Malapad ang mga ngiti ni Umica habang may kinakausap siya sa cellphone. Nakaupo siya sa isang couch habang nakaharap sa malapad na bintana, ng isa sa bakanteng silid ng Foltajer clinic. Mahigit sa thirty minutes na rin ang lumipas nang nagpasya siyang umalis sa silid ng kaniyang mama at mommy, upang iwasan na rin muna si Wixon.
“Yes, Hailey. Hihintayin kita mamaya. Dalhin mo na rin si Sheilei ha. Halos isang buwan na tayong ’di nagkikita sa personal. Miss ko na kayong dalawa.”
“I know . . . I know. Pero, Umica. Alam mo naman na war freak ang kapatid ko na ’yon ’di ba? Saka baka magkagulo pa roon sa venue. Mahirap na.” Umica pouted nang marinig ang sinabi nito. She was aware na minsan lang nagkakasundo ang magkapatid, pero solid pa rin naman ang pagmamahal sa isa’t isa.
“Hailey, alam nam
