PUNLAAN (SSPG)

CHAPTER: 8

“Ano na naman ang ginagawa mo dito, Luciana?” tanong ko sa anak na dalaga ng aking boss.

Isa talaga ito sa dahilan kung bakit naging palpak ang aming panglo-loob. Gabi-gabi, hindi nga ‘e. Kapag nag-iinit ang kanyang katawan, kahit saan na lang kinakalantari ako.

“Ano pa ba, edi dinadalaw ka. Namimiss na kasi kita,” malanding sabi nito. Sabay hawak ng kamay ko at ipinatong sa kanyang kaliwang dibdib.

Bigla kong binawi ang aking braso mula sa pagkakahawak nito. Tumawa ito ng napakalakas kaya't napalingon sa amin ang mga pulis na bantay.

“Umayos kayo! Bawal ang ginagawa ninyo!” sigaw ng isang pulis.

Umismid lang si Luciana sa lalaki. Napapikit na lang ako ng mula sa ilalim ng lamesa, naramdaman ko ang hinlalaki na daliri sa paa ng babae, kinakalabit ang aking bukol sa harap.

“Feeling ko, namiss mo na ano?” kagat-labi na bulong nito.

Napapikit na lang ako at halos manigas na sa aking kinauupuan. Mahal na mahal ko si Arleta. Pero hindi ko matanggihan ang alindog ng babaeng ‘to.

“A–Anong ginagawa mo?!” pasigaw na tanong ko kay Luciana. Nakatulog pala ako sa labas ng aming hideout sa sobrang kalasingan. At ngayon ang babae, nakaluhod sa sahig, sa gilid ko.

“Alam mo, ikaw ang pinakagwapo sa lahat ng tauhan ni Daddy.” sabay pasok ng kamay nito sa loob ng aking gray jogging pants.

Hindi na ako nakapagreklamo pa. Dakma na ng malambot na palad nito ang aking sandata na bigla pang niluhuran. Pilit ko man itong itulak, matindi ang pagkakayakap sa aking bewang.

“M–Makikita tayo ng ibang tauhan ng Daddy mo,” bulong ko dito habang nanghihina ako sa sarap at init ng bibig nito.

“Hayaan mo silang mag laway,” sabi pa nito.

Lalong tumaas ang libido ko sa katawan ng papaliwanag na at kitang-kita kami ng aming mga kasamahan. Napapahaplos na lang ang mga tropa ko sa kanilang sandata dahil sa inggit. Walang humpay kasi sa paglalaro ang dila at kamay ni Luciana sa aking sandata.

Wild, sobrang wild ng babae.

Wala itong pakialam kung may nakakakita sa amin. Ang gusto niya, gagawin niya. Ganun ang ugali nito. Hanggang sa labasan ako sa loob ng kanyang bibig, wala pa rin itong tigil. Ako na ang mismong sumuko.

Hanggang ang araw na ‘yon ay naulit pa ng naulit. Nakokonsensya na ako, dahil napapabayaan ko na si Arleta. Kaya naman umiwas talaga ako sa aking kasintahan, dahil hindi ko ito magawang tingnan man lang. Isa pa, parang unti-unting nawawala ang gana ko dito.

Kinausap ko si Luciana na itigil na namin ang kalokohan na ‘to, pero ang ending ay pinagbantaan lang ako ng kanyang ama. Naipit na ako at hindi na ako nakawala pa sa sitwasyon, kaya niyakap ko na lang.

Isang araw nagulat ako ng tawagin ako ng ama ni Luciana, nakipagkasundo ang boss na papayag itong kumalas ako sa grupo, kung tutulungan ko itong looban ang isang mall. Hindi ko akalain na ang mall pala ay siyang pinapasukan ko.

“Hey! You're facing out! Lalab*san ka na ba?” nakangiti at mapang-akit na tanong ni Lucianan sa akin, ito ang nagpabalik sa akin sa kasalukuyan.

“Tigilan muna, wala ring patutunguhan ang ginagawa mo,” sabi ko dito, sabay tabig ng kamay ko sa kanyang paa.

