“Surprise!”
Pop!
Sumabog ang mga confetti sa ere at tila mga gintong bituing kumutitap sa hangin. Napatingala si Ahtisa, at napasunod ang tingin sa maliliit na piraso ng metallic film na nagsasayaw sa harapan niya. Binuksan niya ang palad at minasdan kung paanong bumagsak sa kamay niya ang mga iyon.
Kumakabog ang dibdib niya sa tuwa at sa pagkalito. Masaya siya, pero hindi niya alam kung ano ang nangyayari. Nasaan na ba si Apollo? Lumingon siya, pero wala ni anino ng binata, at bukod sa bakanteng sala ay wala nang nahagip na iba ang mga mata niya.
Hindi pa rin ba tapos si Apollo sa kung ano man iyong pinagkakaabalahan nito sa tablet nito?
Alam niyang trabaho iyon, at ayaw niya itong madaliin, pero gustung-gusto na talaga niya itong makita. Gustung-gusto niyang nasa tabi na niya ito,
