CHAPTER 1
1452 Words
"Ahhhhhh!!!" Malakas na sigaw ni Karah nang makita niyang isa-isang binaril ng tatlong naka-maskarang tao ang kanyang mga magulang.
"Katapusan mo na Mr. Daniel Santillan! At isasali na rin namin ang asawa mo para masaya kayong magsama sa heaven!" Malakas na sigaw ng isang nakamaskarang tao na siyang nangunguna sa tatlo, sabay halakhak na puno ng kalupitan.
"Mommy!! Daddy!!" Nanginginig na sigaw ng labing tatlong taong gulang na dalagitang si Karah.
Nawalan siya bigla ng lakas at nanghina sa sulok kung saan siya nakatago. Parang biglang nag-blur ang kanyang paningin sa nakitang pangyayari – napuno ng dugo ang mukha at ulo ng kanyang mga magulang, kaya para na rin siyang nawalan ng paningin at tuluyang nahimatay sa tabi.
Makaraan ang ilang minuto, dumating ang mga sasakyan ng pulis para siyasatin ang pagpaslang sa mag-asawang Santillan sa kanilang sariling tahanan. Ang mga salarin ay hindi pa rin nakikilala.
Ang buong akala ni Karah ay pati siya'y pinatay na ng mga masasamang taong pumasok sa kanilang bahay noong gabing iyon. Subalit nagising nalang siya nang may mga pulis na nakapasok sa kanilang bahay, at kasabay din dumating si Don Brixton Valerioso – isang pinakamakapangyarihang Mafia Boss na kinalakhan sa Italya, at tagapagmana ng sikat na imperyong Valerioso na may mga sangay sa buong Europa at Asya. Bagama't ipinanganak at lumaki siya sa labas ng bansa, pinili niyang manirahan at itatag ang kanyang pangunahing base sa Pilipinas – isang lalaking kilala hindi lang sa kanyang katatagan at lakas ng loob bilang "The Stonewall," kundi pati na rin sa kanyang kayamanang nagmula sa mga lehitimo at lihim na negosyo, at sa kanyang impluwensyang kayang maimpluwensyahan ang mga pinakamataas na antas ng lipunan sa buong rehiyon.
Bago pa man siya naging ganap na Don ng Valerioso clan, may malalim na ugnayan si Brixton sa pamilya Santillan. Limang taon na ang nakalilipas, nang siya ay paunti-unting nagtatatag ng kanyang mga negosyo sa Pilipinas, siya ay nadakip ng isang kalaban na organisasyon at napilitang magtago sa isang liblib na bahagi ng probinsya. Doon siya natagpuan ni Mr. Daniel Santillan, na hindi alam ang tunay niyang pagkakakilanlan kundi itinuturing na isang taong nangangailangan ng tulong. Pinasilungan siya ng mag-asawang Santillan sa kanilang bahay ng tatlong buwan, binigyan ng pagkain at gamot, at tinulungan siyang makalaya sa mga taong naghahanap sa kanya. Nang malaman ni Daniel ang tunay niyang pagkatao, hindi siya natakot – sa halip, binigyan pa siya ng payo tungkol sa pagpapatakbo ng negosyo at pagiging mabuting pinuno.
Mula noon, naging matibay ang kanilang pagkakaibigan. Si Brixton ay itinuturing na miyembro ng pamilya Santillan, madalas na bumibisita sa kanila at nag-aalaga sa kanilang mga pangangailangan. Itinuturing din niya si Karah bilang sariling pamangkin at naging Ninong-ninongan pa ito ni Karah – palagi siyang nagdudulot ng regalo at nagtuturo sa bata ng mga bagay na makakatulong sa kanyang paglaki. Siya ang itinuring ni Karah na pangalawang ama. Bunga ng kanilang pagkakaibigan, inalagaan din ni Daniel ang ilang lehitimong negosyo ni Brixton sa bansa, na naging malaking tulong sa paglago ng imperyo ng Valerioso.
Mabuti nalang dumating ang kanyang Ninong Brix. Nilapitan agad siya nito kasabay ang kanyang mga tauhan at ang elite na grupo ng mga bodyguard niyang "Guardians of Valerioso."
"Don't be scared anymore, baby – Ninong Brix is here now. Ngayon din ay kukunin kita at dadalhin sa palasyo – sa Grand Valerioso Palace, kung saan hindi lamang ligtas ka kundi bibigyan ka rin ng lahat ng kailangan mo, at ibibigay ko sa'yo ang proteksyon na hindi kayang ibigay ng sinuman pa." Sabi ng kanyang Ninong, ngunit nanginginig pa rin si Karah sa takot dahil sa nangyari sa kanyang mga magulang. Muli siyang sumigaw ng matindi sa alaala ng masakit na pangyayari.
"Ninong Brix! Pinatay nila si Daddy at Mommy! Pinatay nila ang mga magulang ko! Paano na po ako?" Iyak na iyak niyang wika sa kanyang Ninong.
"Don't worry, baby. Hindi ko palalampasin ang gumawa nito sa mga magulang mo. Mananagot sila sa akin – ipapahanap ko sila kahit saan pa sila magtago. So come on now – you're coming with Ninong. I won't leave you behind from now on. Aalagaan kita, ako na ang tatayo bilang magulang mo. Hindi kita pabayaan." Sabi ni Ninong Brix sa kanya gamit ang matapang ngunit mainit na mga mata habang nakatingin sa kanya.
