TEMPERAMENTAL LOVE

CHAPTER 5

PRINCE POV

Masakit na kamao ko kakasuntok sa pader at umaagos na ang dugo sa mga ito. Pero hindi pa din naiibsan yung bigat ng loob at inis na nararamdaman ko. Habang tumatagal mas lalong gusto ko pa magwala.

Hirap na din ang loob ko pero hindi ko mapigilan sarili ko. Dinampot ko yung maliit na desk clock na gawa sa glass sa table ko ng may pumigil sa kamay ko. Paglingon ko nakita ko si Colyn. Seryoso ang mukha nya habang hawak kamay ko.

"Put it down Prince."mahinahon pero madiin niyang sabi.

Tinabig ko ang kamay nya at ibinato sa pader ang hawak ko. It broke into tiny pieces.

"s**t!" Narinig ko napamura si Colyn.

"Get out!!" i shouted at her.

"No!! I want you to stop."

"No!!! Im not going to stop!!"

"Then go! Dito lang ako". nakita ko umupo siya sa swivel chair ko at pinikit mga mata habang hinihimas ang magkabilang sintido nya.

Nakaramdam ako ng guilt sa ginagawa ko. Parang ngayon ko lang narealize, galing ang girlfriend ko sa isang business trip at humabol lang para makaattend sa meeting namin.

Nakaramdam nanaman ako ng inis. Inis para sa sarili ko. s**t!Anong klaseng tao ba ako?Bkit ako ganito?!

Pinagsusuntok ko nanaman yung pader ng sunod sunod. Then in a second nasa harapan ko na si Colyn.

"What the hell are you doing?!!!" napasigaw ako sa takot dahil muntik ko na siyang masuntok.

"I told you to stop, maybe if you punch me your temper will be gone" she said while looking at my eyes. I can see the love on those eyes.

Those eyes full of love and understanding. The girl standing in front of me is the one who fully accept me for who i am. And yet im here giving her hard time with my temper.

"Arrrggghhh!!!" napasigaw ako sa inis at mabilis na tumaas ang kamao ko pra sumuntok.

Nakita kong napapikit si Colyn bago tumama sa pader ang suntok ko. Habol ko ang hininga ko habang nakalapat pa din sa pader ang kamao ko.

Napasandal si Colyn sa pader at ramdam ko ang bilis ng paghinga nya. I rested my head on Colyn's shoulder as i weaklessly put down my bloody hands.

Out of nowhere, i cried. Yeah. Im a monster but when it comes to Colyn, i let out what i really felt.

Naramdaman kong niyakap ako ni Colyn then slowly rubbing my back until we both sit on the floor.

"It's okay Hon. Im here always for you." that was so sweet and gentle voice coming from her. A tone of voice na punong puno ng pangunawa.

I don't know but everytime Colyn's voice sound like this, all of sudden yung bigat na nararamdaman ko,nawawala na lang bigla. Para akong nakahanap ng isang ina.

Yes. Maybe. Yung hindi ko naranasan sa piling ng Mommy ko nagawang punuan ni Colyn. I need her in my life. I need someone who always listen to me and understand my needs. I need someone who make me feel that i am not alone, that i am loved.

I hug her back and she let me cry. Like a little boy to her Mom.