Reality of Darkness

Kabanata 7

Nauna siyang lumabas ng kwarto habang ako ay pinagmasdan ang kanyang anino na unti unting nawawala.

I sighed. I couldn't find words to say. My mind is in weary.

Kusang gumalaw ang aking mga paa palabas ng kwartong iyon. I don't want to be here ever again, there's something wrong at ilang ulit na iyong nagsumiksik sa utak ko.

Should I let this pass? Maybe.

Natigil ako ng bumangga ako sa isang bulto ng tao na nasa may unahan ko. Mabilis akong umatras ng mapagtanto kung sino iyon.

It's KED standing infront of me. Looking at me intently like there's something he wanted to say but he refused to say it.

The ambiance of his house made me feel that I need to get out of here and never ever step back again.

Yumuko ako upang maitago ang mumunting kaba sa aking dibdib.

"Hurry now. I need to do something important." he sternly said.

I was just what the hell? Did I say na ihatid niya ako?

"Kaya kong umuwi magisa." I sound like I'm convincing myself. The heck IU! Gustong kong iumpog ang ulo ko sa inis. Kaya ko naman talagang umuwi kung hindi lang talaga nakakatakot ang mansiong eto at ang daan papalabas dito! Kahit na anong ganda at engrade nito kung ganito naman ang nakatira dito sinong hindi matatakot lumabas!

Yung tipong hindi kana makakalabas pa ng buhay. Creepy!

Tinaasan ako nito ng kilay na tila ba binabasa nito ang kung ano mang reaksyon na meron ang hitsura ko. Pero sanay na akong magtago ng emosyon kahit na minsan ay napalya ako dito.

"Do you want me to drag you?" tila kulog ang boses nitong nag echo sa buong mansyon. Doon at napitlag sa inasal nito. Mabilis ko itong nilagpasan at bumaba sa napakang engradeng staircase ng mansyon nito.

Ang liwanag ng nagmamahalang chandelier nila ay nagsusumigaw ng karangyaan na kahit sa panaginip ay hindi ko matatamasa.

Mas lalo kong binilisan ang paglalakad, ramdam ko ang hakbang din na ginawad ni KED para mapantayan ang bilis ng lakad ko. Ayoko ng magtagal pa dito, ni isang segundo ay ayaw ko na.

Halerr! Sino bang may gustong magtagal dito! Simula nung dumating ako naging malalim na ako kung magisip na para bang nasa ibang mundo ako.

"I can go home on my own." I said without looking at him, napabuga ako ng hangin ng makalabas ako sa mansyon. Ang feeling ko ay para bang kay tagal tagal ko doon. Nakakapanghina na hindi ko maipaliwanag. Para bang may strong forced doon na nagpapalakas at nagpapahina sakin, posible kayang dahil iyon sa nakakatakot na aura ng bahay?

Hindi padin ako lumilingon at nagpatuloy sa paglalakad, ramdam ko ang pagsunod nito sakin gayun din ang nakakakilabot nitong titig na tumatagos mura sa likuran ko. Kelan pako nagkaroon ng malakas na pakiramdam?

Atleast meron akong bagong natutunan dito.

"Do you seriously know where to go?"

Doon ako napatigil sa paglalakad, napagtanto kong hindi ko nga talaga alam kung paano ako uuwi o kung ano ba itong dinadaanan ko. Nanatili ang anino nito sa aking likod.

Dahan dahan ko itong nilingon.

"I think I'm heading the right track." mahina kong sabi, kinukumbinsi ang sarili na sana ay tama nga ang aking dinadaanan.

"Were on our way to your dorm and your heading back to our school." simple nitong sabi. Napamura ako sa aking isipan, saan nga ba talaga ako pupunta?!

"Fine! Then tell me where to go! Ikaw naman ang nakakaalam dito!" I spat. Nakakainis! Hindi ba niya alam na gustong gusto ko ng makaalis sa tabi niya?!

Kumunot ang noo nito at tila ba may gustong sabihin ngunit napatango nalang ito sa pagkadismaya.

Humalukipkip ako dito tanda ng pagkainis ko.

"We'll ride a car then, that's more faster and more easier." tila ba batang tumiklop ito sa biglaang pag burst out ko! Tama lang ha! Nung una natatakot ako pero dala ng inis ko ay nawala iyon ng parang bula.

