TNPR Book 2: Love will lead us Back

Chapter 6

Maagang nagising si kian kinabukasan. He was excited. Ngayon lang siya muli nakaramdam ng excitement sa buhay after the long 8 years. Nakapag desisyunan niyang sunduin ng pormal sa Mansion ng mga Chua si Pam. Being a real man to a girl is the best feeling ever.Para kay kian, mas kaaya-ayang tingnan pag sinundo mo ang babae at ihahatid mo nanaman ito pauwi sa tahanan ng ligtas.Susulitin niya ang araw na ito na kasama si Pam. Sisiguraduhin niyang masaya ito sa piling niya.Kahit ngayong araw lang.

Matapos niyang ihanda ang sarili ay umalis na rin ng bahay si kian. Pinaalam niya nalang sa katulong na sa oras na magising ang Daddy niya ay sabihin nitong umalis siya and dated the most beautiful girl in the universe. Ganoon na lamang siguro ang pananabik niya dahil nagiging cheesy siyang tao.

Ilang sandali ang lumipas nakarating na rin si kian sa bahay nila Pam. Bumusina siya at automatic na bumukas ang malaking gate sa mansiyon na iyon. Ipinirada niya ang kanyang kotse sa malaking solar.Bumaba si kian at agad siya sinalubong ang isa sa mga katulong nila Pam.

"Magandang araw ho sir...."

"It's Kian Monticillo."

"Magandang araw ho sir kian. Ano pong kailangan nila?"

"Ah. Andiyan ba ngayon si Mr. Vien Chua at Mrs. Elaine? Gusto ko sana makausap."

"Aba oho! Kasalukuyan silang nag aagahan doon sa garden.Teka at ipapaalam kong may bisita sila.Hintayin niyo nalang ako Sir, Babalik ako agad." saka tumalikod na ito at pumasok sa malaking bahay na iyon.

Gaya nga ng sinabi ni Melay ang isa sa mga katulong ng mga chua ay pinuntahan ang mga amo nito at ipinaalam na may bisita sila.

"Sino bang bisita ang sinasabi mo Melay? Ang aga naman yata niyang pumunta rito sa bahay. Is it urgent?" tanong naman ni elaine sa katulong.

"Gwapo ho Ma'am eh. Sa sobrang kakisigan ng lalaking iyon nakalimutan ko tuloy agad ang pangalan niya. talaga naman po kasing ang gwapo eh!" kinikilig na sabi ni melay.

"Ikaw talagang bata ka!" saway ni Vien rito.

"Dalhin mo nalang rito ang sinasabi mong bisita melay.tutal, patapos na rin kaming kumain ng sir mo." tumango naman ito at tumalikod na para puntahan ulit ang bisita ng kanyang mga amo.

Ilang sandali ay nakita na ni Kian ang katulong na palabas na sa main door ng bahay.

"Sir. tuloy po raw kayo at dadalhin ko na kayo roon sa Garden. Naghihintay sila sayo."

"Hay salamat! Akala ko mahihirapan ako. Thanks,Let's go." Sinundan nalang ni kian ang katulong.Kinakabahan man sa muli nilang paghaharap ay pilit iniiwaksi ni kian iyon.He will do everything para bumalik ang tiwala sakanya ng mag-asawa.

Ilang sandali nasa Garden na sila at ng mauligan ang kanyang presensiya ay lumingon ito sa gawi niya.Nakita pa niyang nagkatinginan ang mag-asawa.kian make sure to keep a distance.Tumayo naman si Vien at Elaine.

"Goodmorning Tito Vien at Tita Elaine." Bati ni kian sa dalawa.

"Kian Monticillo."Napamanghang wika ni Vien.

"G-oodmorning kian. We didn't expect that you'll come over here.”Nagkatinginan naman ang mag-asawa na may halong pagtataka sa kanilang mga mukha kung bakit siya naparito na kay aga-aga.”It’s a little bit surprising since we know what happened 8 years ago.Umm, A-hhh, by the way iho whats brings you here?"Salo nalang ni Elaine sa usapan dahil nanatiling walang imik si Vien na muli makita ang lalaking nagpasakit ng damdamin sa kanyang anak noon.

"I'm sorry for being an unexpected visitor early in this morning.Kayo ho ang sadya ko tita, tito." matatag na sabi ni kian.

