His Hired Wife

Chapter 11

Dolly's POV

Nasaan ako? Maingat kong kinapa ang aking hinihigaan. Teka, nasa kwarto ba ako? Nakauwi na pala kami? Pero paano ako nakarating dito? I don't remember anything about waking up and walking toward my room. Don't tell me…..si Harwin ang may pakana nito!?

Inimulat ko ang aking mga mata, napaigtad ako sa gulat nang mapagtantong nasa loob ako ng aking kwarto! Paano ako napunta dito? Napatingin ako sa aking suot. Hindi pa pala ako nakakabihis. Inobserbahan ko ang aking kabuuan. Nasaan ang sapatos at bag ko?

Ikinuskos ko ang aking mga mata at agad na bumangon. Lumabas ako ng silid at agad na nagtungo sa kusina. Nadatnan kong abala si Harwin sa kanyang ginagawa. Napatingin ako sa wall clock, it's already 3 in the afternoon. Hindi ko alam na nakatulog pala ako sa byahe. Sa tingin ko ay siya ang nagdala sa akin patungo sa aking kwarto. Nakakapagtaka rin kung bakit. I mean, maaari niya naman akong gisingin upang hindi na siya maabala sa aking ginagawa ngunit mas pinili niya pa ring gawin ang kung anong gusto niya.

"Hi." bati niya sa akin. "You hungry? I prepared the food that we bought earlier. Did you sleep well?" Hindi ko alam kung bakit bigla na lang uminit ang aking mga pisngi nang tanungin niya ako. Ako ay napako sa aking kinatatayuan. Hindi ako makapagsalita, pinagmasdan ko lang siya sa kung ano ang kanyang ginagawa. "Don't just stand there. Umupo ka rito." maawtoridad na utos niya. Unti-unti namang kumilos ang aking katawan at agad na sinunod ang kanyang utos.

Nang makaupo ako ay pansin kong pinagmamasdan niya ang aking kabuuan. "Hindi ka pa nagbibihis?" takang tanong niya. Umiling naman ako at agad na umupo. Kukuha na sana ako nang pagkain nang bigla niyang inagaw mula sa akin ang kutsara. Ilang sandali pa ay kumuha siya ng pagkain at inihain ang mga 'yon sa aking plato. Tumayo ito upang magtungo sa ref. May kinuha siya mula sa loob, isang gatas at vitamins? Vitamins? Para sa akin ba ang mga 'yan?

"Eat first." aniya na agad ko namang ginawa. Ilang sandali pa ay naramdaman ko ang kanyang kamay na nakalapat sa aking noo. "Napapadalas na yata ang pagtulog mo, ah. Wala ka namang sinat." wika niya. Napatingin naman ako sa kanya at saka nagbigay ng tugon. "Wala akong masyadong magawa dito sa pamamahay mo, kaya mas pinili ko na lang ang matulog. In that way, I can gain energy at upang makapagpahinga."

"Basically, you're bored." he said. I didn't utter a word. Paano ba naman kasi, ano naman ang gagawin ko dito sa loob?

"Maaari ka naman lumabas o mamasyal sa kung saan mo gusto, Dolly. Just be back before nighttime." Those words made my heart skip a beat. Does he care about me now? "You're worried about me?" takang tanong ko. "Yes." tipid na sagot niya dahilan upang uminit ang aking mga pisngi. Ilang sandali pa ay naramdaman ko ang kanyang kamay sa aking ulo na marahan itong hinahaplos. Hinayaan ko lang siya sa kanyang ginagawa dahil nagugustuhan ko rin naman ito.

I glanced at him and he is still looking in his laptop while his hand is caressing my head. Natapos na ako sa pagkain, agad naman akong tumayo upang magtungo sa aking kwarto. Hindi ko namalayang hindi pa pala ako nakakapagbihis. Napapansin kong hinahayaan ko na lang si Harwin sa kung anong gusto niyang gawin sa akin. Part of my job I guess?

Matapos makapagbihis ay agad na tinungo ang kusina upang tulungan si Manang sa mga gawaing bahay. Mas mabuti na kung kumilos ako dito sa loob upang hindi ako dalawin ng pagkabagot. Sinimulan ko sa paghuhugas ng plato hanggang sa pagwawalis. Saglit kong sinilip si Harwin na hanggang ngayon ay abala pa rin sa kanyang ginagawa. Napagpasyahan kong magtimpla ng kape upang ihandog sa kanya, kahit papaano ay hindi siya mabilis dalawin ng antok.

