PIERRE
I ran out of the house, desperately wanting that everything that happened was just a scheme. But I knew that it’s not.
Pinaharurot ko ang sasakyan palabas ng Rancho. Kailangan kong lumayo. Hindi ko alam kung ano pang masasakit na salita ang masasabi ko sa asawa ko kung mananatili ako roon. She said it was her fault that we lost our son. Kasalanan din niya kung bakit ngayon ko lang nalaman.
It’s her fault and I should blame her, but why do I feel so f*****g guilty? Nasasaktan ako pero alam kong mas nasasaktan ko siya sa mga binitiwan kong salita. I tried to control my anger but I failed. Umiiyak pa kaya siya? f**k! How could I even think about her on a time like this? Bakit siya pa rin ang naisiip ko kahit na siya rin ang dahilan ng paghihirap ko at ng pagdurus