Ini-abot nito ang isang kamay sa kanya para patayuin siya, at tinanggap naman niya iyon na may panlalamig sa mga kamay.
Habang iyon ay nangyayari, ang mga pulis ay nagsasagawa na ng imbestigasyon sa loob ng bahay at nagsisimula nang kumuha ng mga labi ng mag-asawang Santillan para sa pagsisiyasat. Hindi pa rin mapigilan ni Karah na mapahagulhol nang makitang inilalabas na ang mga labi ng kanyang mga magulang.
Hindi na namalayan ni Karah na nakatulog siya sa sasakyan ng kanyang Ninong Brix habang sila ay naglalakbay patungo sa Grand Valerioso Palace.
Kinabukasan
Nagulat pa si Karah nang siya'y magising sa isang malawak at magandang kwarto na puno ng mga mamahaling gamit. Nilibot niya ang kanyang paningin, nakita niyang may mga bagong damit, gadget at mga aklat na para sa kanya. Kaagad niyang naalala na sumama pala siya kagabi sa kanyang Ninong Brix. Muli niyang naramdaman ang bigat sa kanyang dibdib, at unti-unting tumulo ang mga luha mula sa kanyang mga mata.
Hindi niya napigilan ang sarili at muli siyang napaiyak ng malakas.
"Mommy... Daddy..." Bulong niya habang hinahaplos ang isang mamahaling unan sa kanyang kama. Ang mga alaala ng pagpatay sa kanyang mga magulang ay biglang bumalik sa kanyang isip – ang mga sigaw, ang dugo, at ang mga mukha ng kanyang mga magulang na hindi na gumagalaw.
Napaupo siya sa gilid ng kama, yakap ang sarili habang ang mga luha ay hindi mapigilan.
"Bakit po nangyari 'yon sa kanila? Wala naman silang ginawang masama..." Bulong niya habang patuloy na umiiyak, habang ang kanyang mga balikat ay nanginginig sa bawat hikbi.
Hindi niya maipaliwanag ang sakit na nararamdaman – parang may bahagi ng kanyang puso ang biglang nawala kasama ng kanyang mga magulang. Kahit na nasa magandang kwarto siya at ligtas, hindi mawawala sa kanya ang sakit ng pagkawala ng mga taong pinakamamahal niya.
Biglang may mahinang katok sa pintuan ng kwarto. Biglang kinabahan si Karah, ngunit agad namang bumukas ang pinto nang hindi na niya hinintay pang sumagot. Pumasok ang isang matandang babae na may mahinahong mukha – si Aling Marta, ang itinalaga ni Don Brixton bilang kanyang tagapag-alaga.
"Baby, huwag kang matakot. Ako si Aling Marta, itinalaga ako ni Don Brixton para alagaan ka at tulungan kang makapag-ayos ng sarili mo." Mahinahong sabi nito sa kanya.
"Inihanda ko na ang pagkain mo sa ibaba – may hotcakes, bacon, scrambled eggs, at fresh na orange juice. Alam kong mahirap ang nangyari sa'yo, pero kailangan mong kumain para hindi ka mapagod at magkasakit." Mabait na wika nito sa kanya.
"A-ayoko pong kumain." Naluluha paring wika niya.
"No, baby, kailangan mong kumain. Isa pa, galit si Don Brixton sa mga matigas ang ulo – baka magalit siya sa'yo kapag malaman niyang hindi ka kumain. Makakasama 'yan sa'yo." Sabi ni Aling Marta sa kanya.
"P-po? N-nasaan po si Ninong?" Nangatal ang boses na tanong niya.
"Umalis kasama ang mga tauhan niya – inayos na niya ang lahat para sa huling hatol ng iyong mga magulang. Sinigurado niyang ibibigay sila ng maayos at marangyang paglilibing." Ang mahinang sagot nito sa kanya.
Muli siyang nakaramdam ng panghihina at muling humagulgol ng iyak sa nangyari sa kanyang mga magulang.
"Tama na, kumain ka na muna, okay? Alam kong masakit pero kailangan mo talagang kumain, baka pati ako mapagalitan ni Don Brixton kapag nalaman niyang hindi ka kumain." Wika nitong muli sa kanya.
Mahinang tango nalang ang kanyang tugon rito.
Pinag-utos agad ni Don Brixton na ibigay ang pinakamahusay na paglilibing sa mag-asawang Santillan. Ang kanilang mga labi ay dinala sa isang tahimik at marangyang memorial park sa isang liblib na bahagi ng lungsod – ang Valerioso Heritage Cemetery, isang pribadong lugar na pag-aari ng kanyang clan para sa mga taong mahalaga sa kanila. Dito sila inilibing kasama ng mga dating miyembro ng pamilya Valerioso, na may magandang puntod na gawa sa marmol at isang simple ngunit makabuluhang tanawagang pang-alala para sa mag-asawa.
Pinamamahalaan din ni Brixton ang lahat ng gawain sa paglilibing – mula sa seremonya hanggang sa mga gastusin – at inayos na makakapaglibing sila sa lalong madaling panahon para maibigay na ng maayos ang huling hatol sa mga magulang ni Karah. Binalaan niya pa ang bata na hindi na kailangang mag-alala tungkol sa anupaman, dahil gagawin niya ang lahat para bigyan ng karangalan ang mga taong tumulong sa kanya noong kailangan niya ito – at pagkatapos ay bibigyan din niya ng hustisya ang pagkamatay ng mga magulang ni Karah.
- Writer
