KABANATA 27
NAISIP KO NA baka hindi ko kayanin ang byahe kung mag-isa lamang akong lalakad para puntahan si Atreo, kaya nagpasama ako sa dalawa, kina Zylene at Allison. Hindi ko naman maaaring kunin ang kotse ko sa bahay nila Dad dahil natitiyak ko na uusisain nila ako kung saan ko dadalhin ang sasakyan ko. Kaya minabuti ko na lang na magpasama na lang sa dalawa, kahit na nahihiya ako dahil masyado ng gabi. Gusto nila na ipagpabukas na lang namin ang pagbyahe, kaso hindi ko na yata mahihintay pa ang umaga dahil lubos na ang pag-aalala ko kay Atreo. Kulang na kulang ako sa tulog kaya hindi ko tuloy mapigilan ang antok ko kaya panay ang hikab ko. “b***h, matulog ka muna. Masama pa naman sa ’yo ang magpuyat.” “Huh? Eh, kayo?” “’Wag mo kaming alalahanin. Sana’y na kami sa puyatan. Tsaka hindi naman k
- Writer