Kung sana ay sinabi niya iyon nung nasa loob pa kami ng mansyon di sana ako nagpakapagod na maglakad pa dito!

Pumihit ito sa ibang bahagi ng daan at ako ay sumunod na lamang. Much better if I keep my mouth shut. Sumunod ako dito, cold winds envelope my system. Nanunuot ang lamig ng gabing iyon, napatingin ako sa liwanag ng buwan. Its only half moon but its beautiful.

Ang sa tingin ko ay next month pa at mag full moon, noon nung na kila tiya pa ako tuwing full moon ay talagang inaabangan ko iyon. Nakakawala kasi ng stress at nakaka gaan ng pakiramdam.

I sighed.

Napatigil ako sa paglalakad ng muli kaming bumalik sa harap ng mansyon. Doon ko nakitang nakaparada ang isang mamahaling uri ng sasakyan. Wala akong alam na kahit ano sa mga sasakyan dahil noon mas inuuna ko pang mag aral kesa ang mag tingin ng mga uri at pangalan ng sasakyan.

"Hop in. It's getting late." iyon ang naging hudyat ko para sumakay sa sasakyan nito. True enough, gumagabi na nga at naubos ko ang ilang oras dito ng dahil sa lalaking ito.

Mabilis nitong pinaandar ang sasakyan at mabilis na huamrurot palabas ng mansyon nito.

Napapikit ako ng mariin, marahil narin sa pagod at pagiisip kung anong klaseng lugar ba itong napasukan ko.

Hindi ko namalayan na nakadating na kami sa tinutuluyan namin.

Mabilis akong bumaba ng sasakyan nito without saying anything. I looked back to see him at agad ko din iyong pinagsisisihan.

Namumungay ang mata nitong nakatingin sakin. Full of emotions unlike kapag nasa school ito.

I felt something in my stomach, malaking guwang sa aking sikmura. I looked away at nagpatuloy sa paglalakad papasok ng dorm namin.

Pagkapasok ko ay punong puno ng tanong ang aking isipan. Wala ng tao sa salas ng kwarto namin kaya dumiretso na ako sa aking silid. Malamang nagpapahinga na ang dalawang iyon.

Napatingin ako sa orasan. Pasado alas otcho na pala, ilang oras din pala ang ginugol ko sa mansyong iyon. Padarag akong humiga sa aking kama.

Nag fla-flashback muli ang hitsura nito kanina, puno ng emosyon ang kanyang mga mata. Para bang may malalim itong pinagdadaanan.

I don't know pero may kakaiba talaga sa hitsura nito kanina. Baka namalikmata lang ako. Hindi ko alam!

Pumikit ako habang inaalala muli ang kanyang mukha. Ang napaka perpektong hugis ng panga, mapupulang mga labi at matangos na ilong. Idagdag mo matipunong pangangatawan nito.

If he's on Manila he'd probably one of the rising star or even a famous model.

Napailing ako. Masdo ko na siyang pinupuri, seeing him is too good to be true.

God like creature, kung sana ang naging ganon din siya kaganda kagaya ng mga nakikita niya sa T.V

Fuck these insecurities. Hindi naman kasi talaga siya kagandahan kagaya ng iba. Out of 10 ay nasa 7 or 6 lang siya.

Pwede na siguro iyon kesa wala.

Bumaling siya sa kanang parte ng kama at saka ipinikit ang mata. Dapat ay matulog na siya dahil kung hindi ay mapapagod lang siya kakaisip ng kung ano anong bagay.

At sa pagkaka alam ko bukas ay hapon pa ang kanyang pasok. Mga bandang alas dos hanggang alas nuebe ng gabi.

"Sleep tight my princess..."

Isang malamyos na tinig ang kanyang naulinigan bago tuluyang nilamon ng antok.

MATAAS na ang sikat ng araw ng magising siya. Talaga namang napasarap siya ng tulog. Tila ba pinaghele siya ng isang malamyos ng tinig sa kung saan.

Tumitig muna siya sa kisame ng ilang minuto.

Ganito naman palagi ang daily routine niya, ang tumitig muna ng ilang minuto sa kisame bago bumangon at magasikaso ng sarili.

Napabuga ako ng hangin. Alas dyis palang, matutulog nalang muna ulit ako.

