THE MOON BENEATH THE SUN

chapter 17: choose

Irish Fhrixe's pov

Umupo ako sa sopa pagpasok ko ng apartment. Yumuko ako habang sapo ang noo at hindi alam kung anong gagawin. Subrang nag-aalala ako tungkol sa pinapakita na kilos ni Redeemer. Paano kung malaman niya na may kinalaman ako sa pagkamatay ni Gusion? Mapapatawad kaya niya ako?

I want to do the right thing for him, but how? I stranded with my mission, I blinded with the love for my father. At Hindi ko na rin alam kung anong kaibahan ng tama sa mali!

I heard a sudden loud knock at the door. Sa pag-aakalang si Redeemer ay dali ko itong pinagbuksan na mayroong malapad na ngiti. But my smile disappeared when I saw Francia outside had a strange look. It's the way she staring at me.

"Anong ginagawa mo dito?" Tanong ko.

No answered. She just bit her lower lip and then walked toward inside my apartment. Balibag kong isinara ang pinto at pumihit para harapin ang bisitang kasalukuyang nakatayo sa likuran ko, nakatalikod.

"Bakit ka ba nandito?" Muling tanong ko.

Instead of answering my questions, she answered me by another question. "Mahal mo ba siya?!" She asked over and over. "Wag kang magsinungaling nakita ko," she added.

"Oo," I thought, my heart pounding.

She took off her brown hoodie jacket then turned and looked straight at me. Yumuko na lamang ako, hindi alam kung anong sasabihin; Isasagot ko ba ang totoo O magsisinugaling.

"Hindi mo siya pwedeng mahalin," she added as if she confirmed.

I felt as if my cheeks were on fire because of anger, while Francia's face was serious. Alam ko na hindi ko siya pwedeng mahalin. Wag mo nang sabihin Francia.

"What if I said yes, magsusumbong ka kay master?"

Her serious face transformed a sudden surprise. I looked away emotionless as francia took a few steps near at me. Hahawakan niya sana ang pisngi ko nang umilag ako.

"Hindi mo siya pwedeng mahalin," may pangungumbinsi ang kanyang tinig.

I stood motionless. Para akong nangugat sa kinatatayuan na hindi makagalaw. Alam ko, dahil misyon ko siya. My tears burned into my eyes. But I didn't let my tears fall down in front of Francia. No matter what, she would never see me crying. Tumalikod ako sa kanya at doon ko lamang ibinuhos ang aking mga luha. Pain wrapped my heart.

"Kung hindi mo siya kayang patayin ako ang papatay sa kanya."

Walang pag-iisip akong muling humarap sa kanya. "No!" Before I knew what I'm doing, I pushed Francia as hard as I could.

Humandusay siya sa sahig na may kunting ngiwi at malapad ang mangha niya na nakatingin sa akin. Natauhan ako, dali kong pinahiran ang aking mga luha gamit ang mga daliri.

Tumayo si Francia at mapaklang ngumiti. "You're crying because of him?" Tumingala siya sa kisame na hindi makapaniwala. "Hindi mo siya pwedeng mahalin dahil hindi mo lamang siya isang misyon, he's more than that."

I know from the beginning it could be hard to me to choose between Redeemer and master. Kung puwede lamang sana hindi ako mamimili, sana sila na lamang dalawa ang maari kong mahalin.

"What do you mean he's more than?" Kunot-noo kong tanong.

She inhaled deeply then her serious eyes returned at me. I intently stared at her too for equal.

Maasim siyang ngumiti. "Ask your father, he knows everything." She answered in a low voice.

For that, she stepped toward the door and shut it off before she leave.

Lumabas ako ng apartment at agad tumungo sa kotse kong nasa parking lot. Hindi ako matatahimik kung hindi ko maitanong kay master ang tungkol sa sinabi ni Francia. Nang dumating ako sa mansyon agad akong pumasok roon. Nadatnan kong walang tao sa sala kaya deretso akong pumasok sa underground. Tiyak akong naruruon ang pakay ko dito.

