Chapter Twenty Seven
JIHYOUNG'S POV
MATAPOS MAGPAALAM ni Stephen para sunduin ang daddy niya ay siyang pasok naman ni Luke.
Bakas sa mukha niya ang labis na pag-aalala.
"Iwan na muna namin kayong dalawa," ani Dad at inaya na nga niya sila mom na lumabas na muna para makapag-usap kami.
"Are you feeling a little bit better?" tanong sa akin ni Luke matapos niyang maupo sa tabi ko. Malungkot pa siyang ngumiti sa akin kaya mabilis akong yumakap sa kanya.
"I'm sorry/Sorry." Magkasabay naming bulong kaya natawa kaming pareho.
"You first," aniya matapos humiwalay sa akin. Ngumiti ako sa kanya bago huminga nang malalim.
"I'm sorry for being selfish," bulong ko. "And thank you... for coming here." Nakangiti kong pang pinisil ang pisngi niya. "I miss you."
Natawa siya sa sinabi ko pero big