"Maupo ka iho." Sa wakas, ay nagsalita na si Vien.Tumango naman si kian at umupo na rin silang tatlo.

"Alam kong importante ang sasabihin mo dahil napaaga talaga ang punta mo rito. So spill it out and we're ready to listen your hereabouts."saad ni Vien.

“I know you're mad at me Tito because of what happen last 8 years ago.."

"Yes and that's because for hurting my daughter."Singit naman ni Vien.

"I remember when you also said that wala na akong karapatan pang pumunta pa sa pamamahay niyo pag sinaktan ko ang anak niyo.."

"And you want us to forgive you?" singit nanaman ulit ni Vien.

"Vien, hayaan mo muna patapusin si kian sa pagsasalita." saway naman ni Elaine sa asawa.

"Salamat ho tita.. Ganoon na ho ang gusto kong mangyari Tito Vien.I'm here because nagkita na kami muli ni Pam. Noong may dinalo kayong Event sa isang hotel. Pauwi na ako noon at nakabangga ko siya and to my suprise. It was her.Until that day, Hindi na siya maalis sa isipan ko. I ask her out. Kinulit ko hanggang sa bumigay siya sakin. Mr and Mrs. Chua, I'm here in front of you to ask both of your permission if you may let Pam go with me within this day?"Kian said sincerely. He wishes that Pam parents will let him date her.Napansin pa niyang nagkatinginan si Vien at Elaine.

"What if i said no kian?" seryosong sabi ni Vien.

"Vien..."tawag ni elaine sa asawa at masuyong nilagay ang kamay sa balikat ng asawa.

"I will respect your decision Tito vien." seryoso ring sabi ni kian.

Napabuntong hininga naman si Vien.He had no choice. After all, Mabuting kaibigan ang ama nitong si Carlos.In fact, malaki na rin ang anak niyang si Pam. She can made her own decisions right now.Ang anak niya na ang makapagdesisyon sa mga bagay bagay lalo na pag sangkot si kian.

"Well...Well iho. In fact, si Pam na ang makakapagdesisyon niyan. Wala naman kaso sa amin but if you have an intention to court my daughter...again, Dito ka sa bahay manligaw.Just make sure you will not do the same mistake again dahil kahit kaibigan ko ang daddy mo, Hindi ako magdadalawang isip na basagin ang pagmumukha mo iho. Lalaking usapan.I'm marking my word." matigas na sabi ni Vien.

Binuhayan naman ng pag-asa si kian.Infortunately, Wala pa iyon sa plano niya pero sa ngayon alam niya na wala na magiging problema. Kung kinakailangan niyang gawin ang lahat. Gagawin niya.

Ngumiti si kian. "You have my word Tito."

"So, anong oras ba ang lakad ninyo ng anak ko?" tanong naman ni vien.

"Sa katunayan tito, Hindi niya alam na susunduin ko siya." napatango tango nalang si vien saka tumigin sa asawa nitong si elaine.

"So honey, what do you think?"

"I think i will go upstairs at gisingin na ang ating prinsesa vien." Nakangiting saad ni elaine sa asawa. Napangiti na rin si Vien.

"Pumasok kana muna sa loob kian. Sa living room ka nalang maghintay kay Pam.ipaghahanda kita ng juice at sandwich kay melay dahil maya maya rin ay aalis ako."Tumayo na si vien gayon din si kian. Sabay na silang pumasok sa loob ng mansiyon. Nang makapasok ay dumiretso na si Vien sa ikalawang palapag ng bahay at si kian naman ay napaupo sa mahabang sofa.

Nadatnan ni elaine ang katulong nilang si melay na naglilinis sa kusina kaya ito nalang ang pakikiusapan niyang gisingin si Pam.

"Melay." tawag ni elaine sa katulong.

"Bakit ho Maam?" lingon nito sakanya.

"Gisingin mo muna ang Ma'am Pam mo. Sabihan mo na ihanda na niya ang kanyang sarili dahil naghihintay na ang kanyang ka date sa baba."

"Oho Ma'am elaine." agad naman sumunod si melay sa utos ng kanyang amo. Kumatok si Melay ng paulit ulit sa pinto ni Pam.

"Ma'am Pam. Gising na po ba kayo?" marahang inilapat pa ni melay ang tenga nito sa pinto pero wala siyang narinig na salita mula sa amo.Pumasok nalang si melay sa kwarto ni Pam at nakita niyang tulog pa ito.Niyugyog niya ito sa balikat.