Hindi nga ako nagkamali. Kasama niya roon si Bruce, kaharap nila ang isang damak-mak na cocaine na nakafile sa malapad na mesa. I stood in their backside as my heart start pounding. Ganito talaga ang hatid ni master sa akin, takot.

"Master, c-can I ask something?" I asked loudly and clearly.

Master turned and looked straight at me, while Bruce continue his doing. May kalituhan akong nakatingin sa aking ama habang hinintay ang sagot niya. Alam ko parang suicide ang susunod kong itatanong pero kailangan kong malaman ang totoo. I need to do this!

He sniffed to a pack of cocaine. "anong itatanong mo?"

I gave him a brave smile. "About me and my mission," I breathed. "Gusto kong malaman lahat ng hindi ko pa alam."

His brows puckered. Hindi siya nagsalita, at parang wala itong balak magsalita. Humakbang ako palapit sa kanya at tumitig ako sa kanyang mga mata. Then an uminous silence followed.

Tinalikuran ako ni master at ibinalik niya ang kanyang atensiyon sa drugs. At mula sa kinikilos niya ramdam ko na may tinatago siya sa akin. Isang sekreto na sigurado akong alam rin ni Francia.

"Sabi kasi ni Francia sayo ko itanong," ulit kong pagsalita.

With his stern look he turned and faced me again. I took a few steps backward with my eyes became large because of frightened.

"Gusto mong malaman ang totoo? Patayin mo na si Luksurio! Wala na na akong pakialam sa mga anak niya, basta patayin mo lamang si Luksurio!" He shouted.

Pumasok sa underground si Leiy, ang lalaking sumaksak sa akin na dapat kay Redeemer. Lumapit siya kay master at meron itong binulong saka muling lumabas. Manghang tumitig si master sa akin na may kasamang malapad na ngiti. Namumuo naman ulit ang takot sa dibdib ko.

"Gusto mong malaman ang totoo?" Nagtagpo ang kanyang mga kilay. "Kunin mo ang lalaking nasa labas nagmamasid at iharap mo siya sa'kin."

Hindi ko mapigilan ang mapaisip kung sino ang lalaking ito. But without any question I obeyed master's command. Tanggap ko ang katotohanan. I'm his daughter and I born to obey him, always.

Lumabas ako ng gate at hinanap ang taong itutukoy ni master. Nagtagpo ang mga kilay ko ng makita ang isang pamilyar na kotse sa di kalayuan nang gate. Lumabas roon si Redeemer at ito ay palapit sa akin. Napapikit na lamang ako sa kabang naramdaman nang sumagi sa isip ko ang posibleng mangyayari. Hindi niya puwedeng malaman kung sino ako! He will hate me!

He stood in front of me. May pagtatanong ang kanyang mga matang napatingin sa akin. At parang nahuhulaan ko na kung anong klaseng tanong ito.

"Anong ginagawa mo dito?" Tanong ko.

"Sorry if I followed you," he murmured.

I opened my eyes with a nervous smile. "Ba't mo ako sinundan?"

A sudden sound in the mansion's gate startled me. Hindi ko napigilan ang aking mga tuhod na mangatal sa pagkabahala. Anong gagawin ko?

"Wala lang, I just really wanna know the real you." He said.

"Lady Irish, your master is waiting for you." Rinig kong boses ni Leiy, nasa aking likuran.

I clenched my fists then. "Coming," I answered.

Halos hindi ko matingnan ng deretso si Redeemer. Nagsimulang magliwaliw ang aking isipan para humagilap ng idea kung anong dapat gawin. Pero pakiramdam ko pati utak ko'y nabalutan na rin ng takot sapagkat wala akong napiga rito, bukod sa isa. Redeemer only sighed, and his sighs seemed to say. I embraced him. Pumikit ako sabay ng isang mainit na luhang pumatak sa aking pisngi.

I breathed. "Redeemer, I'm sorry and I love you," I whispered on his ear.

Walang anu-anong tinampal ko ang kanyang batok. Nawalan siya ng malay, nalaglag ang kanyang ulo sa balikat ko. Pinalibot ko naman ang aking braso sa kanyang balikat upang maalalayan siya.

May narining akong yabag na papalapit sa aking kinatatayuan. Marahan kong idinilat ang aking mga mata at agad na itinuyo ang luhang kasalukuyang dumadaloy sa aking pisngi gamit ang palad.

"Dalhin mo siya sa loob..." Utos ko, alam kong si Leiy ang nakatayo sa aking likuran.

"My lady, I'm sorry about last last day, I didn't mean to hurt you," eksplinasyon ni Leiy tungkol sa pagkasaksak niya sa'kin.

Leiy is a pure Koreano, but he can speak tagalog fluently and understand too and that is because of me. Medyo naging magkaibigan kami dahil sabay ang training namin noon sa Korea.

"I don't need your explanation, just don't tell master about what happened."

"You're late my lady, your father knew everything," he said in a low voice. "Everything!" He confirmed.

"Ipasok mo na lang 'to si Redeemer sa loob," I said idly.

Binuhat ni Leiy si Redeemer papasok ng mansyon. Naiwan naman ako sa labas na tulala. Kung alam na ni master ang lahat, bakit nagpapanggap siyang walang alam?

Bumalik ako sa loob ng mansiyon, pagdating ko sa sala sinenyasan ako ni Leiy na nakaupo sa couch na sa second floor dinala si Redeemer. Tumakbo ako paakyat ng hagdanan at deretsong pumasok sa kuwartong panigurado akong naruruon si Redeemer.

I took a deep breath when I saw Redeemer lying in bed. Meron pusas ang kanyang kanang kamay na nakasakbit sa headboard at wala pa rin itong malay. Umupo ako sa gilid ng kama at hinagod ko ang kanyang pisngi. My tears fell. I felt guilty, pain as well.

"Patay na ba talaga ang demonyong binuhay ko sa iyong dibdib?" Pabiglang tanong ni master.

Napatayo ako ng matuwid sa malademonyong boses ni master. Hindi ko kasi namalayan ang pagpasok niya. Tinuyo ko ang aking mga luha gamit ang palad at puwersahang inayos ang expression nang mukha.

"Wag ka ng magkaila... alam ko ang lahat," panimula niya sa maaya na tuno.

Humarap ako sa kanya nang walang bahid na lungkot, sakit at luha. I only stood motionless in his front.

"Pero napatunayan mo naman na ako pa rin ang pinipili mo kaya meron akong regalo sayo." He grinned, for the first time. "Mula ngayon pwede mo na akong tawagin papa!" he said over and over.

Hindi ko alam kung iiyak ba ako O ngingiti sa sayang nadarama. Ito iyong hinihintay kong araw! Ito iyong inaasam kong makamtan! Ito iyong pinapangarap ko, ang payagan niya akong tawagin siya papa.

Bumuntong-hininga ako sabay ang sayang nadarama. "Pa, pa-papa?"

Sa huli, ang luha sa aking mga ay sumilab. Ang aking mga labi ay nangatog, habang ang aking ngiti ay hindi ko napigilang sumiklab.

"Pero hindi pa ako kuntento sa mga nagawa mo. I mean, I'm not totally proud of you as your father," tumalikod siya. "Patayin mo na si Luksurio, pagkatapos babalik tayo sa Korea para magsimulang muli sa mabuti at magandang buhay." Humakbang siya papuntang labas. "Yun lang ako magiging proud sayo."

Akala ko magagalit siya sa mga nalaman niya. Kabaliktaran pala ang mangyayari. Ang sarap isipin na kasama ako sa plano niyang pagbabagong buhay.

Nang sumagi sa isip ko si Redeemer ay kumupas ang ngiti sa aking labi. Tumabi ako sa kanyang humiga at humalik sa kanyang noo. I'm sorry for everything, and thank you for the love...