My Prison Life

Chapter 56

Noong umalis na ang mga pulis kasama si Ysmael ay humarap na si Tonyo sa mga kaibigan niya. Umupo siya at umiyak lalo. Niyakap naman siya ni Cynthia para pakalmahin siya. Si Delsin naman ay kumuha ng malamig na tubig sa refrigerator para ipainom kay Tonyo.

“Naku, hayaan mo ang gagong iyon. Kung ano man ang sinabi niya, alam naman natin na hindi totoo iyon, di ba? Alam mong hindi ka mag-isa dahil nandito kami ni Delsin para sa iy,o,” sabi ni Cynthia para hindi na umiyak si Tonyo.

“Oo nga, siya ang naglagay sa impyerno ng sarili niya ano, hindi ikaw. Siya ang demonyo at hindi ikaw. Lagi mong tatandaan iyan, ha?” sabi naman ni Delsin pagkatapos ay binigay niya ang tubig kay Tonyo.

“Pero, mamamatay ba akong mag-isa? Wala na bang magmamahal sa akin dahil sa bakla ako? Meron naman siguro, di ba?” halata ang takot sa boses ni Tonyo nang itanong niya ‘yon sa mga kaibigan niya.

Alam kasi niya na may posibilidad nga na walang magmahal sa kanya nang totoo dahil sa kasarian na meron siya, pero sa huli ay naniniwala pa rin naman siya na may taong para sa kanya talaga.

“Oo naman, meron at meron iyan. Naniniwala akong may taong nakalaan para sa iyo. Hindi mo man siya kilala ngayon pero makikilala mo pa rin siya pagdating ng panahon,” sagot naman ni Cynthia para hindi na mag-isip pa ang kanyang kaibigan.

“Nag-aalala na kasi ako, matanda na ako. Kung totoo man ang sinasabi ni Ysmael eh wala ngang mag-aalaga sa akin sa pagtanda ko. Nakakatakot na walang handang makasama ako sa pagtanda,” sabi ni Tonyo.

“Eh di ako. Sasamahan kita rito sa bahay mo, kahit hindi bilang mahal mo. Bilang kaibigan, sasamahan kita kahit na mas matanda ka sa akin,” sabi ni Delsin pagkatapos ay ngumiti.

“Bata ka pa nga, hindi mo pa alam ang ibigsabihin ko. Ang ibig kong sabihin, ‘yong magiging nobyo ko habang buhay. Iyon ang gusto kong makasama. Alam ko naman na nandyan kayo ni Cynthia para sa akin hanggang dulo pero may hangganan naman iyon dahil magkakaroon kayo ng mga sariling buhay sa mga susunod na taon. Lalo ka na, Delsin,” paliwanag ni Tonyo.

“Iyan ang problema sa iyo eh, nobyo lang ba talaga ang kayang magbigay ng pagmamahal sa iyo? Kaya siguro sobrang sakit sa iyo ng lahat eh. Puro kasi sa lalaki naikot ang mundo mo. Pasensya ka na sa pagiging totoo ko, gusto ko lang sabihin sa iyo na hindi naman lagi kailangan na sa nobyo nakukuha ang lahat. Hindi ba, Ma’am Cynthia?” sagot ni Delsin, napatahimik si Cynthia at Tonyo sa narinig nila kay Delsin.

“Ma’am Cynthia, hindi ba tama naman ako sa sinabi ko?” pag-uulit ni Delsin, naghahanap talaga ng kakampi ito.

“Ah, oo tama ka naman pero naiintindihan ko rin naman kung anong ibig sabihin ni Tonyo sa sinabi niya,” sagot ni Ma’am Cynthia, nagising na siya sa katotohanan na siya nga pala ang kinakausap ni Delsin.

“Ah, oo naman po, naiintindihan ko si Tonyo sa gusto niyang sabihin. Ang gusto ko lang pong malaman niya ay ang hindi natin pag-iwan sa kanya kahit na ano pa man ang mangyari,” sabi ni Delsin.

Ngumiti si Tonyo, tumingin siya sa mga kaibigan niya at saka na nagsalita.

