Irish Fhrixe's pov
A consecutive loud noise of gun awakened me. Dali kong inimulat ang aking mga mata. Kumabog ang puso ko nang makitang wala si Redeemer sa aking tabi dahil dito ako nakatulog kagabi. Bumangon ako at daling tumungo sa likod mansyon kung saan nanggaling ang tunong ng baril.
"Anieyo teullyeosseoyo," Leiy sighed. "I mean, mali ang hawak mo ng baril," Leiy added.
Napahinto ako sa pagtakbo sa hindi kalayuan sa bandang likuran nina Redeemer at Leiy nang makita ang ginagawa ng dalawa. Lumingon sa akin si Leiy, tumango siya at tipid na ngumiti. Sininyasan ko siyang lumapit sa akin, lumapit naman ito agad.
Walang emosyon ako habang kaharap si Leiy. "Nasaan si master?" Tanong ko.
"Nasa isang isla siya," inisahan niyang hakbang ang gilid ko at roon siya tumayo. "Umalis siya kaninang umaga kasama si Bruce at ibang mga tauhan para hindi maghihinala sayo si Redeemer."
I shook my head in disbelief. Really, Master do that just for me?
"Oh!" Nabaling ang aming atensiyon kay Redeemer na tumatakbong papalapit sa amin. "Gising ka na pala," anito nang makatayo na siya sa gilid ko sabay halik sa aking pisngi.
Nakita ko ang malapad na ngisi ni Leiy habang nanunudyo ang kislap ng kanyang mga mata. Nakaramdam ako ng hiya lalo na nang maramdaman ko ang pamumula ng aking pisngi. It's so embarrassing!
"Kaya pala ang galing mong humawak ng baril dahil meron ka palang step-brother na magaling rin." Puri ni Redeemer kay Leiy.
I frowned and looked in bewilderment to Leiy. Nang nagsink in sa aking utak kung bakit nagsisinungaling siya ay ngumiwi na lamang ako. Leiy winked at me while he was a faint smile. Inabot ni Redeemer ang hawak niyang baril kay Leiy at tinanggap naman niya ito. Nagpasalin-salin ang aking mga mata sa kanila. They're really became friends?
"Mauna na ako sa inyo, mukhang may pag-uusapan pa kayo." Panunudyong sabi ni Leiy. Wala na itong sinabi, tuluyan na siyang lumayo.
I faced Redeemer awkwardly. My heart thumping when he gazed at me intently. Yumuko at tumikhim ako para putulin ang titig niya sa akin. Pero nang ibinalik ko dito ang aking paningin ganoon pa rin siya.
I coughed, a fake. "May dumi ba ako sa mukha?" Tanong ko dito.
"Bakit mo ako tinampal kagabi?" Iritable na balik tanong niya.
Redeemer gave me a questioning look while waiting for my response. Ngumuso ako para hindi niya mamalayan ang paghahalungkat ko sa aking utak ng maidadahilan. Ngunit sa kasawiang palad wala akong napiga roon kaya nag-aangas na lamang ako.
Taas noo akong sumagot, "Trip ko lang, pake mo!?"
He laughed in a so much irration. I giggled too for the response. Minutes later, tumahimik siya, ganoon din ako. Mataman siyang tumitig sa akin kaya yumuko ako para iwasan ang mga mata niya.
He asked, "nahihiya ka ba sa akin?"
Lumunok ako habang naglilikot ang mga matang laglag. I'm not ashamed of him, I am guilty!
"Alam mo bang pinagdududahan kita," sabi ni Redeemer na kinatibok ng mabilis ng puso ko. "Feeling ko may kinalaman ka sa pagkamatay ni Gusion."
I looked straight at him. "W-what are you talking about? Wala akong kinalaman sa pagkamatay niya," I lied for good.
I forced myself to smile; trying to hide my guilty expression. Yeah, it's better to lie than to tell the truth but you be lost. Tumaas ang kilay niya at gumuhit sa kanyang mukha ang ekspresyong hindi naniniwala. I stretched out my smile, para papaniwalain siya.
A big smile flashed. "Nagbibiro lamang ako," Redeemer said.
Nagsumula akong maglakad papasok sa bahay. Sumunod rin si Redeemer sa akin na pangiti-ngiti habang kung saan-saan nakakarating ang kanyang paningin. Tumikhim siya sabay abot sa aking kamay.
I frowned. "Ano bang ginagawa mo?"
He just smiled. No answer. Hindi na lang rin ako nagsalita. Hinayaan ko na lamang siyang hawakan ang kamay ko. Gusto ko rin naman ang pakiramdam na parang sa amin lamang umiikot ang mundo. Masaya ako na makitang muli siyang nagbalik sa dati!