“Here.” Inilapag ko ang isang tasa ng kape sa mesa. “Thanks,” he said. Tatalikod na sana ako nang bigla niyang hilahin ang aking kamay dahilan upang ma-out of balance ako at kanyang saluhin. Nanlaki ang aking mga mata nang bigla niya akong pinaupo sa kanyang mga binti habang ang isang kamay ay mahigpit na nakayakap sa aking beywang.

Kakaibang pakiramdam ang agad na bumalot sa aking katawan. Pasimple akong nagpumiglas ngunit mas lalong humigpit ang kanyang kamay sa pagkakayakap sa aking beywang. “Harwin, may gagawin pa ako.” pagkukunwari ko. He didn‘t utter a word. Instead, iniharap niya ako sa kanya dahilan upang muling manlaki ang aking mata sa pagkabigla. Ilang beses akong napalunok habang ang aking mga braso ay nakapwesto sa aking harapan. Kasalukuyan akong nakaupo sa kanyang mga hita, nakaharap sa kanya.

Ilang sandali pa ay naramdaman ko ang kanyang mga braso sa aking beywang na mahigpit itong niyayakap. "What are you doing?" Muntik na akong mapiyok nang binitawan ko ang mga salitang iyon. "Harwin, stop. You're making me nervous." lakas loob na salita ko. "Really?" Ilang sandali pa ay unti-unti niyang nilalapit ang kanyang mukha patungo sa aking leeg. Para akong napako sa aking pwesto, I can't believe I am letting him do this! Hindi dapat ako naaapektuhan ngunit bakit? Bakit ganoon na lang ang epekto niya sa akin? Hindi ko naman siya lubosang kilala. In this moment, my mind can't tell if this is wrong or not.

Bigla kong naramdaman ang kanyang mga labi sa aking leeg, slowly making my heart race and my mind crazy. My body is burning. Every inch of his kiss is making my systems go wild and crazy. Napasinghap ako nang bigla kong naramdaman ang kanyang mga labi na unti-unting nilalaro ang aking balat. I kept my eyes close. Ilang beses din akong napalunok at napasinghap nang dahil sa kanyang ginagawa. I can't say for sure ngunit binabaliw niya ako. This is so wrong, my mind keeps saying.

Ilang minuto lang ang tinagal ng kanyang ginagawa at unti-unti niyang inalis ang kanyang mukha sa aking leeg. He looked at me straight into my eyes. I kept panting and gasping for air. That was unexpected, paano niya nagagawang magdulot ng kakaibang pakiramdam sa akin?

Naningkit ang kanyang mga mata at saka napangiti. "I didn't know you were beautiful, Dolly." Those words made my heart beats faster than ever. Hindi ko maialis sa aking isipan ang kakaibang pakiramdam na dulot niya mula noong magkadikit ang aming mga kamay.

Maya-maya pa ay unti-unting bumababa ang kanyang mga kamay patungo sa aking hita. Pipigilan ko na sana siya nang may parte sa aking kalooban na pinipigilan akong pagbawalan siya sa kanyang ginagawa. Hindi ko alam kung bakit ngunit bigla na lang gumalaw ang aking mga kamay at ipinatong 'yon sa kanyang mga balikat. He was smirking while looking at me. "Now, what's your deal?" My eyebrows were raised while saying those words. I don't know why I feel like things are easily going around me.

“I said you're beautiful.” he said. Again, my senses are going crazy every time I feel his presence near me. “Well, thank you. Now put me down, baka makita pa tayo ni Manang na ganito. Nakakahiya, Harwin.”

“Ooh, I love the way you pronounce my name, Dolly.” He kept smirking at me. “Only if you say the magic word.” Kumunot ang aking noo nang sabihin niya 'yon. “Please?” Tumango naman siya at agad akong binuhat upang makatayo. “Where are you going?” he asked. “May kukunin lang sa taas.” tugon ko at agad na tumalikod.

Unti-unti akong naglakad papalayo sa kanya. Aaminin ko ngunit nakaka-suffocate ang kanyang presensya. It's driving me nuts, the way he traced his lips on my neck earlier. That wasn't supposed to happen. Deep in my heart, I know what we did was wrong. Kasal lang naman kami sa pamamagitan ng papel, posible rin itong mawalan ng bisa.

Umakyat ako at tinungo ang aking silid upang makasinghap ng hangin. Kailangan kong huminahon, hindi ko inaasahan ang ganitong epekto ng kanyang kilos tungo sa akin. It took me a while to realize na nagpaubaya ako sa ginawa niya kanina. Hindi ko man lang pinigilan ang aking sarili. I knew there is something in him that drives me crazy.

Hindi ko na muna ito inisip, I don't want any distraction for a while. Pabagsak kong ihiniga ang aking katawan sa kama. Ipinikit ko ang aking mga mata upang makabalik sa huwisyo. Ilang beses akong napabuntong hininga. Hindi ko namalayang pinagpapawisan na pala ako. Agad akong tumayo upang paandarin ang aircon.

