Chapter 10
1953 Words
I took a leave. I emailed him. I don't have any idea if he is going to read it. Pero sasama ako kay Serine.
Since that day— that voice is keeping my head ache. Kahit gustuhin kong iwasan isipin pero para siyang sirang plaka na paulit ulit. Hindi naman sana siya importante.
Nagbilin na lang ako sa ibang employees na magpagkakatiwalaan ko. I just give them some instructions or possible solutions for unnecessary things.
"Miah, kinakabahan kami.." saad ni Len sa'kin.
Ngumiti naman ako rito. Ramdam ko naman ang kaba nila, dahil wala na nga si Sir pati ako aalis. Pero kasi ayokong pahirapan ang sarili kong papiliin ako. Para kung may emergency alam nila ang gagawin.
"Huwag kang kabahan.. You can call me if there's something wrong.. para makabalik ako agad." Usal ko sa kanya.
Nag-aalangan silang tumango sa'kin. I just gave them a thumbs up.
"Kaya natin ito.." pinalalakas ko ang loob nilang lahat. Kahit alam kong gusto na nilang magkaawa na huwag na akong umayos.
"Basta ikaw bahala sa lahat.." tumango naman ito sa'kin.
If they are scared for three days. Longest days for them. Pero kabado pa din ako.
"I'll take everything happens.. Kaya chill lang kayo." Instead of sounding an encouragement, mukhang hindi na.
"Sige magtitiwala kami sayo... At sa sarili namin kahit alanganin." Saad nila Len sa'kin Pagpapalakas ng loob nila.
Alam kong hindi sila sure.. Pero kahit hindi ito isang daang porsyento na mags-succeed. Bahala na.
Hinintay ko din naman na mabasa niya ang email ko. At hindi ko na ulit sinubukan na tawagan siya. Kasi baka nakakaistorbo ako. Kasi dapat hindi ko na tinawagan siya.
"Tatayo ka na lang dyan." Mataray na usal ni Serine sa'kin. Natauhan naman ako dahil sa pagtawag niya.
"Huh? Sorry.." iyon lang sinabi ko. Tinulungan ko siyang magkarga ng mga gamit namin sa sasakyan niya.
"Anong bang iniisip mo at tulala ka na naman?" rinig ko dito ang inis niya. Kaya naman umiling naman ako rito.
"Pagod lang siguro." Saad ko.
I heard her smirks. "Talaga ba?" alam kong hindi siya naniniwala sa sinabi ko.
"O-oo naman." Sabi ko.
"Huwag kang ma-guilty sa ginawa mo... Minsan mo lang naman pipiliin ang sarili mo para magpahinga.." saad nito sa'kin. Tinamaan naman ako sa sinabi nito, kaya napatango na lamang ako sa kanya.
Hindi na niya ulit ako pinansin. Bagkus dere-deretso lang siya ng lakad, at nilagpasan ako. Mabibigat na paghinga ang naging sagot ko roon. Ang moody niya talaga .
Naging tahimik lang kaming dalawa sa loob ng kotse niya. Nakakatakot siyang kausapin ngayon ang taray taray niya. Lagi pang galit.
Sa Tagaytay magaganap ang reunion party nila. Kilala ko naman na ang pamilya ni Serine, at mababait silang lahat. Pero nahihiya din ako sa kanila nung una. Hindi naman nila pinaramdam sa'kin out of place ako.
"Kasama din ba siya dun?" tanong ko rito.
"Yes, he will.. Pero mauuna tayo." Sabi niya sa'kin. Kahit papaano kalmado na ang boses niya.
"Kumusta naman kayo?" tanong ko rito.
Nilingon ko naman siya. Nakatuon naman ang atensyon niya sa daan. Hinihintay ko ang pagsagot niya. Pero tahimik lang muna siya. Bakit ko ba kasi tinanong niyo? Ang insensitive ko naman talagang tao.
Dapat talaga close ko na lang ang mouth ko, para iwas tanong tanong na hindi naman madaling sagutin.
"We're casual... I don't know.." sabi nito.
"Pero hindi ba—" she cut it. Doon ko narealize ang sasabihin ko.
Miah, masasakal ka na lang talaga agad mamaya.
"Too personal.." usal nito sa'kin.
"Sorry.." sabi ko rito.
Kaya naman tumahimik na lang ako. Kung ano ano ngayon ang naiitanong ko sa kanya. Jusko! Nahiya tuloy ako sa kanya. Para sa kanila na lang iyon, at bakit nga naman niya dapat pang-i-broadcast. Baka kung itanong niya sa'kin iyon, syempre maiinis din ako sa kanya.
