Nanigas ako nang yakapin niya ako nang mahigpit pagkatapos niyang sabihin iyon. Hindi magkamayaw ang puso ko. Masyado na itong nagwawala dahil sa sobrang lapit naming dalawa at dahil narinig ko na naman ang mga katagang iyon sa kanya.
I wanted so hard to push him away pero para akong nanghihina. I liked the feeling of us this close but at the same time, it felt so wrong.
“Please, Eva.” Unti-unti kong nararamdaman ang pag-iinit ng aking mga mata dahil sa naririnig kong pagsusumamo sa kanyang boses. His voice was so full of several emotions I can’t name. I can’t understand him.
Nanatili akong tahimik. Ganoon din si Kuya Adam. Akala ko ay nakatulog na ito pero nang magtangka ako muling umalis ay hindi niya ako hinayaan. My heart is uncontrollable.
“Kuya... ano bang problema?” nangingini