Since naisara ko naman nang maayos ang pinto ng aking silid, napagpasyahan king hubarin ang aking pang-itaas na damit at muling humiga sa kama. Nang maipikit ko ang aking mga mata ay bigla na lang rumehistro sa aking isipan ang nangyari kanina. His lips tracing collar bone makes my senses tingle. Napasabunot ako sa aking buhok nang mapagtantong hindi maaaring madagdagan ang kung anong nangyari kanina. It has to stay that way, nakakaabala na kung ipagpapatuloy ko pa ang aking nararamdaman.

Napabalikwas ako nang bangon nang biglang bumukas ang pinto ng aking silid. Mula roon ay pumasok si Harwin. Napako ako sa aking kinatatayuan nang ma-realize na wala pala akong saplot pang-itaas. Gulat akong tumingin sa kanya at ganoon rin siya. His eyes were looking at me until it slowly moved at dumapo ang mga ito sa aking katawan. "What are you doing here?" gulat na tanong ko sa kanya. “Don't you know how to knock?” inis na singhal ko sa kanya. Agad naman akong kumilos at kinuha ang aking pang-itaas na saplot. Dumiretso ako sa aking walk-in closet at saka nagbihis.

Paglabas ko ay nadatnan ko si Harwin na nakahiga sa aking kama. Inis kong hinablot ang isa sa aking mga unan at padabog na itinapon 'yon sa kanyang mukha. "Get out," naiiritang utos ko. He smirked while looking at me. "What if I don't want to?"

"Hindi ko na uulitin ang sinabi ko." lakas loob na sagot ko. “Make me then,” he answered. Confusion was painted on my face. Ilang sandali pa ay bumangon ito at naglakad patungo sa aking kinatatayuan. Napatingala ako nang mapansing ilang sentimetro na lang ang pagitan naming dalawa. Tatalikod na sana ako nang bigla niyang hinablot at aking kamay at naghandog ng isang mapusok na halik.

Nang magkahiwalay ang aming mga labi, pansin kong mabilisan niyang napunit ang aking saplot pang-itaas. “What are you doing?” takang tanong ko. Ngunit may parte sa aking kalooban ang pumipigil na sa tumutol sa kanyang ginagawa. From the moment he started setting my body on fire, I knew I wanted more, even though it's wrong. My body wants more.

“Marking you, I guess.” Kumunot ang aking noo nang hindi malinaw para sa akin ang pagkakabitaw ng mga salitang 'yon. Napasinghap na lang ako nang muli niyang ibinaon ang kanyang mga labi sa aking leeg. Unti-unting bumalot ang temtasyon sa aking katawan. Tumingala ako upang mas lalo niyang ibaon ang kanyang mga labi. His lips started tracing every inch of my skin. Naramdaman ko ang kanyang kamay sa aking likuran. Laking gulat ko nang bigla niyang tinanggal ang aking bra at itinapon ang mga 'yon sa kung saang sulok ng silid.

My body started to shiver when I realized that it was cold inside and I have no clothes on my upper part of my body. Patuloy siya sa kanyang ginagawa. "Harwin.." usal ko habang hinahabol ang hininga. "Sshh, let me have your paradise." utos niya. Napalunok ako nang maramdaman ko ang kanyang kamay na marahang nilalaro ang aking dibdib. Nanatili kami sa aming pwesto nang ganoon. Ilang sandali pa ay muli niyang inangkin ang aking mga labi na agad ko namang tinugunan. Sa aking isipan ay wala akong pakialam sa nangyayari, ang tanging gusto ko ay maramdaman ang kakaibang kasiyahan na ito.

Iyon nga ba ang gusto ko? Biglang singit ng utak ko. Nang ihiga niya ako sa kama at muling sinalubong ng mapusok na halik ay may biglang pumasok sa aking isipan dahilan upang pigilan siya sa kanyang ginagawa. “We should stop.” wika ko dahilan upang maguluhan siya. “Why? Don't you like it?” Umiling ako. Hindi na ito tama, hindi pa oras upang isuko ko sa kanya ang aking p********e. Tumango naman siya at saka tinulungan akong bumangon upang makapagbihis. Nang matapos ako sa pagbibihis ay narinig ko ang pagsara ng pinto ng aking silid, nagpapahiwatig na wala na ang kanyang presensya sa loob.

“I'm sorry, Harwin. I can’t do it.” wika ko sa aking sarili. I don't know what dragged me to stop us from what we are doing. I do have a strong instinct. Maybe it's not the time for us to do it. Isa pa, what happened earlier was just lust, not love.