“Huwag na kayong magtalo. Oo na, naiintindihan ko naman si Delsin. Bilib nga ako sa iyo dahil nasabi mo iyan sa akin. Tama ka rin naman, siguro nga ay nabulag na ako sa pagmamahal ng mga lalaki sa akin at hindi ko na nakita pa ang pagmamahal ng mga kaibigan ko sa akin. Pasensya na, Delsin,” nahihiyang sagot ni Tonyo.

Tumango si Delsin bago sumagot sa kanyang kaibigan.

“Wala iyon, basta lagi mo lang tatandaan na meron kang malalapitan kahit na anong mangyari. Hinding-hindi mangyayari na mag-isa ka hanggang sa pagtanda. Meron at merong sasama sa iyo dahil sobrang bait mong tao,” sabi ni Delsin pagkatapos ay ngumiti.

“Naku, alam ko na ang ginagawa mo. Binobola mo ako eh. Halika na nga sa loob! Baka kung ano pa ang sabihin mo dyan eh,” sagot naman ni Tonyo.

“Hindi ah! Totoo ang sinasabi ko!” natatawang sabi ni Delsin at tinulungan na si Tonyo na pumasok sa kwarto niya. Si Ma’am Cynthia naman ay nagpunta sa dining area para may asikasuhin doon.

Nang makapasok sina Delsin at Tonyo sa kwarto ay inalalayan ni Delsin ang kaibigan niya. Hirap kasi itong maglakad gawa ng mga bugbog niya sa katawan.

Lalabas n asana si Delsin ng kwarto pagkatapos niyang mailagay ng maayos sa kama si Tonyo pero nagulat siya nang biglang magsalita ito at tinatawag siya para bumalik.

“Delsin, pwede ba tayong mag-usap? Kahit saglit lang, umupo ka rito.”

“Oh bakit? May masakit ba? Nahihirapan ka bang humiga? Aayusin-“ natigil si Delsin nang sumagot bigla si Tonyo sa kanya.

“Hindi, wala ah. Ang sabi ko, umupo ka muna rito at mag-usap tayo. Gusto lang sana kitang kumustahin, hindi na tayo nag-uusap eh,” sabi ni Tonyo, para bang nahihiya siya sa kaibigan niyang si Delsin.

“Ah, anong hindi na tayo nag-uusap? Eh lagi nga tayong magkasama ngayon ah. Mali ka yata, dapat yata ako ang magtanong ng kumusta ka na dahil alam kong sobrang pagod ka na sa mga nangyayari. Oh, kumusta ka na ba?” sabi ni Delsin pagkatapos ay umupo siya sa kama malapit kay Tonyo.

“Hmm, gusto kong magpasensya dahil hindi ko man lang sinabi sa inyo na ganoon na ang problema ko kay Ysmael. Hindi ko naman akalain na hindi ko na pala kaya. Dati naman kasi, kaya ko pa eh,” sabi ni Tonyo.

“Haynaku, kahit naman kaya mo o hindi eh dapat hindi ka niya sinasaktan. Huwag na huwag mong hahayaan na saktan ka ng mga tao. Lalo na ‘yan, pisikal ka niyang sinaktan. Tulad niyan, binugbog ka niya. Paano kung hindi mo kinaya at nawala ka? Saan ako pupulutin?” sabi ni Delsin.

Biglang tumawa ng mahina si Tonyo nang marinig niyang sinabi iyon ni Delsin.

“Eh di kay Cynthia ka tumira. Pamilya naman na ang turin niya sa iyo, di ba?” sabi ni Tonyo.

“Oo, siya lang. ‘Yong mga anak naman niya eh ayaw sa akin kaya impyerno ang buhay ko roon kung sakaling doon ako tumira,” paliwanag ni Delsin.

“Sa pagkakakilala ko naman kay Cynthia, hindi niya hahayaan iyon. Gagawin niya ang lahat para ma-protektahan ka basta alam niya sa sarili niyang dapat kang protektahan,” sagot ni Tonyo.

“Eh iyon nga ang ayaw ko, ang protektahan niya ako laban sa mga anak niya dahil anak niya pa rin ang mga iyon. Kasama niya lang ako sa bahay, taga-alaga kay Sir Albert. Iyon lang ako. Haynaku, sige na nga. Magpahinga ka na, lalabas na ako at tutulungan ko pa si Ma’am Cynthia sa labas ah?” sabi ni Delsin at umalis na sa kwarto ni Tonyo.

Pagkatapos noon ay natulog na si Tonyo.