Nakatayo lang ako at nakasandal sa aking kotse habang panay ang tingin ko sa entrance ng isang restaurant. Maya't-maya rin ang tingin ko sa aking orasan.
Mag-iisang oras na sa loob si Rad. Ang sabi nyang twenty minutes malapit ng maging sixty minutes. Gustong gusto ko ng pumasok sa loob at i-check kung okay lang ba siya. Pero mariin nyang bilin sa akin na maghintay lang ako rito. Kung magkaproblema naman daw itetext or tatawagan nya agad ako.
Kung ano-ano ng scenario ang nakikita ko. Nariyang baka nag-iiiyak na sa loob si Rad at pinagtitinginan na ng maraming tao. O kaya naman sinisigawan na siya ng Jovelyn na 'yon dahil sobrang laki ang galit nya para sa kaibigan ko. Naiimagine ko pang sinaktan physically ni Gonzaga si Rad.
Nagpauli-uli ako habang hawak ko ang aking baba. Muli akong