"Ma'am Pam. Pasensya na po pero kailangan ko kayong istorbohin dahil malalagot ako ke ma'am elaine nito pag hindi ka nagising, Kaya Ma'am bumangon na po kayo." patuloy pa nitong niyugyog sa balikat si Pam. Mukhang naging effective naman ang kanyang speech dahil unti unti na itong nagigising saka marahang minulat ang mga mata.

"M-elay..Anong ginagawa mo sa kwarto ko?" medyo inaantok niya pang sabi.

"Eh kasi Ma'am sabi ni Ma'am elaine ihanda niyo na raw ang sarili ninyo. Maligo na ho kayo."

"Bakit naman? Ang aga pa melay paki sabi kay mommy inaantok pa ako. Bakit kailangan ko ihanda ang sarili ko? Ano bang meron?" nakapikit pa niyang sabi saka humikab ng paulit ulit.

"Ka date niyo raw. Alam mo ma'am , ang swerte niyo. Ang gwapo saka ang kisig! Muntik na ho ngang malaglag yung panty ko! Mabuti nalang matibay yung garter!"

Natawa naman si Pam.Nawala tuloy ang kanyang antok.Teka... Bat siya natatawa? Nakakatawa ba yung narinig niya na may naghihintay daw sa kanya sa baba para mag date?!

Teka... hindi kaya si...

"AHHHHHHHHHHHHHH! Melay! Anong sabi mo may ka date ako saka naghihintay na sa baba?!" Hindi niya makapaniwalang sabi.Natutop niya ang sariling noo.

How could kian do this! Paano siya nakapasok sa bahay? Nagkausap na kaya sila ni daddy? Ano kaya ang pinag-usapan nila? Sinabi kaya ni kian yung tungkol sa.....Ahhhhhhhhhh! Ano ba naman ito! Jusko po, tulungan niyo ako!

"Ma'am maligo na ho kayo. Wag niyo ng pahintayin ng matagal ang prinsipe ninyo. Pag nainip iyon, Hindi magdadalawang isip na kaladkarin ka palabas ng bahay.Kung ako nasa katayuan ninyo, Susugurin ko ho ang grasya!"

"At ang sinasabi mong grasya eh yung hambog na lalaki na iyon?!" Naiinis na sabi ni Pam.

"Ma'am. Mukha naman pong mabait tsaka ang gwapoooo!"

"Looks can be deceiving!"

"Bitter lang po kayo. Sige na ho maligo na kayo tiyak naghihintay na si Sir sa baba."

Naiinis pa rin si Pam ng mga sandaling iyon.Ang usapan nila ay magkikita nalang sila at wag na siyang puntahan dito sa bahay pero sadya yata talagang matigas ang ulo ng lalaking iyon kaya hindi makaintindi ng isang salita.

Pumasok na ng banyo si Pam at naligo. Maya maya ay naihanda na niya ang kanyang sarili. Isang floral dress ang kanyang isinuot na bagay na bagay sakanya.Litaw ang kanyang mapuputing legs.

Ilang sandali ay bumaba na siya.Nadatnan niyang umiinom ng juice si kian and there she saw again the hansome face of this man! Lumingon ito sakanya at eksaktong nagtama ang kanilang tingin pero agad naman siya umiwas rito. Tumayo si kian at lumapit kay Pam.

"GoodMorning Pam.You look Beautiful." bati ni kian sakanya.Ngumiti lang siya pero agad din napalis ang ngiti niya na ikinataka naman ni kian.

"Is there something wrong with my face?"Tanong ni kian sakanya.

"No! There's something wrong in your brain!"Inis na sabi ni Pam.

"Ano bang ginawa ko? I'm not doing anything.Umalis na tayo." saka tumalikod na si kian at parang aso naman si Pam na sumunod rito. Dumiretso lang si kian sa kotse ni hindi lang naman siya pinagbuksan ng pinto.

Antipatiko talaga! *sa isip ni Pam*

Palabas na sila ng Mansiyon.Magsasalita na si Pam pero inunahan na rin siya nito magsalita.

"Please don't ruin this day Pam.I want this day to be special and memorable..Lalo 't na ikaw ang kasama ko." kian said sincerely.Parang napantig naman ang tenga ni Pam sa narinig.

"What did you just say?"

