CHAPTER 20
1090 Words
"What did you saw?" Tanong ko habang sinusuklay ang buhok niya.
"I know you're not really vocal, my Phia. And you're not good in expressing your feelings but, I can read you." Tumayo siya mula sa pagka higa.
Tumaas ang kilay ko sa sinabi niya dahil hindi ko ka gets.
"You said... I love you," inabot niya ang kamay ko habang tinitigan ko lang siya na nagsasalita.
"I thought you don't like me, so what I did is get your attention for you to notice me. Nahihirapan ako na makita kung gusto mo na ba ako dati dahil hindi mo pinakita sa akin noon, kaya akala ko hindi mo ako gusto." He said. "Pero ngayon na tayo na, ang bilis mo pala basahin. Kahit hindi mo sabihin ay nababasa ko." Dagdag niya.
Nilagay ko sa story ko ang picture ng bulaklak na ibinigay niya sa akin kahapon at may caption na. Thank you for the flowers, Love! I love you.
Oo nga pala, hindi ko pa nasabi sa kanya sa personal kung gaano ko siya kamahal. Nasabi ko sa kanya na gusto ko siya, pero hindi niya alam kung gaano ko siya kamahal.
"Gusto kita at mahal kita ay magka iba, 'diba?" Simula ko at agad na tumango siya. "Pero gusto kita Kino dahil mahal kita. Hindi kita sinagot kung gusto lang kita, sinagot kita dahil mahal kita."
"Really? Akala ko mahihirapan ako na mapamahal ka sa akin, akala ko hindi mo 'ko mahal dahil hindi mo sinasagot ang mga I love you ko sa 'yo." He chuckles.
His words made me emotional. Nakikita ko ang sincerity niya sa mga mata niya at nasasaktan ako dahil na fe-feel niya na gano'n lang ang nararamdaman ko sa kanya. Maybe for me words is just a words pero hindi ako magaling sa salita, e.
Hindi ko akalain na sa ganito mapupunta ang usapan namin dahil sa bago pa lang naman ang relasyon namin, pero hindi ko inakala na pati siya ay ganun din ang nararamdaman.
"You know, I never knew that I would fall for you, Kino. I never imagine my self loving someone." Inabot ko ang kamay niya. "You break it, you break my walls." Hindi ko mapigilan na maluha sa sinabi niya sa akin naramdaman ko ang paninikip ng dibdib ko dahil doon.
"I'm so sorry, love kung hindi ko nasabi sayo kung gaano kita ka mahal, pero mahal kita at sigurado ako."
Sound cringe.
"Halika nga dito!" Niyakap niya ako ng mahigpit bago ako pinatakan ng halik sa labi. "Mahal na mahal din kita, noon pa man."
"I love you so much, Kino." I hugged him.
"Can you say it again, Love?" Nilapit niya ang taenga sa akin.
"I love you," sabi ko bago kinagat ang taenga niya.
"My girlfriend is a vampire." He laughed."
Tumunog ang oven kaya nag mamadali akong tumayo at pinuntahan 'yon. Nilagay ko sa maliit na jar ang mga cookies at kumuha ng iilan para ipatikim sa kanya ang gawa namin. Natapos na lang ang ginawa naming cookies, hindi pa bumalik si Lola.
"Tikman mo." Inabot ko sa kanya matapos kong hipan ang cookies na gawa namin.
"I don't like sweets." He said.
"Sakto lang 'to promise. Hindi masyadong matamis, 'diba ikaw ang nag lagay ng asukal?"
Sa huli ay na kumbinsi ko na din siya na subukan ang gawa namin, kumagat siya sa binigay ko at agad na nginuya. Nanood lang ako sa kanya habang nagpatuloy na ilagay ang natitirang cookies sa maliit na jar.
"Okay lang naman," tumango-tango siya sa akin.
"Hindi masarap?" Hindi siya sumagot.
Kumuha ako ng isa at tinikman ang gawa namin. "Okay naman." Sabi ko.
"Wala naman akong sinabing hindi masarap, e." Tumawa siya ng malakas bago ko siya kurutin sa gilid.
Sinamaan ko siya ng tingin bago ko siya hinampas sa braso. "Huwag ka nang kumain nito dahil hindi mo naman gusto ng sweets." nakasimangot kong sabi.
"Hindi ako kakain, pero mag dadala ako nito pabalik." sagot niya sabay turo sa mga cookies.
"Hindi pwede." Nakasimangot kong sabi sa kanya.
"I never said that, love. Tayo nga gumawa niyan 'diba." Niyakap niya ako at sabay pinatakan ng halik sa noo. "Cute mo kapag nag tatampo." Hindi parin siya bumitaw sa pagka yakap sa akin at ako naman ay hinayaan ko lang ang sarili na yakapin niya.
Bumitaw kami sa pag yakapan ng narinig naming bumukas ang pinto at pumasok si Lola doon.
"La, tapos na po kami. Antagal niyo po dumating." Sabi ko habang nagka dikit kami ni Kino umupo sa lamesa.
"Hay! may pinuntahan lang ako saglit sa bahay ng kaibigan ko, si Lorna kasi sinabihan ako na pumunta daw sa kasal ng anak niya." Naka pang-bewang na sabi niya sabay kumuha ng cookies sa jar.
"Kailan naman po 'yun la?" Sabi ko.
"Sa susunod daw na linggo. oh, siya sakto naman ang lasa sige aakyat na muna ako." Sabi niya habang nangunguya ng kinain niya.
Natuwa ako sa sinabi niya kaya lumaki ang mata ko. "Talaga po? Sakto lang?"
"Oo na." Sagot niya sabay umalis habang nakangiti.
Humarap ako kay Kino na tahimik lang na nakikinig sa amin ni Lola. Nakangiti lang siya sa akin na walang sinasabi. "What?"
Kumunot ang noo niya sa tanong ko. "Wala naman... bakit?"
"Tahimik ka kasi, hindi ka nagsasalita." Nakasimangot kong sabi.
"I'll bring some, huh?" Tumayo siya at nag simulang mag lagay ng cookies sa ibang jars. Hinayaan ko lang siya na gawin iyon dahil hindi naman namin 'to mauubos.
"Uuwi kana talaga?" Tanong ko.
"Babalik naman ako, don't worry hmmm..." Inabot niya ang mukha ko at inayos niya ang mga hibla ng buhok ko at nilagay iyon sa likod ng taenga ko.
"Hindi ko naman sinabi na 'wag kang umalis," Inirapan ko siya. "drama mo." I giggled when he pinched my cheeks.
Nag ayos siya ng mga gamit niya para umuwi pagkatapos naming kumain ng tanghalian. Hinatid ko siya sa labas bago magpa alam.
"Ingat sa byahe." Binigyan ko siya ng malaking ngiti nung pumasok siya sa sasakyan niya.
Inayos niya ang seatbelt niya bago niya ako hinarap. "I will, ikaw din." hinawakan niya ang baba ko bago ninakawan ako ng halik.
"Hoy! baka makita ni Lola!" Hinampas ko siya sa balikat dahilan para matawa siya.
"Lagot ka..." he raised his index finger.
Lumayo ako sa kanya at hinawakan ang pinto ng sasakyan niya bago ako nag paalam. "Sige na ingat ka, ang kulit mo e."
"Bye. See you on your birthday, love. I love you."
"Love you, ingat ka pauwi." sabi ko bago sinara ang pinto.
- Writer
