I Own the Bad Boy's Heart

Chapter 13

Simula noong mag-warning si Iñigo sa harap ng klase nina Pennee ay hindi na ginalaw ni Scarlet ang dalagita. Now it had been two weeks, however she still felt worried. Ito ay dahil ibang estudyante naman ang pinag-iinitan ng kanyang brat na kaklase. Kaya nga madalas din ay laman ito ng guidance office.

Katulad ngayon na tila nag-aalangan siyang tumuloy sa opisina ni Sir Carlos. Nasa labas sila ngunit dinig na dinig ang matinis na pangangatuwiran ni Scarlet.

"Parang walang kahiya-hiya sa katawan si Scarlet, 'no?" ani Dolly. Yakap niya ang kanyang libro habang umiiling na nakatunghay din sa may pinto. "Ako ang kinikilabutan sa lakas ng loob niya. Napakaeskandalosa. Fame wh*re. Ang malas naman ni Sir Carlos at naging anak niya ang babaeng 'yan. Nagdududa tuloy ako kung talagang anak niya si Scarlet."

Nanlalaki ang mga mata ni Pennee at luminga-linga. Nang makasigurado siyang walang tao na malapit sa paligid ay saka niya binalingan ang kaibigan at siniko. "Ikaw talaga, Dolly. Ano ba 'yang sinasabi mo? Mabuti na lang at walang nakarinig sa 'yo, kung hindi baka ikaw naman ang awayin ni Scarlet."

"Hindi naman niya ako naririnig kaya malakas ang loob ko," ani Dolly sabay tawa. "At kung sakali man, alam kong hindi niya ako sisitahin dahil kasama kita. Hindi ba, may immunity ka sa pambu-bully niya? At dahil lagi tayong magkasama, covered na rin ako ng pangontra sa kanya." She winked.

Napailing na lang si Pennee at muling tumitig sa pinto. Nais niyang pumasok sa opisina dahil may paperworks pa siyang gagawin. Ngunit dahil nais niyang bigyan ng privacy na kausapin ni Sir Carlos ang anak nito ay matiyaga siyang naghihintay sa labas. Ngunit sa lakas ng boses ni Scarlet ay balewala ang privacy ng mga ito.

Ganyan din kaya sila mag-usap sa bahay nila? Muli siyang tumingin sa kanyang relos. Hapon na. Malapit na akong sunduin ni Yigo, pero wala pa akong nasisimulan. Ano kaya kung saglitin ko lang na kunin sa loob, tapos i-take home ko na lang?

Mayamaya'y naputol ang pag-iisip ni Pennee nang bumukas ang pinto. Iniluwa nito ang naninigas na pigura ni Scarlet. Her eyes were swollen as if she cried for days. Namumula rin ang mga pisngi nito at ilong na tila kamatis. "You..." Wala itong pinanlilisikan ng paningin kundi si Pennee. "Kaya ka ba nariyan ay para marinig kung paano ako napahiya?"

Pennee blinked and stepped back. Si Dolly naman ay nagtago sa likuran niya. "What are you saying? I'm here to do my work," depensa niya.

"Anong work? Ang pagiging tsismosa? Sumbungera ka na nga, sinungaling ka pa!" bulyaw ni Scarlet at lalong lumapit kay Pennee. "Siguro nire-record mo ako, 'no? You are filming me then later, makikita ko ang sarili ko sa GlamTube!"

Pennee's shoulders sagged. Gustuhin man niyang maawa kay Scarlet dahil pinagalitan ito ng ama, sa mga bintang nito ay tila maiimbiyerna rin siya. Patience, Pennee. Mas masuwerte ka dahil hindi nagagalit ang parents mo nakatulad sa kanya. Humugot siya ng malalim na hininga nang sa gayon ay kalmado ang tinig na lalabas sa kanyang lalamunan.

"Scarlet, believe it or not, gusto kong makipagkasundo sa'yo. Actually, wala namang dahilan para mag-away tayo. Hindi man maganda ang unang meet up natin, puwede naman nating ayusin. After all, magkaklase tayo at magkasama sa groupings. Mas mapapanatag tayo pareho at mas makakatulog nang mahimbing kapag inalis natin ang lahat ng toxicity sa katawan."

Pennee wanted to explain her side as nicely as possible. Wala siyang ibang intention kundi ang makipag-reconcile. However, the way Scarlet gritted her teeth meant she didn't want to accept any peace talk from her.

"So, sinasabi mo na napaka-toxic ko? Gano'n ba?" Scarlet ranted and pushed Pennee. "Eh, gaga ka pala, eh!"

Napasandal tuloy ang dalagita sa harap ni Dolly. Mabuti na lang at atentibo ang kaibigan niya, kung hindi ay pareho silang nabuwal. Gayunman, hindi pa rin nito magawang sumagot katulad ng ginagawa ni Pennee. Tanggap nito sa sarili na matapang lang kapag walang nakakarinig.