Hindi na ako muling nagsalita o nagtanong sa kanya. Natagalan kami sa byahe dahil naipit sa may traffic. Inabutan na kami sa lunch doon, kaya sa malapit na drivethru na lang kami kumain dalawa. Hinayaan ko naman siya na lang ang um-order, kasi hindi naman ako maselan kung ano ang kakainin namin.
We have small talk. Pero mga bagay lang na usual naming pinag-uusapang dalawa. At ingat na ingat din ako sa pinagsasabi ko sa kanya.
"Miah, stop sighing" suway nito. Hindi ko na namamalayan na ginagawa ko na pala iyon. "Ano bang iniisip mo?"
"Wala naman.. Sorry, hindi ko namalayan.." sabi ko sa kanya.
"Stop thinking that bothering you, and stop saying sorry for everything you did.. Hindi sa lahat ng panahon kasalanan mo." Seryosong usal nito sa'kin.
Umayos naman ako ng upo, at tinuon ko ang atensyon sa dinadaanan namin. Ewan ko ba, I'm just occupied by those unnecessary. Bandang hapon na kami nakarating sa venue ng reunion nila.
At karamihan sa pamilya nila ay nandito na. Kaya naman bumati kami sa kanila.
"Do you have a boyfriend, Miah?" saan ng Tita ni Serine sa'kin, at umiling naman ako ito. "Sakto may ipapakilala ako sayo." Masayang usal nito.
"Tita Cleng, leave Miah. Tuwing punta namin dito puro ka reto sa kanya." Saad ni Serine dito. Napanguso naman si Tita Cleng dahil doon.
"I'm just helping Miah... At huwag kayong mag-alala mabait na bata iyon." She is confidently saying it.
"She doesn't need it.." sabi ni Serine. Sabay hila sa'kin papalayo sa Tita niya.
Nagtungo na kami sa magulang niya. Tinulungan ko naman siyang dalhin ang mga gamit naming dalawa.
"Don't listen to her or agree." Utos sa'kin ni Serine..
"Oo naman." Sabi ko rito.
Tita Cleng is nice. Pero hindi sa lahat ng bagay, last year na uma-attend kami dito. May nireto na nanaman siya sa'kin. Tumanggi ako. I thought it was done, but not what I've expected.
Pinapunta niya sa bahay ni Serine iyong lalaki. Kaya galit na galit si Serine, sa'kin kasi pumayag ako or what. I explained my side, that I didn't accept the offer. Like duh! I cannot accept it— never happened.
Tita Cleng had no child nor husband. She was living her life alone. Kaya sabi ni Serine kung ano anong ginagawang desisyon at pati silang mga pamangkin ang pinagt-tripan.
"Hi po, Tita, Tito." Nagbless naman ako sa Mommy at Daddy ni Serine.
"Hi, Miah.. I finally see you." Masayang usal sa'kin ni Mommy Nov. She kissed my cheek.
Tumango naman sa'kin si Daddy Rey. "Dad, pagsabihan mo si Tita Cleng." Bungad na usal ni Serine.
"Let your Tita.. Doon na lang siya natutuwa." Biro ng Daddy nito sa kanya.
She just rolled her eyes. Naiirita na naman siya. Binigay naman ni Tita Nov ang room naming dalawa.
Pagkapasok naman nagtungo agad si Serine sa may kama at binagsak ang katawan. Pinanood ko lang siya sa ginawa niya. Sobrang pagod siguro siya lalo na at siya ang nagdrive.
"Matutulog ka ba?" tanong ko rito.
"Oo." Simpleng usal nito sa'kin.
Inayos ko naman ang mga gamit namin. Tutal hindi naman ako inaantok. May closet naman na pwedeng panglagyan— at para hindi na din kami mahirap maghanap ng susuotin namin.
Nang matapos ako sa veranda ako tumambay. My eyes amaze how beautiful the view is. It gives me calming moment.
Sana makahanap ako ng kapahingahan dito. Kasi naman lagi akong pagod sa trabaho— at sa ano. Matutuyot na ata ako dahil sa dalas niyang angkinin ako. Sabagay ano ba niya ba ako diba.
Ang tagal ko din nakatulala sa ganda ng tanawin na nakikita ko. At nanatili pa ding tulog si Serine. After a while, I've decided to take a shower. Kasi baka bigla siyang mag-aya sa paggising kami.
Pagkatapos ko. Tinignan ko ang email ko. Pero wala pa din siyang response. Kaya naman— hindi ko na lang i-stress ang sarili ko. May iilang files naman na galing sa company na need kong i-check.
"Ma'am, nothing happened po... I already sent to the files that needed you to review..." saad sa'kin ni Len.
