GUSTO KO NA BUMALIK DOON... . Kung mukha akong gimbal dahil sa pinagsasabi niya ay kabaligtaran siya. His face was peaceful and stoic. Mukha ngang hindi man lang ito kinakabahan na may patay kaming kasama sa sasakyan. He was moving with flawless ease of a man accustomed to moving around with deads. Walang bakas ng takot o pagkaalangan.He was just... calm. “H-Hindi ako diyan nakatira.” He c****d his head upon hearing me, making his wet hair moved to the direction. I could see his muscles flinching under the cold rain and yet he spoke as if he wasn't freezing at all. Para siyang salat sa pandama. “Hindi mo ba naalala ang sinabi ko kanina bago ka sumama sa akin?" He shot me a short glimpse before looking back to the sky. "Masyado na tayong maraming nasasaktan dito, Angel. Kailangan na