Pagpasok namin agad kaming umakyat sa second floor na magkadikit pa rin ang mga palad. Binitiwan lamang niya ako nang makarating kami sa harap ng kuwarto ko.
"Sige na, pasok ka na." Sabi niya.
pumasok ako. Pero bago sinira ang pinto sumilip muna ako rito para tingnan siya. Kasalukuyan itong tumungo sa visiting room kung saan kami natulog kagabi. Tuluyan ko nang sinira ang pinto. Umupo ako sa gilid ng kama ko saka marahas na humiga. Pumikit ako nang sumagi sa isip ko si master at ang sinabi niya kagabi. I really need to end this revenge!
Hinilamos ko ang aking palad saka tumagilid. Maya maya ay may kumatok sa pinto na pumutol sa pag-iisip ko.
"Putot, gising ka ba? Pwedeng pumasok?" Si Redeemer.
Dali akong bumangon at inayos ang sanina na suot. "Pasok lang."
Bumukas ang pintuan at lumusong roon si Redeemer palapit sa akin. Deretso siyang humiga sa kama ko na parang kanya. He sneezed. Tinakpan niya ang kanyang ilong na parang nababahuan. Kumunot ang noo ko dahil sa pinapakita niya.
"Are you okay?" Tanong ko.
Walang sagot. Kinuha niya ang kamay ko saka kinaladkad palabas hanggang sa guess room. Pinaupo niya ako sa gilid ng kama saka siya humiga. Maya-maya'y hinila niya ang laylayan ng suot kong sanina kaya ako napatili na lamang habang laglag na napahiga sa tabi niya.
I scowled. "Gusto mo ba akong patayin sa gulat?"
Imbis na sagutin ako ginawa niyang unan ang balikat ko. Sumulyap ako sa kanya at nakita kong nakatingin siya sa kisame na halatang merong iniisip. Something bothering him.
Tinaka kong arukin kung anong laman ng isip ni Redeemer pero wala akong napala kung hindi pagkalito. Tumikhim ako sabay tingin sa malayo. Inilapit niya ang kanyang ulo sa unan saka tumagilid paharap sa akin. Nalaglag ang kanyang mga mata sa aking tagiliran na mayroong pag-aalala. At dahil dito ang aking puso ay unti-unting nagdidirilyo.
"Okay na ba ang sugat mo?" Tanong niya.
I smiled. "Medyo," tipid kong sagot.
Umupo siya sa kama at walang anu-anong bahagyang binuksan ang suot kong sanina. Kumurap-kurap ako na napatanga habang nilulukob ako ng ilang sa ginagawa niya.
Redeemer Fryck's pov
Sandaling katahimikan ang nangibabaw. And before Irish could say anything, I rested her head on my shoulder. Huminga siya ng malalim na parang may mabigat na dinadala ang kanyang puso. Nilapit ko ang aking labi sa kanyang noo at humalik roon. Nabigla siya sa ginawa ko. Tumuwid ang kanyang pagkahiga at umawang ang bibig. Ngumisi ako nang may pumasok na kalukuhan sa aking isip. Pinulupot ko ang braso ko sa kanyang balikat at yumakap sa kanya.
Halos lumugwa ang mga mata niya sa gulat na nakatitig sa akin. "T-tumayo ka nga!"
Alam ko isang tadyak niya lamang sa akin tiyak na pupulutin ako sa isang gilid ng kuwartong ito, kaya hinintay ko na lamang na gawin niya iyon. Ngunit nakatitig lamang siya sa akin, bakas sa mukha niyang wala siyang balak gawin ang nasa isip ko.
I smiled broadly. "Can I kiss you?"
She nodded. Hindi ako makapaniwalang tumango siya. Nagbibiro lang naman ako!
Her boastful expression shown. Pumulupot ang kanyang mga braso sa aking leeg na kinailing-iling ko. Tatayo na sana ako nang biglang pumulupot rin ang mga binti niya sa aking balakang at humalik sa labi. Ang kanyang malambot na labi at matamis na halik ang tumukso sa akin na tumugon sa kanya. Sandali lamang iyon, humagikhik siya sa gitna nang banayad na paghahalikan namin. Iniwas ko ang aking labi sa kanya at napatanga sa kanyang mukha. Ano naman kaya ang kinahagikhik nito?
She still giggled. "I feel you, you know?"
I frowned; showing that I don't understand what her talking about. "A-no? Inlighten please..."
Napakurap-kurap siyang iniwas ang mg mata sa akin, halatang nag-iisip. At sa reaksyon niya parang pinagsisihan niyang sinabi pa ang mga salitang huling binigkas.