“Tsk! Namiss lang kita ‘e. Ano, payag na ba ang uto-uto mong syota? Kung ako lang ang tipo ng Sinclair na ‘yon ‘e, buong puso ko iaalay ang sarili ko,” nagtataray na sabi pa nito.

“Ayaw ‘non sa mga laspag!” pang-aasar na sabi ko dito.

“Ay wow! Ano ang pagkakaiba ko doon? Di ba’t nilaspag muna ang syota mo. Ano tawag mo doon? Hahaha!” malakas na tawa nito.

“Manahimik ka!” malakas na sigaw ko, sabay hawak sa leeg nito.

“Subukan mo, isusumbong kita kay Daddy!” pananakot na sabi nito, kaya naman binitawan ko ang kanyang leeg.

“Umalis ka na! Nakakabadtrip ang mukha mo!” pagsusungit ko dito, sabay tulak.

Kaya naman nagdadabog na umalis si Luciana. Na siyang nakasalubong ni Arleta. Kaya naman agad kong tinawag ang aking kasintahan, para hindi noto mapansin ang kaalis pa lang ma babae. Hindi ko akalain na papayag ito sa hinihiling ko. Ngayon, sobra ang saya na naramdaman ko.

Pero ng umalis ang aking kasintahan, agad na tinawag ako ng bwisit na pulis.

“Pst! Ano, payag na ba ang syota mo? Tsk! Kung ako sayo, manatili ka na lang doon sa isang babae na hubadera, bagay na bagay kayo. Palayain muna ‘yung isa, sayang ang buhay sayo. Mukha pa namang matino.”

Hindi ako umimik sa sinabi nito. May bahid katotohanan naman. Matagal na nawala ang pagmamahal ko kay Arleta, aminado ako doon. Dahil lunod na ako kay Luciana, pero hindi ko lang matanggap ang sinasabi ng gagong pulis na ‘to, na hindi ako nababagay sa kasintahan ko.

Hindi na lang ako umimik, dahil isa ito sa tao dito ni Sinclair. Sigurado ako, bugbog sarado na naman ako pag nagkataon. Isa pa, pinag-iinitan ako ng mga preso dito, dahil ang mga babae na kasama namin sa selda, ako ang tipo.

Sumapit ang gabi, natoka ako sa paglilinis ng banyo bago ang oras ng pagtulog. Gustong-gusto ko ng lumabas sa nakakadiring lugar na ‘to. Pagkatapos nito, lalayuan ko na si Arleta, dahil mapapahamak lang din siya ng dahil sa akin. Isa pa, ayaw ko na ng komplikadong relasyon.

“Pst!” Tawag sa akin ng mayora dito sa selda.

“Mayora!” Sumaludo lang ako at kinindatan ito. Alam ko na tipo ako ng babae, pero may edad na ito at halos singkwenta anyos na.

“Hayaan muna ang mga bata ko ang mag linis d’yan. Inalbor na kita kay Kalbo, kaya matulog ka na,” nakangiti at tila kinikilig na sabi ng babae.

“Salamat beautiful,” nakangiting niyakap ko ito. Sabay mahinang pisil sa isang pang-upo ng malanding matanda.

“Ay ano ka ba, Diego!” tila kinikilig na saway nito.

“Pag may pagkakataon, babawi ako sayo,” bulong ko dito. Sabay piga ko pa ng kanyang kaliwang dibdib.

Kaysa mabugbog ako dito sa loob. Lalandiin ko na lang ang matandang babae na ‘to. Kung noong una nandidiri ako sa mga titig nito, ngayon ay wala na akong pagpipilian. Kailangan laruin ko ito, habang hindi pa ako makalabas sa mabahong lugar na ‘to.

Nahiga ako sa kama na bakal, na ang tanging sapin lang ay karton. Sa totoo lang, pinasok ko ang illegal para sana mamuhay ako ng komportable. Hindi ko akalain na magiging ganito ang kalalabasan.