Choi Stephen's pov
"Are you sure? Here, eat some of these," nakangiti kong inabot kay Jihyoung ang isang platter ng prutas.
"Stephen, hindi naman ako patay-gutom. Do you honestly think na mauubos ko ang lahat ng 'yan?" Natatawa niyang tanong bago ilagay sa gitna ng table ang inalok kong prutas sa kanya. "Guys, help yourselves." Pag-aalok pa niya sa iba. "Hey, guys. One of these days, magiging busy na ang sched namin nila kuya, I was thinking if maybe we can do some camping. What do you think? Habang malakas pa ako, diba?"
"Can you please stop saying things as if hindi ka na gagaling." Iritable kong bulong sa kanya pero nginusuan niya lang ako. "Don't give me that look."
"I was just saying lang naman. Mianhe," aniya at yumakap pa sa akin. “Wag ka na ngang magalit.”
Nagpakawala ako n
