TADHANA NG PUSO

kabanata 3 Nawalang kasikatan

Kabanata 3: Nawalang kasikatan

"...Sidney, ayos ka lang ba?" Hindi inaasahan ni Lira ang nakakagulat na balita at ang mga pangyayari. Bilang personal assistant ng babae, tinuring siya ni Sidney bilang kapatid at kaibigan. Masakit sa kanya na makita ang kalagayan ni Sidney; namamaga na ang mga mata nito, ilang araw nang umiiyak, at halos ginawa nang tubig ang alak.

Dahil sa iskandalong kumalat, isang buwan pa lang silang naghihiwalay ng ex-boyfriend nitong si Emmanuel. Laman na ng mga balita si Sidney dahil maraming gustong pabagsakin siya. Ginawang malaking isyu ang kanilang paghihiwalay, at lahat ng detalye ng kanilang relasyon ay iniimbestigahan. Hindi pa man ito ganap na nakaka-move on, ay tila tinatabunan siya ng masalimuot na balita at mga mapanirang kwento.

Hindi maiwasang masaktan ni Lira para kay Sidney, na hindi lang iniwasan ang sakit ng paghihiwalay kundi pati ang matinding pressure mula sa mga tao at media.

"Sidney, kailangan mo ng pahinga," patuloy na saad ni Lira, habang pinapakalma si Sidney, "Hindi mo kayang labanan lahat ng ito mag-isa. Nandito ako."

Hindi sumagot si Sidney, kundi umiling lang at ininom pa ang natirang alak sa baso. Kitang-kita ang lungkot sa kanyang mga mata at ang hirap na pinagdadaanan.

"Alam mo, Lira," simula ni Sidney sa malungkot na tono, "Tinutulungan ko si Emmanuel, pero siya pala ang unang nagtakda ng lamat sa ating relasyon. Kung hindi dahil sa mga kwento nilang ibinubuga, baka kami pa ang magkasama. Hindi ko alam kung ano pa ang mangyayari sa akin."

Lira hindi na makapagsalita, tanging ang mga mata niyang puno ng habag kay Sidney ang nagsasalita. Sinubukan niyang yakapin ito, ngunit pinigilan ni Sidney. "Huwag, Lira. Ayokong magmukhang mahina.

---

Hindi na nakapagpigil si Sidney at bigla na lang siyang napaiyak. Ang mga luha na matagal nang ipinagkait ng kanyang mga mata ay tuluyan nang umagos, ang mga patak ng luha ay dumaloy mula sa kanyang mga mata at tumulo sa kanyang pisngi.

"Sidney..." mahinang tawag ni Lira, ngunit hindi pa rin siya pinansin ng babae. Patuloy na umiiyak si Sidney, ang kanyang dibdib ay sumabog sa sakit na hindi na kayang itago pa. "Bakit ba ganito?" ang paulit-ulit na tanong ni Sidney sa kanyang sarili, habang ang mga kamay ay humahapilap sa mga mata, para sana pigilan ang mga luha, ngunit hindi siya magtagumpay.

"Ang sakit, Lira... Ang sakit!" ang sigaw ni Sidney sa pagitan ng mga hikbi. "Tama ba ako sa lahat ng ginawa ko? Pati na rin sa pagtangkilik kay Emmanuel... Ganito ba talaga ang magiging kapalit? Pati ang pamilya ko, pati ang mga kaibigan ko, hindi ko na alam kung ano ang iniisip nila sa akin ngayon."

Napayuko si Lira, at hindi alam kung anong sasabihin upang magbigay ng kaunting kaluwagan kay Sidney. Alam niyang ang sakit na nararamdaman nito ay labis at mahirap tanggapin. Hindi lang ang relasyon ni Sidney kay Emmanuel ang naapektuhan, kundi pati ang buong imahe ng babae sa mata ng publiko.

"Lahat ng mga ito ay nangyari sa isang iglap. Gusto ko lang magpatuloy, makalimutan ang lahat, pero hindi ko magawa," patuloy ni Sidney habang ang kanyang mga katawan ay nanginginig sa pag-iyak. "Paano kung hindi ko na kayang bumangon mula rito? Paano kung hindi ko na kayang makabalik?"

Lira, na hindi na rin makapagpigil, ay niyakap si Sidney at pinisil ang kanyang mga kamay upang iparamdam ang suporta. "Sidney, maghihilom din ito. Hindi mo kailangang madala ng lahat ng ito mag-isa. Hindi ka nag-iisa sa laban na 'to. Ako, at ang mga tunay na nagmamahal sa iyo, nandiyan para sayo."

