ANG SABI NIYA, wala raw akong ginawang mali. Hindi raw mali ‘yong durugin ko ang ulo ng bangkay na kinakaladkad niya pababa sa talahiban. Wala ring masama sa ginagawa kong paghawi ko sa matataas na talahib na humaharang sa aming daanan.
Walang mali sa pagkitil ng isang malungkot na buhay at dapat pa nga raw magpasalamat si Mang Delfin sa akin dahil hinatid ko siya pauwi.
Bawat yabag ng aming mga paa sa basang lupa ay may kaakibat na malagkit na tunog. Tumigil na ang malakas na ulan pero ginawa naman niyong madulas ang aming nilalakaran.
Kanina sabi niya maiwan nalang daw ako sa kotse at siya na lang ang magpapaalam sa matanda, kaso ayokong mag-isa. Kahit ilang minuto na ang lumipas ay ramdam ko pa ang pakiramdam ng martilyo sa aking kamay bago ko ‘yon ubos-lakas na ihagis kanina.
Nakak