Tinapakan ni kian ang preno ng kotse sa dahilan na muntik na masubsob si Pam sa matipunong dibdib ni kian.Naramdaman niya ang malakas na pintig ng puso ni kian.kinapa niya rin ang dibdib niya. Pareho sila ng....

No! No! No! I'm just nervous! Damn it!

"I'm sorry." si kian na ang unang bumasag sa katahimikan na pagitan sa kanilang dalawa.

"Y-es! You should be! And by the way sinabi mo ba kay daddy ang tun....."

"No.I'm just threathening you to go with me." then kian winks at her.

"You are really crazy kian!" irap niya dito.

"Then think why i'm being crazy with you." sa sinabi nito napalingon siya.

"Psh. hindi ka pa rin nagbabago!"

"Let's just enjoy the day, okay? Ayoko masira ang araw na ito. Maaga pa naman ako gumising at nagpaalam sa daddy mo na ilalabas kita."

Parang hinaplos naman ng puso ni Pam ang sinabi nito. Ibig sabihin ipinagpaalam pala siya nito ng pormal sa daddy niya.Napangiti siya pero hindi niya iyon ipinahalata.

"Mabuti hindi ka niya sinuntok na makita ka niya ulit."

"Well, May sinabi siya sakin."

"ano naman iyon?" curious na tanong ni Pam saka naman nagmaneho ulit si kian.

"He said, once i hurt you again,He'll make sure that this face will be a beast!" natatawang sabi ni kian.

"Eh bakit naman nasabi ni daddy iyon na what if na sasaktan mo ako ulit?"

"Pam. you're interrogating me! Wag na maraming tanong okay? Nagmamaneho ako."

" I just want you to remind kian na sana huli na to because the next time you invite me to go out with you, Hindi na ako papayag pa.Don't ask why.I just want you to leave me alone.Kung magkita kita man tayong magbabarkada siguro hanggang doon nalang iyon." seryosong sabi ni Pam. She make things clear para hindi na siya kukulitin pa ni kian. Para hindi na siya guguluhin nito sa tahimik niyang buhay.

"What if i don't?"

"Then it's your problem. Not mine."

Napabuntong hininga nalang si kian. Hindi na siya nakipagtalo pa. Alam niya naman na seseryosohin na ni Pam ang mga bagay bagay na alam niyang hindi na siya maiinvolved pa sa buhay nito pero sa tingin kaya nito papayag siya na babalewalain nalang ang isang kian Migs Monticillo? Hindi ata siya makakapayag!

Kahit pagtabuyan mo man ako Pam, I'll always keep coming back to you

Ilang sandali ay ipinarada na ni Kian ang kotse sa tabi.kumunot naman ang noo ni Pam.Nagtataka siya kung anong ginagawa nila dito? Ni walang bahay ang nakapaligid kundi tanging mga puno't halaman lang.

"W-here are we? Bat mo ako dinala dito? A-nong gagawin mo sa akin?" hindi siya sinagot ni kian kundi binigyan ng isang nakakalokong ngiti kaya hindi na siya nagaksaya ng oras at dali dali lumabas sa kotse at tumakbo paalis sa lugar na iyon!

"AHHHHHHHH! T-tulong!"

Naalarma naman si kian. Na misinterpret siguro nito ang kanyang ngiti. Bakit? Ano bang itsura niya na ngumiti siya kaya't natakot at tumakbo itong papalayo sa kanya?

Bumaba rin siya ng kotse at hinabol si Pam.

"Pam! W-ait! Tumigil ka nga!" habol ni kian dito.

"Ahhh! Layuan mo ako! Demonyo ka talaga ano? Wag mo akong susundan!wag ka ng tumakbo!" sigaw ni pam.

"Anong gusto mo gagapang ako?! Tumigil ka nga muna!"

"A-yoko! Lubayan mo ako! Makakatikim ka sakin! Hindi mo ako mahuhuli!"

Iyon ang inakala ni Pam na hindi siya mahuhuli nito. Sadyang mas matangkad si kian at mahaba ang mga binti nito kumpara sakanya kaya nahablot siya nito sa braso at napigilan.

"Don't touch me!"pag pupumiglas niya.

"A-no ba Pam! Huminahon ka nga! Wala akong masamang gagawin sayo!"

"Anong wala? Bat nandito tayo? Parang gubat na to oh! Kasukalan na ang naroon!"inis na pinaghahampas niya si kian sa dibdib.Ngunit maagap si kian, agad nito nahawakan ang kamay niya.

