Chapter 22

1081 Words

“Enchanted na lang tayo,” sambit niya habang siya ay nagmamaneho. Pagkatapos ng klase ko, naghihintay na siya sa parking lot. Kinulit-kulit niya ako hanggang sa wala akong nagawa kung hindi pumayag. “Puwede ka naman kasing mamasyal nang mag-isa,” naiirita kong saad. Natawa naman siya sa sinabi ko. “Alangan namang kikilalanin ko ang sarili ko kahit kilala ko na?” Napairap na lamang ako at mas piniling manahimik. Hindi na rin siya nagsalit pagkatapos no’n hanggang sa marating namin ang Enchanted Kingdom. Simula nang makarating ako sa aking condo galing sa La Union, hindi ko binubuksan ang cellphone ko dahil sa takot na baka makita ko ulit ang message ni Gabriel. “Saan mo gusto mong sumakay?“ sambit niya nang makapagbayad siya. Umasim naman ang aking mukha sa naging tanong niya dahil h

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD