Hindi maipinta ang mukha ni Raig habang patungo sila sa kinaroroonan ng lungga ng kakalabanin niyang demonyo na si Novic.
Iyon ay dahil sa bungad pa lang ay sinalubong na agad sila ng ilang daang mga kampon nito na mga alupihan. Kaya sa tuwing naalala ni Raig ang hindi inaasahang tagpo na iyon ay pakiramdam niya mayroon natirang gumagapang sa katawan niya. Ramdam na ramdam pa niya sa kanyang balat ang magaspang na pagkapit ng mga iyon sa kanya.
Mabuti na lamang talaga ay marunong gumamit ng mahikang apoy ang ilang salamangkero na kasama nila kundi baka doon pa lang ay hindi na sila mga umusad pa. Medyo mahirap din kasi dila na kalabanin ang mga alupihan na iyon sa simula. Dahil may kakayahan na dumami ang mga ito kapag sinubukan nilang hiwain o putulin.
Sa muling pag-alala ni Raig ang
