CHAPTER 53
Olivia’s POV
Kinabukasan ay maaga akong nagising. Pagdilat ng mga mata ko ay naabutan kong gising na si Christian. Nakatayo siya sa may tapat ng bintana. Tulala siyang nakatingin sa tanawin sa labas.
Tinignan ko ang aking sarili. Mayroong nakapatong na kumot sa ‘kin. Kumunot ang noo ko. Hindi ko maalala kung nagkumot ba ako kagabi. Nakatulog na lamang kasi ako dahil sa kakaiyak.
Ipinagkibit balikat ko na lamang ito at pasimple akong sumilip sa bintana. Kumunot ang noo ko ng wala naman akong makita rito bukod sa mga ulap na nagkukumpulan sa kalangitan.
Maaga pa kaya wala ring mga batang naglalaro sa labas. Bukod pa roon ay nasa ospital kami, kaya tahimik talaga ang paligid.
Lumipas na ang kalahating oras ay nakatanaw pa rin sa labas si Christian. Lalong kumunot ang kunot k
