TADHANA NG PUSO

kabanata5 Asot pusa

“Miss,” tawag ng baritonong boses ng isang lalaki habang hinawakan siya sa baywang upang hindi siya matumba.

“Miss, o—” Hindi na niya nagawang tapusin ang sasabihin nang bigla na lamang dumapo ang palad ng babae sa pisngi niya.

Pak!

“Bastos!” sigaw ng babae sabay atras at mabilis na lumayo sa lalaki.

Nagulat si Drake sa biglaang sampal ng babae. Muntik na rin siyang matumba. Napahawak siya sa kanyang pisnging namula.

“Are you crazy?!” mataas ang boses niyang sabi. “Sinagip na nga kita, ako pa ang sinampal?” naiiritang wika ni Darke habang nakatingin ng masama kay Sid.

Napalunok naman ng lawak si Sid dahil sa nakikitang galit sa mata ng lalaki. Kulang na lang kainin siya ng buhay nito.

Ngunit hindi siya magpapasindak sa lalaki.

“Hawak agad sa baywang? Anong klase ‘yang pagsagip mo?” mariing tugon niya.

“Pwede naman sa kamay o braso? Bakit need sa baywang?” mataray niyang tugon.

At nakipagsukatan siya ng tingin rito.

“Kung hindi kita hinawakan, bumagsak ka na sana sa semento!” giit ni Drake. “Pasalamat ka nga at mabilis akong kumilos.” giit naman ni Drake.

---

“Mas gugustuhin ko pang bumagsak sa semento kaysa mahawakan mo!” giit ni Sidney, na para bang pinakain siya ng ampalaya sa inis.

Napangisi si Drake, pilit pinipigil ang sarili. Hindi niya akalaing may ganito pang babae. “Grabe ka naman. Miss pero ako alam mo parang nakahawak ako ng toxic waste.” Patutsada wika naman ng binata.

“Toxic waste ka diyan,” balik na wika niya.

---

“Hoy, Mr. Impakto! Kung ako toxic waste, ikaw mukha kang kuremaw!” galit na tugon ni Jiya sa lalaki. Hindi na rin maintindihan ni Sidney kung bakit siya biglang nainis sa lalaking kaharap.

“Eh ikaw naman, para kang manok na putak nang putak sa madaling araw. Nakakagising ng katahimikan,” balik ni Drake, habang nakataas ang kilay.

Napaliyad si Sidney, hindi makapaniwala. “Excuse me?! At least ako, may sense ang sinasabi! Eh ikaw, puro kayabangan at angas!”

“Wow, sense daw?” sarkastikong tugon ni Drake. “Kung may award lang sa pagiging ma-drama at pa-victim, panalo ka na!”

“Kung may award din sa kapal ng mukha, sure win ka rin!” singhal ni Sidney.

Bahagyang lumapit si Drake, bahagyang nakayuko para mapantayan ang tingin nila. Dahil medyo balikat lamang niya ang babae.

“Alam mo, imbes na magpasalamat ka na lang ang dami mo pang sinasabi?!” usal ni Drake

---

Nanlalaki ang mga mata ni Sidney dahil hindi niya inaasahan ang paglapit ng mukha ni Drake. Isang hibla na lang ang pagitan nila—puwedeng-puwede na silang magpalitan ng mukha kung gugustuhin.

“Bakit? Nahihypnotize ka ba sa gwapo kong mukha?” nakangising bulong ni Drake, habang nanatiling nakatitig sa kanya.

Napakurap si Sidney, saka mabilis na umatras. “Ew! Sa panaginip mo na lang! Baka mahawa pa ako sa kayabangan mo.”

“Too late. Baka nga may epekto na,” sagot ni Drake, sabay taas ng kilay at bahagyang ngiti. “Napansin mo ba? Mukhang napapangiti ka na kapag kasama mo ako.”

“Anong ngiti?” balik ni Sidney. “Inis ‘tong expression ko, hindi ngiti!”

“Sure ka? Kasi kung galit ka, ang cute mo palang magalit.”

Natigilan si Sidney. Hindi niya alam kung ano ang mas nakakainis—yung sinabi nito, o yung pakiramdam niyang namumula ang pisngi niya.