Si Sidney ay patuloy na umiiyak, ngunit sa kabila ng sakit, nararamdaman niyang may pag-asa pa ring mabangon at magsimula muli. Ang mga salitang iyon ni Lira, kahit na simpleng mga salita lang, ay isang patunay na may mga taong nagmamahal sa kanya at handang magbigay ng lakas sa kabila ng lahat ng pinagdaanan.

"Dahil may mga taong nagmamahal sa'yo, Sidney, hindi mo kailangang ipilit mag-isa. Laban tayo."

Kahit na tinamaan ng matinding kalungkutan at nahulog sa mga bisyo, tulad ng pag-inom ng alak, nagawa pa rin ni Sidney na magpasalamat sa babae na itinuring niyang kaibigan at kapatid. Tila ito na lang ang natitira niyang totoong kaibigan. Ang babae, si Lira, ay hindi siya iniwan, at sa kabila ng lahat ng pagsubok na dumating sa buhay ni Sidney, si Lira ang tanging naging sandigan niya.

"Salamat, Lira. Kung wala ka, baka hindi ko na kaya pang magsimula ulit," ang malungkot na sabi ni Sidney, habang tinutukso ng mga luha ang kanyang mga mata.

Ang iba sa kanyang mga kaibigan at mga kakilala, sa kabila ng mga taon ng pagkakaibigan, ay nagkibit-balikat na lang at nagtawanan, pati na rin siniraan siya sa harap ng iba. Masakit mang isipin, marami ang naglalabas ng mga tsismis tungkol sa kanya, at wala na siyang natirang mga kaibigan na totoo. Pati ang kanyang mga kamag-anak ay nagalit sa kanya, at iniwasan siya.

Ang kanyang pamilya, na noon ay maaasahan sa mga oras ng pangangailangan, ay tila nagtataglay ng galit at pagkahiya sa kanya. Hindi niya alam kung paano haharapin ang kanilang mga tingin na puno ng pagkondena. Sa mga oras ng kanyang kalungkutan, napagtanto ni Sidney na siya ay nag-iisa. Ang mga tao na inaasahan niyang magiging kalakip sa mga pagsubok ay ngayo'y lumayo.

Sa kabila ng lahat ng ito, si Lira ay patuloy na nariyan para kay Sidney. "Hindi kita iiwan, Sidney. Sa kabila ng lahat ng nangyari, ikaw pa rin ang kaibigan ko," wika ni Lira, habang niyayakap si Sidney sa mga oras ng pangungulila.

---

Kinabukasan, hindi nakatakas si Sidney sa mga epekto ng iskandalo. Nagalit ang kanyang manager at ipinahayag ang kanyang pagkadismaya. “Sidney, anong nangyari? Pati ang mga endorsements mo, nawala na parang bula! Ang kasikatan mo, ang lahat ng pinaghirapan mo, nawala sa isang iglap!” Ang mga salitang iyon ay tumama kay Sidney na para bang tinadyakan siya sa dibdib.

Bumangon siya mula sa kama at tiningnan ang mga balita sa telebisyon at mga social media, na tanging ang mga negatibong komento at paninira ang sumalubong sa kanya. Hindi niya matanggap na ang buhay na inaalagaan niyang mabuti, at ang reputasyon niyang itinaguyod ng siyam na taon, ay mabilis na nawasak sa isang iglap.

“Pati ang mga brands na ini-endorso mo, lahat sila nag-withdraw na!” patuloy ng manager, na nahulog ang tono ng kanyang boses sa pagkadismaya. “Hindi ko alam kung paano natin maaayos ito, Sidney. Isang malaking dagok ito sa career mo!”

Si Sidney, na hindi pa rin nakaka-recover mula sa emosyonal na pagkatalo, ay hindi na rin makapagbigay ng magandang sagot. Lahat ng tao sa paligid niya ay tila nagtatampo at nawawala na ang tiwala sa kanya. Ang mga endorsements na siyang nagsustento sa kanyang career, bigla na lang naglaho, at ang kanyang kasikatan na itinaguyod niya ng matagal ay tinangay ng mga mapanirang balita.

"Tila ba ang lahat ng pinaghirapan ko ay nawala sa isang kisapmata..." ang tanging nasabi na lang ni Sidney, habang nakatayo sa harap ng mga salamin ng kanyang opisina, hindi makapaniwala sa nangyayari sa kanyang buhay.