Hinayaan muna ni Karah ang sarili na umiyak sa dibdib ni Brixton, habang mahigpit itong yakap siya. Ang init ng pagkakayakap nito ay parang yakap na hinahanap-hanap niya mula pa noon.
"Don't cry, baby. We'll be happy, I'm always here for you. Okay lang ba sa'yo na ako ang makakasama mo hanggang sa pagtanda, hmm?" bulong na tanong ni Brixton sa dalaga, hinihimas ang likod ni Karah.
"Oo naman, Ninong. Ikaw ang gusto ko'ng makakasama hanggang sa pagtanda." Tugon ni Karah na mas lalo pang sumiksik sa kanyang dibdib at yumakap sa baywang ni Brixton.
"I've wanted to tell you I love you for a long time, baby. But I was afraid I might hurt you or that you might think badly of me because of how I feel." Ang sabi ni Brixton sa dalaga.
Unti-unting tumigil sa pag-iyak si Karah at inangat ang muk
