Chapter 55
SIENNA
LUMUHOD ako sa gilid ng kama at hinila palabas ang isang lumang maleta mula sa ilalim ng higaan. Mabigat. Hindi dahil sa laman, kundi dahil sa mga alaala na matagal ko nang ikinulong doon.
Binuksan ko ito. Nandoon pa rin ang perang binigay ni Uno. Hindi ko ginalaw dahil balak ko itong ipamigay. Hinawi ko ang mga damit hanggang sa makita ko ang isang cellphone. Luma na pero maganda pa rin kahit ilang taon kong hindi nagagamit.
Kinuha ko ito at ipinatong sa palad ko.
Ilang segundo akong nakatitig lang. Tahimik akong napatanong sa sarili ko, ilang taon na ba ang lumipas mula nang huli kong marinig ang boses nila?
Is it time… to hear their voice again?
Huminga ako nang malalim saka pinindot ang on button.
Umilaw ang screen. Mapait akong napangiti.
Larawan namin ng is
