Chapter thirty-one

1530 Words

Nakauwi kami ng Tagaytay after two days, marami kaming inasikaso. Umuwi ako sa bahay namin pero mga katulong lang ang naabutan namin, wala sina daddy. Katulad pa rin ng dati mas madalas na ngayon sa ibang bansa si daddy, pero mommy ay umuuwi naman minsan pero hindi rin nagtatagal. Binigay rin ni manang ang address ng ospital kung nasaan si ate, hindi ko ito tinangihan na kunin dahil balak ko rin talaga na one of this days ay mabisita ko ito. Sa ngayon focus muna ako sa trabaho namin. And after one week again, sa wakas nakapagbukas na kami ng cafe at flower shop namin. Today is our first day, and to tell honestly. Nakakapagod ang buong maghapon namin sa trabaho pero worth it naman. Si Kari ang nag-ma manage sa cafe at ako naman dito sa flower shop. Light is really proud of us, lag

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD