Hindi agad nakasagot si Brixton.
Para bang may kung anong bumara sa kanyang lalamunan.
Tahimik lamang siyang nakatingin kay Karah habang iniisip kung paano sasagutin ang tanong na iyon nang hindi siya tuluyang masasaktan.
Ngunit alam niyang wala siyang karapatang magsinungaling.
"Karah…" mahina niyang tawag.
Unti-unting nag-angat ng mukha ang dalaga. Namumula ang kanyang mga mata at halatang pagod na pagod na sa kakaiyak.
"Bakit hindi mo agad sagutin ang tanong ko, Brix? Sabihin mo… ang totoo," wika ni Karah na garalgal pa rin ang boses.
Kailangan niyang maging handa ngayon kung ano man ang isasagot sa kanya ni Brixton.
"I don't know how to say this without hurting your feelings, baby," mabigat na wika ni Brixton habang tinititigan ang dalaga.
"Pero ayokong magsinungaling sa’yo,"