I've relief. Kasi wala naman problema ang nangyari. They kept updating me about the things happened in the company. Kaya nalalaman ko din kaagad.
"Thank you.. By the way, tumawag ba ulit si Mr. Kim?" saad ko rito.
"Yes, Ma'am.. It is okay for him the schedule you've wanted." Muli nitong saad.
It just a quick call. Kaylan kaya siya babalik. Isang buwan na naman kaya. Bahala nga siya.
Habang nagpapatuyo ako ng buhok. Nagising na din si Serine. Pero nanatili itong kahiga pa.
"Naligo ka na?" usal nito sa'kin.
Tumango naman ako rito. Kita ko siya sa salamin na nakatingin sa'kin.
"O-oo, baka kasi mag-aya ka agad sa baba mamaya." Sabi ko sa kanya.
Bigla itong bumaling sa kabilang side ng kama.
"Mamaya na.. Maliligo muna din ako." Usal nito.
"Sige.." usal ko rito. Pero bigla kong naalala hindi ko siya nakita kanina. "Akala ko ba nandito siya." Tanong ko bigla.
"He will come.. Hindi ko lang kung anong oras.. Matanda na siya alam na niya kung saan siya pupunta." Nag-iba ang tono ng boses nito.
"Mukhang nagkakasundo na kayo.." sabi ko rito.
I heard her smirks. "Guni-guni mo lang iyon." Saad nito sa'kin. Natawa naman ako sa sinabi niya.
Kaya naman napailing na lang ako. Mukhang disaster dahil pupunta siya dito. Madalas pa naman silang nagbabangayan— pero pagkaharap ang pamilya nila para silang nilalagam.
After a minute, nagpaalam siyang maliligo na. Kaya hintay ko siya. Tutal matagal siyang maligo, nanood muna ako para malibang. Nang matapos siya. Bumaba na din naman kami. Nagmessage din sa kanya si Tita Nov, na bumaba na din kami para sa early dinner at catch up.
Habang papunta kami sa restaurant ng hotel napalingon naman kami dahil sa pagtawag sa'kin.
"Miah, you are here!" maligalig na usal sa'kin ni Ryder. Naglalakad ito papalapit sa'min.
Pero kita ko ang pagngiwi ni Serine sa'kin. Kaya naman napaatras ako sa ng kunti.
"Would you shut up! Dummy." Inis na usal ni Serine sa'kin.
Malutong naman na tumawa nito. "Sorry, Honey.. Don't be jealous." Usal nito kay Serine. Pero inirapan siya nito. Bigla siyang nilapitan at inakbayan nito pero tinulak din siya agad ni Serine.
"Jealous? Are you f*****g lost your mind? Pwede ba lumayo ka sa'kin.." galit na si Serine. Pero na nanatili ang pilyong ngiti nito.
I am slowly walking backward. Nagsimula na ang war nilang dalawa.
"I know you miss me, Honey.... Give a kiss." Malambing na usal nito kay Serine na.
"f**k you, Ryder.." madiin ni Serine.
Pilyong ngumiti naman ito. "Later, Honey." Saad nito sabay kindat naman ni Ryder sa kanya.
Jusko! Nagbabangayan pa din silang dalawa. Kaya naman umalis na ko. Mukhang matagal tagal bago sila matapos.
Nagtungo naman ako sa couch dito sa lobby, habang hinintay silang dalawa. Nagbasa naman ako ng emails nila sa'kin. Peri habang prenteng nakaupo ako.
"Busy mo naman." Saad ng pamilyar na boses.
Kaya naman mabilis akong tumingala. Bumungad sa'kin ang maganda nitong ngiti.
"L-Leo.." usal ko rito.
"Yes, Lady.. It's been a long time Miah.." malumanay na usal nito.
Hindi ko naman maiwasan mapangiti sa kanya. Leo si Serine's cousin.
Napatayo ako at sinalubong siya ng yakap. At niyakap naman ako nito.
"You didn't even call me.. Kala ko nakalimutan mo na ko." Sabi ko rito.
I heard his chuckles. "How can I forget you, Lady." Siniksik ko ang mukha ko sa dibdib niya.
Pero nagulat ako ng may biglang may nagflash sa'min. I think someone taking a photo on us. Kaya naman napahiwalay ako sa kanya.
Ryder taking a photo.. "I will send it on him.." he laughed sounds evil.
Pero bigla siyang binatukan ni Serine. "Dummy, stop sending it.." galit na usal nito.
I look at them confused.. Kanino niya itoi-send? Hindi naman sa kanya 'diba at anong motibo niya para gawin iyon?
_______________________________________
Happy Reading, People
- Writer
