CHAPTER 89

1770 Words

Naroon ang pag-aatubili sa kilos ni Morris nang hingin niya rito ang kanyang maskara. “Morris,” untag niya rito, nakabukas pa rin ang palad niya at hinihintay na iabot nito sa kanya ang kanyang hinihingi. Being patient was never his strong suit, so he was beginning to feel irritated already. Nagsalubong ang mga kilay niya. “Nasaan na?” “Boss, sa tingin ko ay mas makakabuti kung bumalik na lang muna tayo sa pinagtataguan mong mansiyon—” “My mask,” he cut him off rudely. Nang tunguhin niya ang kinaroroonan ni Proserpina ay dala-dala niya rin ang ouroboros na maskara. Ipinasa niya lang iyon kay Morris pagkalulan nila ng sasakyan. Ngayon ay ayaw na nitong ibigay iyon sa kanya. “Boss, huwag naman sana tayong magpadalus-dalos. Mahigit isang taon din ang ginugol mo para sa planong patumbahin

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD