Nang sumunod na araw ay nagising akong medyo magaan na ang pakiramdam.
Buong araw at gabi akong inaapoy ng lagnat kahapon. Unti-unti lang itong nawala kaninang madaling araw.
At ngayon ay medyo mainit pa rin ako pero hindi na masakit ang ulo ko. Kailangan ko pa ring uminom ng gamot pero kaya ko nang tumayo at kumilos-likos hindi katulad kahapon.
Nagisnan ko si Xolani na natutulog sa couch na nandito sa silid ko. Ito ang nagbabantay sa'kin kagabi at paminsan-minsan ding naulinigan ko ang boses ni Marco na pasilip-silip dito.
Ang short time lang sana naming pananatili rito sa motel ay naging buong dalawang araw na. Pansin ko ring may bagong kumot at sapin sa kamang nakahanda sa paanan ng kinahihigaan ko.
Hindi ko na ginising si Xolani dahil alam kong pagod ito. Tahimik akong pumasok ng