“Ugh! Ang kapal talaga ng mukha mo!” sigaw niya, sabay talikod.

Ngunit bago siya tuluyang makalakad palayo, narinig niyang nagsalita ulit si Drake.

“Nice seeing you again, Manok. I’m starting to enjoy our little arguments.”

Hindi na siya lumingon, ayaw niya makipagtalo pa sa lalaking.

---

Sige, itutuloy ko ang eksena. Lalagyan natin ng kaunting pahinga sa init ng bangayan nila ni Sidney, pero may konting aftershock pa rin sa mood ni Drake.

---

Naiiling na lamang si Drake sa asal ng babae. Ang hirap talagang intindihin ng babaeng ‘yon, usal niya sa isipan.

Nawala lang ang focus niya nang biglang tumunog ang cellphone niya. Agad niya itong kinuha at sinagot.

“Hello,” tugon niya sa kabilang linya.

“Oh, Doc, bakit parang wala ka sa mood?” tanong ng kausap niya, na agad nakahalata sa tono ng boses niya.

“Wala. May… naka-encounter lang akong hindi inaasahan,” sagot ni Drake habang pinipilit maging kalmado.

---

“Hmm, babae ba ‘yan?” usisa ni Dr. Mel, sabay tawa sa kabilang linya.

“Wala talagang naitatago sa’yo, no? Lalo na’t kapag babae ang usapan,” turan ni Drake, sabay iling habang nakatitig sa harapan ng café kung saan siya naglakad palabas.

“Aba syempre, trained ang instincts ko sa mga ganyang kaso,” sagot ni Mel na may halong biro. “So, spill. Maganda ba?”

Napapailing na lamang si Drake.

“Tch. Mataray. Mainitin ang ulo. Parang palaging handang makipag-away,” sagot ni Drake habang sumakay sa kotse niya. “Pero… oo. Maganda.”

“Ayan na. May ‘pero’ agad. Ibig sabihin, naaaning ka na, Doc,” natatawang sabi ni Mel. “Ganyan nagsisimula ‘yan. Yung type mong ayaw mong i-type.”

“Hindi ko siya type,” mariing sagot ni Drake, pero may kunot sa noo niya na parang siya mismo ay hindi sigurado sa sinabi.

“Sure ka ba? Kasi ang saya ng boses mo ngayon, kahit galit ka raw kanina,” pang-aasar pa ni Mel.

“Napaka-bastos niya. Ang bilis manampal, ang talas pa ng dila. Pero may something sa kanya… nakakainis. Nakakatuwa. Nakaka... ewan.”

Tumawa si Mel. “Congratulations, Doc. In denial ka na nga. ‘Yung ‘nakakainis pero nakakatuwa’? Classic infatuation ‘yan.” usal pa nito sa kabilang linya.

Tahimik si Drake saglit, nakatingin sa manibela. Tila may sariling mundo.

“Baka nga... bwisit,” mahinang sabi niya. “Ayoko ng ganyan. Gulo ‘yan.”

“Eh anong gagawin mo kung lagi kayong pinagkakatagpo ng tadhana?” tanong ni Mel, seryoso na ang tono.

“Ewan. Iiwas siguro,” sagot ni Drake, sabay ngisi. “O baka asarin pa lalo. Total, sanay naman siya makipagtalo.”

“Tingnan natin kung hanggang saan ang tapang mo sa babaeng ‘yan,” natatawang sagot ni Mel. “Ingat ka, Doc. Baka mahulog ka habang kakasalo sa kanya.”

ni Drake, pero halatang naiilang. “Yung tipo ng asar na gusto mong layuan, pero nakakatawa din panoorin.”

“Tsk. Classic denial, Doc. Ingat ka diyan, baka yung inis mo… ma-promote pa. Alam mo na.”

“Hindi mangyayari ‘yan,” sabay buntong-hininga ni Drake. Ngunit kahit pa sinasabi niyang wala lang, hindi niya mapigilang balikan sa isip ang titig ni Sidney kanina. Yung tingin na parang galit, pero may halong apoy.

Bwisit na babae 'yun… bakit parang gusto ko pa siyang makita ulit? Namuntawi sa kanyang isipan.

-