NAPABALIKWAS ako ng wala sa oras, dali dali kong tinignan ang orasan kung anong oras na. Nakahinga ako ng maluwag ng makita na hindi pako late, napanguso ako sa kaba. Akala ko talaga ay lalagpas na ako sa oras ng pasok. Ang sarap kasi ng tulog ko, parang may kung anong nag hele sakin. Tska iba yung pakiramdam ko para bang napaka gaan kagabi. Iba eh, basta may ibang feeling akong naramdaman.

Ibang iba sa mga unang gabi ko dito. Kagaya ng nakagawian, muli akong tumitig sa kisame ng ilang minute. Winawari kung tama bang lumipat ako ng eskwelahan, na kung tama bang andito ako sa lugar na ito. Kasi iba, ibang iba ang pakiramdam ko, o baka hindi lang ako sanay sa ambiance ng lugar, mga tao sa paligid. All things here are new to me.

Tumayo na ako mula sa pagkakahiga ko, maganda ang gising ko kaya magaan ang pakiramdam ko. Kailangan ko ng mag-ayos ng sarili ko at pasado ala una ng hapon. Nag inat ako ng katawan at binalingan ang bintana, mainit ang panahon ngayon kaya napangiti ako.

Nakangiti akong lumabas ng aking kwarto, nasa may sala na sila Ems at Ash naghihintay na lumabas ako.

"Hi! Sorry kung natagalan."

I smiled at them, medyo nasiyahan kasi ako sa pagbababad sa banyo na hindi ko na namalayan yung oras.

"No worries Stella, kalalabas lang din ni Ash." Sagot sakin ni Ems. Actually I admired them two, para silang walking doll sa ganda, ako lang ata yung mukhang chaka doll.

There's something to them na mapapatitig ka bukod sa aura nilang kakaiba. Yung alam mong galing sila sa isang mayamang pamilya.

Ngumiti ako bago tumango, nauna na akong lumakad papuntang pintuan at lumabas, ramdam ko naman ang pagsunod nila sakin.

Nagpatuloy ako sa paglabas ng dorm, dinama ko ang fresh air ng panahon.

"Haaaay..this is what I like. Sunny day!" I muttered.

"You like sunny day huh?" Ems asked. I just nod and smiled.

"It makes my mood happy. Hindi ko gusto pag naulan, I felt something weird. Para bang nalulungkot ako ng wala namang dahilan." I explained. Totoo iyong sinabi ko, para bang nakakaramdam ako ng kakaibang lungkot pag naulan. Kaya as much as possible sana hindi naulan.

Nakarating kami sa classroom, nakakapagtakang walang kahit anong ingay akong naririnig, it doesn't make sense. Inilibot ko ang aking paningin, natigilan ako ng makita kung sino ang nasa tabi ng upuan ko.

"It's Ked..."

Bulong ni Ems sa tabi ko tama lang na marinig ko. He looked at me with bored look, I looked away. Dumiretso ako sa aking upuan at umupo. Kita ko ding pumunta na sa pwesto sila Ems at Ash, parehong tahimik.

"Good morning.."

Napabaling ako dito ng wala sa oras, did he talk to me?!

"A-ako ba yung kinakausap m-mo?"

Tinuro ko yung sarili ko, ako ba talaga?!

Saglit niya akong binalingan at muling itinuon ang atensyon sa harapan. He sighed.

"Is it obvious?"

"I thought you hated me." I answered back. Totoo naman hindi ko alam kung ako ba yung tinutukoy niya o baka naman guni-guni ko lang iyon.

I never thought na kakausapin niya ako or whatsoever. Muli na namang nagbalik sa aking isipan yung tingin niya kagabi sakin, napaisip na naman ako kung ano bang mali sa tingin niyang iyon na kung bakit ganon nalang niya ako tignan.

"What are you're going to do after school?" Literal na talaga akong napatitig sakanya, this is weird? Ahm, kinakausap niya kasi ako? Are we having a conversation na hindi mainit ang ulo niya!

"Are you going to stare at me?" napanguso ako sa sinabi nito.

"Yes—Ah No. Ahm, ano—matutulog? Why?" naguguluhan kong sagot dito, bakit ba kasi bigla bigla nalang siyang magtatanong kung anong gagawin ko paguwi eh alas nuebe yung tapos namin mamaya. Tsk.

"I'll drop you to your dorm after school."

