♛♕♛
Nakaupo si Adelle sa ilalim ng puno, nakatanaw sa malayo at iniisip ang mga sinabi sa kaniya ni Zeren. Sa mga salitang binitiwan ng binata ay ramdam na ramdam ni Adelle ang sakit sa kaniyang dibdib, para bang may isang piraso ng kaniyang puso na kulang para muli 'tong mabuo.
Hindi niya maiwasan na maluha muli dahil sa mga sinabi ni Zeren na paulit-ulit na umeeko sa kaniyang isip, na paulit-ulit siyang sinasaktan at pinapahirapan.
"Bakit Zeren? Anong nagawa ko?" Tanong niya sa kaniyang sarili at muling pinunasan ang kaniyang mga luha na hindi niya mapigilan sa pagtulo sa kaniyang mga pisngi.
"Lady Adelle?" Napalingon siya sa kaniyang likuran at napatingala nang makita si sir Rafael sa kaniyang likuran, halata sa mga mata ninto na nagulat ang binata nang makita siyang umiiyak. Agad
