko siyang sinuntok. Agad itong kumaripas ng takbo at takot na takot. I am not planning na maging pisikal sa kanya pero ang walanghiyang iyun ay binabastos ang nobya ko

Agad kong niyakap si Amara dahil nanginginig na ito sa takot.

"I'm sorry Love, hindi ko naman gustong makipagpisikalan sa bastos na lalaking iyon, hindi ko lang maatim na binabastos ka niya." I looked at her straight on her eyes.

"Hindi naman ako natakot sayo Luther, natakot ako na baka saktan ka nila nakita mo naman na nauna silang nanakit. Hindi ko kakayanin na masaktan ka ng dahil sa akin." malumanay at kalmado na nitong sagot sa akin.

Dali-dali kaming umalis sa lugar na iyon sumakay kami ng jeep at sa ikalawang sakay namin sa pangalawang jeep ay bumaba na rin kami. Saktong mga ilang lakad lang ay may nakakita kaming may nakapaskil na "Room for Rent."

"Tao po, tao po." tawag ni Amara ng nasa tapat na kami ng bahay na ito. It looks old pero wala na akong pakialam ang mahalaga ay may masilungan kami basta kasama ko si Amara ay okay ako. As long as she's okay I'm okay too.

May isang matandang lalaki ang nagbukas ng maliit na gate.

"Magandang gabi ho available pa ho ba yung room na paupahan niyo?' magalang na tanong ko kay Tatang.

"Oo naman iho at iha halika kayo at pumasok kayo ng makita niyo, isang kuwarto nalang ang available. Mukha namang magkasintahan kayo." pang uusisi pa ni Tatang sa amin.

" Opo Lolo magkasintahan po kami ako po si Amara at ito naman si Luther nobyo ko po." paliwanag at sagot ni Amara.

" Ganun ba ija bagay kayong dalawa." agad na lumaki ang ngiting ko ng marinig ko ang sinabi ni Tatang.

"Salamat po." magkasabayan pa naming sabi ni Amara at nagkatitigan kami at natawa nalang.

"Bale ganito yan iho at iha ang upa dito ay 3,000 kasama na ilaw at kuryente. May foam na din na higaan dun at isang upuan na parang sofa kahoy iyon pero pwede na, may sariling maliit na lababo at cr din. Maayos din ang lock ng pintuan. Mapapahiram ko kayo ng unan at kumot. Hindi naman kayo nagtanan ineng at iho? Baka mamaya ay may kumatok dito at may magulang na mang-away. Saka nga pala ako si Telmo ako ang may-ari ng paupahan na ito Lolo nalang itawag niyo sa akin." mahabang litanya nito.

" Wag po kayong mag-alala lolo hindi po kami nagtatanan nitong nobyo ko at nasa legal na edad na rin po kami. Maraming salamat po Lolo." magalang na sagot ni Amara, magkahawak pa rin kami ng kamay.

Nasa ikalawang palapag ang uupahan naming kwarto tahimk din ang paligid. Matapos naming magbayad ng 3 months advance payment ay binigay na sa amin ang susi ng kwarto.

Maliit lamang ang kwarto pero ayos lang dahil magkasama kami ni Amara at hindi na kami sa ilalim ng tuloy maninirahan.

"Luther salamat talaga." naluluhang banggit nito sa akin.

"Anything for you love, gusto ko lang ay nasa ligtas kang lugar at magkasama tayo." I told her.

"You can sleep on the sofa love at ako na dito sa sahig. Tomorrow I'll find a job o hindi kaya'y gamitin natin ang natitira nating pera para sa negosyo." I sincereley told her. I need to think smartly para makasurvive kami.

Kukunin ko na dapat iyong unan dito sa gilid ko ng ng bigla niya akong hinila ng kaonti and the next thing I know she kissed me, na dapat ay sa pisngi lang pero dahil namali siya ng hila her lips landed on my lips.