"Please! Stop Pam! Let me explain first, okay? Tumahimik ka muna! Ano ka ba?!" galit na wika ni kian.

"How could i stop huh? You bring me here in this peaceful place! Kahit yata sumigaw ako hanggang kabilang bundok walang makakarinig sakin! You bastard! Tuloooonng! Please!"Patuloy sa pagsisigaw ni Pam.

Naiirita na si kian sa pinaggagawa ni Pam kaya agad niya itong pinuwersa papalapit sakanya and then Pam feels that the world has stopped..Kian kissed her na ikinabigla niya! His kisses were brutal but somehow it's getting sweeter than she expected!

Nang magkahiwalay na sila kapwa nila hinabol ang kanilang hininga.Pam didn't know what to do in that moment. Kian kissed her! Kian just kissed her! s**t!

"B-at mo ginawa iyon? Anong karapatan mong gawin iyon sakin?!" inis na sabi ni Pam pero nanatili siya sa kinatatayuan niya at naging mahinahon na unlike earlier na parang batang nagtatrantums.

"Ang alin?" kian said while looking at her.

"Damn it! Yong ginawa mo sa akin!"

"Why can't you utter it? Say it."

"Damn! Y-ou kissed me!" inis na hinampas niya ulit si kian sa matipunong dibdib nito.

Hinuli ni kian ang mga kamay niya at nakipagtitigan sakanya na ikinatahimik niya.

“I did that because it is only the way to shut your mouth!Ang ingay mo!oh ano? Tumahimik ka diba?" kian said with a sarcastic tone.

"Y-ouuuu...."

"Go on! Mag ingay ka ulit at gagamitin ko ang bibig ko just to shut your mouth!"

Hindi na siya pumalag pa dahil ayaw na niya maulit pa ang ginawang paghila ni kian sakanya! That man!

"Come.I'm gonna show you something." for the second time around, hinawakan nito ang kamay niya habang naglalakad na sila papasok sa kasukalan iyon. Naglakad sila at umabot iyon ng 20mins at sa wakas narating nila ang kanilang pupuntahan.Namangha siya sa nakita niya..Hindi siya makapaniwala na may ganitong klaseng park sa gitna ng kasukalan na iyon.

"Like it?" tanong ni kian sakanya. Napatango naman siya ng parang bata.Bago ka makapasok sa RoseWood Park na iyon ay may isang malaking gate at sa gilid nito ay may malaking sign board na "No VIP RW Card, No Entry!"

"Papasok ba tayo diyan? Tingnan mo, Kailangan raw ng VIP RW Card, Wala naman tayong card."

"Don't worry. Meron ako." nakangiting sabi ni kian.

"Nakapunta kana rito?"

"Many times already.Pag gusto ko mag unwind all by myself."

"You mean..."

"You are the first Girl i brought here in this Place."

"Napaka imposible....."

"Dahil i'm not sticking on one girl? Yun parin ba ang tingin mo sakin Pam? The last thing i know..There's a girl i started courting with but because of being such a stupid man, she left me last 6 years ago at simula nun. I started keeping myself busy to forget that Girl and moved on and finally nagawa ko naman, but after 6 years , muli kaming nagkita,Everyday,Every minute, Every seconds,I'll always think of her.Hindi nanaman siya nawala sa isip ko..ulit." This time tiningnan siya ni kian pero agad rin nito binawi ang tingin sakanya.

Nanatiling tahimik si Pam.Hindi naman siya manhid para hindi makuha ang ibig sabihin sa sinasabi ni kian sakanya at alam niyang siya ang babaeng tinutukoy nito.

"Let's Go."Yaya nito sakanya.Tumango lang si Pam.May choice pa ba siya?

Kung sa labas ay humanga na si Pam sa napakagandang ekstraktura ng park na iyon ay mas lalo siyang nabighani sa taglay na ganda sa loob ng park.Clubhouse, arcades,Rides na ginawan ng sub-divided park with playground where families/adults can go picnic.Rosewood Park is only exclusive for VIP Members kaya halos mayayaman ang nakakapasok rito.Sa isip ni Pam, This Park is such a Class. The owner of this park is brilliant.Pakiramdam niya mag eenjoy siya dito ng sobra...na kasama si kian.