"That's not what I meant, Scarlet," bawi ni Pennee at muling umabante. Kahit hinihila na siya ni Dolly ay tila walang pakialam. Nais niya munang maipaliwanag nang malinaw ang kanyang intensyon. Ilang beses niyang pinag-isipan ang pakikipagbati sa bratinella niyang kaklase. She believed this was the right time. "There is no sense in fighting, Scarlet. Hindi naman tayo sumasaya kapag may napapaiyak tayo, hindi ba? Hindi naman nadadagdagan ang blessings natin kapag may nilalamangan tayo. Pero kung gagawa tayo ng act na alam nating makakabuti sa iba, I'm sure kahit kailan—"

"Don't tell me what to do and what not to do, you b*tch!" Scarlet pointed her finger at Pennee's face. Kinanti ito ni Pennee ngunit ibinalik niya rin sa tapat ng mukha ng dalagita. "Tatay ko nga, hindi ako napagsasabihan. Ikaw pa kaya na nobody lang at walang ginawa kundi ang magpasikat? Akala mo ba hindi ko alam? Kaya n'yo lang tinutulungan ang iba ay dahil gusto n'yo lang magpabango sa school! Pasikat din ang mga magulang mo, Pennee! Kaya hindi na ako magtataka kung saan ka nagmana. Lahat naman kayo, walang kuwenta!"

Kayang tiisin ni Pennee ang pang-iinsulto ni Scarlet sa kanya. Ngunit kung ang panlilibak at pambabastos nito ay patungkol na sa kanyang pamilya, lalong-lalo na ang kanyang mga magulang, hinding-hindi niya ito matatanggap. Her heart even felt like it was sliced into two when she heard Scarlet degrading her parents. "Sumusobra ka na, Scarlet!" She was about to continue her defense when a huge figure parted her away from Scarlet. Pagkatapos nito'y isang mababa at buong tinig ang pumuno sa kanyang pandinig.

"You have no right to talk like that, brat."

Yigo.

Tiningala ni Pennee ang malapad na likod ng kababata. Tila naramdaman naman ito ni Iñigo dahil hinawakan ang kamay niya. Gayunman, hindi siya nito hinarap. Abala pa ito sa pakikipag-usap kay Scarlet.

"Oh, guess who's here — ang hero/babysitter ng mayabang na si Pennee!" Scarlet's voice held sarcasm.

Ngunit hindi ito ininda ni Iñigo. "Well, news flash—I'm proud of it. Pennee deserves all the protection and love, anyway. Kahit buong buhay ko pa ang gugulin ko dahil ang kapalit n'yon ay mas maraming tao silang natutulungan. Unlike you, na walang ginawa kundi ang ibunton sa ibang tao ang kapaitan mo sa buhay. Pero ito ang sasabihin ko sa 'yo, brat—maulit pa na pagsalitaan mo si Pennee nang ganito, tototohanin ko ang pag-expose sa 'yo sa social media. I guess, kilala mo naman ang Vlogger na si Talky. Hindi niya tatanggihan kung ang content ay tungkol sa'yo." His tone was still stable and calm but full of warning undertone. "I don't care a damn if you are connected to the guidance office. Basta kakaladkarin kita sa public kapag binastos mo pa si Pennee, malinaw ba?"

Pennee failed to see Scarlet reaction. Hinila na kasi siya ni Iñigo palayo roon. Nang nakakalayo na sila ay saka muling tumawa si Dolly.

"Naku, Pennee. Kung nakita mo lang ang pagmumukha ni Scarlet, akala mo pusa na inagawan ng pagkain!"

Iñigo chuckled. Nasa gitna siya ng dalawang babae ngunit kay Pennee nakaakbay ang braso niya. "Ayoko mang pumatol sa ka-age n'yo, pero hindi ko mapapalampas ang ugali niya." He looked down at Pennee. "Are you alright? I'm sorry kung nahuli ako. Hinatid ko lang sa Modelling class si Vanessa."

Bago sumagot si Pennee ay mabilis na sumabat si Dolly. Papunta kasi sila sa parking area at namataan na nito ang sundo.

"Oh, mauuna na ako sa inyo, guys. Nakikita ko na ang car namin. Bye!" Kumaway si Dolly sa kanila habang lakad-takbong sinasalubong ang service nito.

Samantala. Tahimik lang si Pennee hanggang sa makapasok sila sa kotse ni Iñigo. Her mind was stuffed with a couple of things. Una ay si Scarlet. Nailagay man ito ni Iñigo sa tamang lugar ay nalulungkot pa rin siya para sa kaklase. Lubos kasi ang respeto niya kay Sir Carlos. Kung napagalitan man nito ang anak ay sigurado siyang masakit din ito para sa damdamin ng kanilang guidance counselor. Ngayon niya na-realize ang sinabi nito noon—na mabuti pa ang ibang estudyante ay natutulungan nito. Samantalang ang sariling anak ay hirap itong ituwid.

At ngayon ay nabanggit na naman ni Iñigo ang nobya nitong si Vanessa. Ewan ba niya kung bakit hindi komportable kapag naikukuwento ng kanyang kababata ang nobya nito. Vanessa didn't seem to like her at all. She could sense how the other lady perceived her as a threat. Ang 'di niya maintindihan ay kung bakit. Selos? Wala namang dahilan upang ito ay magselos sa kanya dahil sa bibig na rin ni Iñigo nanggaling na kapatid lang siya para sa binata.

If her mind was concerned, walang problema sa kanya. Pero bakit tila masakit sa kanyang kalooban na kapatid lang ang turing sa kanya? At bakit sa tuwing mababanggit ng binata ang pangalan ng kasintahan nito ay nababagabag siya? Nagseselos din ba ako?