Isang shinigami ang lumitaw sa gilid ko. Nakalutang ito sa ere at may hawak na death scythe. Diretso ang tingin niya sa maaliwalas na kalangitan. Hindi ko siya masyadong maaninag dahil maliwanag. Tumatagos din ang paningin ko sa katawan niya. Para siyang kaluluwang unti-unting naglalaho.
"Ikaw 'yong shinigami noon..." Mahinang wika ko habang nakatingin sa kanya.
It's weird. Hindi ko na maramdaman ang takot o anumang panginginig. Hindi tulad ng dati, no'ng una ko siyang makita. Sobrang takot ang naramdaman ko no'n. Pero ngayon... pakiramdam ko ay normal na tao lang ang lumitaw.
"Furuya. 'Yon ang pangalan ko. Sinabi ko na noon, hindi ba?"
Umiwas ako ng tingin at nagkibit-balikat. "Ewan ko."
Hindi ko maintindihan ang ginawa niyang pagngiwi. Nagalit ba siya na hindi ko natandaang Furuy
