CHAPTER 10
773 Words
PRINCE POV's
I saw the hurt at Colyn's face before sitting down helplessly and cried.
Napahilamos ako sa mukha ko sa sobrang pagkainis. Am i too much to her? God! Ano nanaman ba ginawa ko?
I am about to say sorry when Colyn stood up and look at me.
Para akong napako sa kinatatayuan ko. The Colyn's facing to me right now is different.
Yung mga mata nya na dati nakikita ko yung pagmamahal para sa akin, nakikitaan ko ngayon ng galit?. Galit para saan??
"Im leaving." tila ako nahimasmasan sa sinabi nya.
"Look Colyn. ..im sorry ..i ...i ...really am ...nadala lang ako ng init ng ----"
"Let's end this now, Prince." may diin sa mga bawat salitang binibitawan nya.
"What do you mean?"
"Let's break up."
Hindi na ako nakakilos sa kinatatayuan ko, habang tanaw ko na lang siya na umakyat sa kwarto namin.
----------------------
Naabutan kong nagaayos si Colyn ng mga gamit nya sa kwarto namin. Wala na ngang ayos basta lagay lang sa maleta kung ano ang magkasya.
Tears are keep falling on her eyes. Lumapit ako sa kanya at pinigilan ko sa ginagawa nya.
"Stop it, Hon." Niyakap ko sya ng mahigpit. "Im really sorry."
"Im sorry too, Prince." sabi nya habang kumalas sa pagkakayakap sa akin at tumitig sa mga mata ko.
Ngumiti sya ng malungkot habang pinapahid yung mga luha.
"I really have to do this. Nakakapagod din pala yung ganito" tumawa sya ng malungkot. " Yung tipong binibigay mo na lahat pero kulang pa din. Tama ka, you did not ask me to change you. Lahat ng ito,ako lang ang may gusto."
"Look Colyn. Kung ano man nasabi ko kanina. ..d-dala lang yun ...ng galit ko. Wala sa loob ko lahat ng iyon" pagpapaliwanag ko.
"Minsan talaga out of anger, nailalabas mo kung ano yung totoo. Kung ano talaga yung nararamdaman mo." Napaupo sya sa gilid ng kama bago nagpatuloy sa pagsasalita.
"Minsan kasi nakakasakal na din pala yung sobrang pagmamahal, to the fact na wala ka na inisip kundi sya na lang. Nakalimutan mo na yung ibang tao dahil sa kanya na lang umikot mundo mo. Sinarado mo yung mundo mo sa iba para lang ma-satisfy yung taong minamahal mo. But in the end, it's not enough."
"Yung sobrang pagmamahal mo, naaabuso na pala at sa huli marerealize mo na ikaw na lang pala nagmamahal at nagbibigay. The more na ikaw na lang gumagawa ng paraan, ikaw na lang yung umiintindi, ikaw pa yung labis na masasaktan."
Lumuhod ako sa harap ni Colyn at tinitigan ko sya sa mga mata nya.
"You know how much i love you, ikaw ang dahilan bakit ako nagbabago. Colyn, i need you in my life. Madami ng nabago sa buhay ko since ng dumating ka." Pinunasan ko yung mga luhang dumadaloy sa mga pisngi nya.
Marahan nyang tinabig mga kamay ko at malungkot at puno ng sakit na tumitig muli sa akin.
"You only need me Prince. But your love for me is not enough. You cared for me dahil kailangan. Tama nga yung mga kasabihan, hindi mo kailangang baguhin ang isang tao para masabing mahal mo sya. Dahil kung talagang mahal ka nya, siya mismo ang magbabago para sayo. At iiwasan nya ang mga bagay na alam mong makakasakit sayo."
Napabuntong hininga ako ng marahas at tumayo bago ko sinuntok yung pader. I never beg for anyone like this before.
"So are you telling me na iiwan mo ako because of that f*****g reunion of your friends??!! Dahil lang dun?!!! Kaya ka nagkakaganyan??!!" hindi ko na mapigilang sumigaw.
"Wag mo idamay ang mga kaibigan ko, its not about them. Nasa iyo din ang problema"
"Hah !! Go! The hell i care!! Sige iwan mo ako! Akala mo ba ikaw lang ang babae sa mundo! Hindi kita pipigilan!!! Okay. ..tapos na tayo!!!"
"I know you never cared about me. Pero masakit pa din pala marinig yan mismo sa bibig mo Mr. Prince Yu." mahinahon ang pagkakasabi ni Colyn pero dama ko ang sakit sa bawat salita.
Tinignan ko na lang sya na lumabas sa kwarto. Pagkalabas nya nagwala ako, hinagis ko lahat ng mahawakan ko. Hanggang sa marinig ko na lang ang pagsara ng pinto tanda na tuluyan na akong iniwan ni Colyn.
Yeah. That's right! Lahat naman iniiwan ako. Ano pa bang bago dun? Sanay na sanay na ako. Sino ka ba?!! Kayang kaya kita palitan in just an hour!!! f**k!!!
Napaupo na lang ako sa kama habang nakakuyom ang duguan kong kamao.
Nagpalipas muna ako ng ilang minuto bago tumayo at maghanda sa pagpasok sa opisina.
The old Prince Yu, owner of Yu Commercial Ent.is back.
- Writer