"This place is such a beauty kian." hindi na niya napigilan magsalita dahil sa sobrang pagkamangha sa Rosewood Park.

"I know and im glad to hear that you like coming in here.Don't worry.You'll never regret it.Sisiguruduhin kong mag-eenjoy ka with me." Pam just smiled at him. Ganon din si kian.Kian hold Pam's hand without looking at her.Now his damn nervous! He just held her hand without asking a permission! What if Wrestlingin siya nito dahil umaabuso na siya? May pagka amazona pa naman ang babaeng to! Naramdaman naman iyon ni Pam.Hindi niya alam kung anong gagawin pero namalayan niya na napahawak na rin siya rito.

"Alam mo kian. Ninakawan mo na ako ng halik kanina, ngayon ang kamay ko nanaman? What's next huh?" Pam said without looking at him too..but still holding his hands.

"Pwede bang nakawin ang puso mo?" then kian is the corniest man now.

"You're being cheesy.Stop that. Hindi na bagay sayo."Pam said then they started walking and exploring around the rosewood park.

"Just for this day Pam.Mapapabigyan mo ba ako?"Napangiti na rin si Pam. Naiinis man siya dahil hindi matanggihan ang lalaking to..But still andito pa rin siya harap nito.

"Halika na nga! Doon tayo oh!" sabi ni pam sabay hila kay kian.Kahit saan saan sila napunta.They enjoy much more the arcades. Pam is carrying this big teddy bear na napalunan ni kian sa laro na "Shoot the ball." They rent a mini cab kung saan sila malaya na maka explore pa lalo sa park, Hanggang sa nakarating sila sa last spot ng park,ang tinatawag na Rosewood Sunset Overview.

Makikita kasi rito ang paglubog ng araw which is so romantic to see.Maraming tao roon at karamihan mga Lovers.

They park in the side and waited for the sunset.

"Let's wait for the sunset."aniya ni kian.

"Sure. Gusto ko rin makita ang paglubog ng araw."Nakangiting sabi ni Pam.

"Regrets?"Kian asked.

"In what?"

"For coming with me, i guess?Cause i know you really hated me."

"Kian.."

"But i just wanted to say.I'm happy more than you could imagine Pam. Sobrang saya ko dahil nakasama kita muli.I just wanted to take chances because if i don't,I don't know what to do with myself anymore."

"What do you mean by that?"

Hindi siya sinagot nito.Sa halip, nginitian lang siya ni kian.Hindi nalang rin siya muli umusisa pa.

*Because..I'm the orbit in you're universe Pam.You are my world.My Life.* sa isip ni kian ng mga sandaling iyon. Hindi niya masabi ang tunay na nararamdaman niya dahil He needs to go with things slowly.

Nanatili ang katahimikan sa kanilang dalawa.Pam doesn't like this kind of mood and atmosphere dahil para sakanya sobrang awkward ang nararamdaman niya.

"By the way, how's Tito Carlos?"Hindi napigilan itanong ni Pam.

"He's fine.He knows already na bumalik kana ulit sa pilipinas."

"How about you?" This time si kian naman ang nagtanong sakanya.

"What how about me?"Pam said with laughter.How kian misses that Smile and laughter!

"I mean...”

"I'm doing fine kian..Maybe some couple of months,I might get busy to accompany dad in his company or might as well stand on my own business."

"What kind of business?"

"Fashion Business."

"Clothing business huh? Girls are Girls."Natatawang sabi ni kian.

"Yes! Haha! Oh! Look, the sunset!"Bulaslas ni Pam sabay turo sa papalubong na araw.

"Yes! It's beautifiul."Kian said..Ang akala ni Pam tumitingin si kian sa papalubog na araw pero nagkamali siya because kian was actually looking at her!

"Yes---but why are you looking at me and not in the sunset?"Nagtatakang tanong ni Pam kay kian. She hated that kind of look of kian!

"I don't have to."

"A-nd why?"Kinakabahan man ay nagawa pa rin niyang magtanong! Now Goodluck to me!

"Because you're my sunset!"Diretsang sabi nito sakanya. Agad naman siya umiwas ng tingin kay kian. Like Omygod! Hello sa nararamdaman niya?! Kinapa niya ang dibdib niya and she hears heartbeats.

Gosh kian! What are you doing this to me!



Ano na kaya ang mararamdaman ni Pam gayong pati ang puso niya nabubulabog na dahil sa pa cheesy lines ni kian?