Chapter 44
BRIELLE…
SA PAGTAPAK ko ng lupa ng Pilipinas, dapat matuwa ako kasi finally I’m home. Pero ang bigat ng mga paa ko, hindi ko magawang ihakbang ang mga paa ko palabas ng airport.
“Brielle, may rason si Boss—”
“Huwag mo nang ipagtanggol pa ang boss mo Michelle. Kung ano man ang sinasabi mong rason niya wala na akong pakialam pa. The fact that he shoo us away like a lost puppy will never explain everything he done.” May pinal na pagkakasabi ko naman.
Binuhat ko na si Caliber at hiwakan ko na ang kamay ni Tracer bago naglakad na palabas ng airport. Hinayaan naman namin ni Michelle na si Damon na ang kumuha ng mga bagahe namin. Sa paglabas namin may naghihintay nang sasakyan para sa amin. I don’t know where are we heading right now, hanggang ngayon nasa isip ko pa rin ang mga gi
