"M-Misaki, upo ka muna."
Kahit na naririnig kong magsalita si Dianie, hindi ko magawang masunod ang inuutos niya, sa kadahilanang hindi ko magawang maigalaw ang kahit anong bahagi ng katawan ko.
Hindi ko alam kung paano magsisimulang makipag-usap sa kanya. Saan ba ako dapat na magulat? Sa kalagayan niya ba o sa shinigami'ng nasa harap ko ngayon?
"Misaki?" Sobrang hina na ng boses ni Dianie. Wala na 'yong maarteng boses nito na animo'y lalaitin ang buong pagkatao mo.
Binuka ko ang bibig ko at pilit na nagsalita. "O-Oh?" Kahit papaano ay nakapagsaad na ako kahit na uutal-utal.
"Bakit 'di ka muna maupo?" Nanghihina niyang tinuro ang upuan sa harap niya.
Sa totoo lang, ako ang naaawa para kay Dianie ngayon. Hindi ko alam kung bakit siya nagkaganito pero parang unti-unting tinutunaw