Nanlaki yung mata kong tinignan siya. Ohhhkkay? Ihahatid?

"I'm confused, kagabi lang para kang galit sakin why all of a sudden ganyan kana ngayon what's with you?"

Totoong naguguluhan ako sakanya ngayon, kagabi lang ay para niya akong titirisin sa inis tapos biglang magiging mabait siya ngayon. Anong meron?

"You don't want." Hindi iyon tanong kung hindi statement. Who wouldn't?

"Stop it. I don't want to play with you." Iyon lang saka ako mabilis na tumayo pagkalabas ng prof namin, I don't want to interact to people here lalo na siya. This is not healthy, feeling ko kasi may kailangan siya sakin.

Tinawag ako nila Ems at Ash, pero hindi ko sila nagawang lingunin kahit na gusto ko. Dire-diretso ako ng lakad sa hallway, walang pakialam kung sino man ang makasalubong ko, all I want is to stay away from him from this school. Kung kanina ay na enjoy ko pa ang araw ngayon hindi na.

Nakarating ako sa dulong parte ng gymnasium, meron pala nito dito. Now I know, pero sa lawak ba naman nito imposibleng wala. May bench padin naman dito, humangin ng malakas kasabay noon ang pag pikit ko dala ng alikabok na sumabay sa hangin.

"Kainis naman 'tong hangin na 'to!" hinawi ko yung buhok ko na tumabon sa mukha ko.

Aish! Pagkadilat ko ay siya ding paghinto ng mundo ko.

Ked is standing in front of me, looking down to my soul.

My mind became blank as I stared to him standing in front of me. Wala akong masabing kahit ano o ni lumabas sa bibig ko. Naguguluhan ako, paano? How could this be possible?

Napapikit akong muli ng humangin ng malakas. Halos mapaatras ako ng mawala ito sa aking paningin. Imposibleng...

Bumilis bigla ang t***k ng puso ko, napahawak ako sa aking dibdib. Anong nangyayari? Nagpalinga linga ako sa paligid.

Bakit bigla nalang siyang nawala sa paningin ko?! Namamalik mata lang ba ako or what?!

Huminga ako ng malalim at pilit kinakalma ang aking sarili at isip. Alam kong simula kagabi hindi na siya nawala sa isip ko mas lalo na kanina dahil kinausap niya ako.

I sighed.

What should I do to stop this feeling? Paano?

Iniling ko ang aking ulo para lumiwanag ang aking isip. Nalulungkot lang siguro ako dito kaya kung ano ano nararamdaman ko.

Tama..Nalulungkot lang ako.

Napatayo ako ng wala sa oras ng may maramdaman akong kaluskos sa may gilid ko. Nanlalaking mata ko iyong tinignan. Gosh! May ligaw bang hayop dito?!

Dali dali akong umatras papalayo sa madilim na parte ng gym pero bago pako makalayo ng tuluyan, isang bulto ng tao ang lumabas.

Napatakip ako sa aking bibig..kinusot kusot ko yung mata ko kung tama ba ang nakikita ko.

Its Ked...

"Are you for real?!" bulalas ko rito. Hindi makapaniwalang nasa harap ko itong muli.

"Do I look like a statue?" he fired back.

I was in deep thought ng ilang inches nalang ang layo nito sakin.

"Paano mo nalaman na andito ako?"

Hindi ako assumera or ano, bakit ako lang naman ang taong nandito ngayon imposibleng may kikitain siya dito bukod sakin dahil kahit anong libot ng paningin ko kaming dalawa lang talaga ang nandito.

"Kanina kapa ba dyn?" naguguluhan kong tanong. Kung kanina pa siya diyan malamang totoo yung nakita ko kanina nung humangin ng malakas!

Pinang meywangan ako nito, he tilt his head and lick his lips.

"What if I do?"

I'm in verge of running away and staying here. I can't find words to say...

"You're watching too much horror movies. Ems and Ash asked me to look for you since they're afraid to go here."

He gave me a bored look.

Napabuga ako ng hangin. Uminit bigla yung pisngi ko. This jerk.

"I want to know how it feels..."

Yumuko ito at walang pasabing dumampi ang labi nito sa labi ko.

I gasped in air.

It was the longest seconds of my life. The world stops as his lips touch mine.

I mentally close my eyes...

To be continued...