Tinampal ko ang kanyang noo. "Are you there, putot?"
"I mean, I feel you're—ano—basta!" Ali-gaga niyang sagot.
Napatawa ako nang makuha ang kanyang ibig sabihin. Hindi mawala sa isip ko ang kanyang hitsura, parang fifteen years old na nahihiyang umamin sa crush niya. So cute!
Tinikom ko ang aking bibig nang mapansin ang mabalasik na tingin niya sa akin. Tumikhim ako at nang tinangka kong bumangon ay hinigpitan niya ang pagpulupot sa aking leeg. She pressed her lips in mine. Pagkatapos gumulong siya at pumaibabaw sa akin. Sa tawag ng tentasyon, napansin ko na lamang na nagsimula nang naglilikot ang mga kamay ko sa masisilang parte ng katawan niya. I'm lost! Hindi ko na napipigilan ang sarili ko at kasalanan niya ito!
Si Irish mismo ang gumaya sa kanyang sarili para bumaba ang halik ko. Nang dumestino ang labi ko sa leeg niya tumingala siya para bigyan ako ng laya sa gusto kong gawin roon. Ramdam ko ang pagsabunot ni Irish ng buhok ko sa batok nang hindi ko napigilan ang sariling kagat-kagatin ko ang kanyang leeg. At kahit ang pagliyad niya at pag-ungol ay hindi nakatakas sa aking pansin at tainga. I stopped kissing her neck. I hold my breath then gulped. Siya naman ay nakapikit parin.
"P-putot, are you sure about this?" I asked unsure.
Binuksan niya ang kanyang mga mata at bruskong ngumiti. Pagkatapos bigla siyang umupo sa aking kandungan na kina-awang ng aking bibig. Humawak siya sa suot kong t-shirt na puti. At ganoon na lamang ang panlalaki ng aking mga mata ng punitin niya ito.
Nakataas ang kanyang isang pisngi habang nakanguso at titig na titig sa mukha ko. Tuluyan niyang pinunit ang damit ko hanggang sa naging half-naked ako. At dahan-dahan siyang yumukod na parang sinasamba niya ang aking katawan. Napalunok ako sa tentasyon nararamdaman habang dumadampi ang labi ni Irish sa aking dibdib, pababa. Napapikit ako at pilit na nilalabanan ang tawag ng laman.
"s**t!" Mura ko. "T-tumigil ka na, panalo ka na!"
I heard my own voice full of supplication. Pagmamakaawa na baka hindi ko na mapigilan ang sarili ko at ano pang aking magawa sa kanya. Her winning chuckle sprouted while she kissing my abdomen. Umakyat ang kanyang labi pataas nang pataas hanggang sa makarating siya sa aking leeg. She licked my skin on there before she bit it a little.
"Next time kung manunudyo ka sigaruduhin mong ikaw ang panalo." she whispered naughtily. Humalik siya sa labi. "good luck!" May kahulugan niyang sabi.
Brusko siyang tumayo at tumulon sa sahig. Sumulyap siya sa akin na may kasamang ngiti saka umismid.
Irish Fhrixe's point of view
Bumaba ako at dumeretso sa dining table. Umupo ako sa silya nang makitang mayroong nakalapag na pagkain sa lamisa. Inabot ko ang scrumble egg nang dumating si Redeemer. Half-nacked ito, at may pasipul-sipol pang papalapit sa dining table. Binaba ko ang plato na may lamang eggs. Umangat ng kunti ang sulok ng aking labi habang sinusundan ng tingin si Redeemer na umuupo sa silyang nasa harap.
"Masarap bang tingnan ang six pack abs ko?"
Mahina akong natawa. "Nasaan ba diyan ang abs mo? Ang nakikita ko six pack bones!"
Redeemer face was darkled rapidly. He stand up then his forefinger point out in his stomach. Lumakas ang tawa ko habang napailing-iling. Pinalandakan niya talaga ang kanyang tiyan!
Tinampal niya ang kanyang tiyan. "Hindi mo ba nakikita ang abs ko?!" Iritable niyang sabi.
Lumibot siya sa mesa at tumabi sa pag-upo sa akin. He took my hand and he put it on his lips. Tumigil ako sa kakatawa at matiim ko siyang tinitigan. Hinalikan niya ang likod ng aking palad kasunod hinagod niya ito habang ramdam na ramdam ang pag-ibig niya sa akin.
He unleashed my hand then looked away. "What if yayain kitang magpakasal, papayag ka ba?" Seryoso niyang tanong.
Nakagat ko ang aking dila sa gulat. "A-ano!? U-ulitin mo nga."
Sumulyap siya sa akin at yumuko. "K-kasi... Ahm... baka buntis ka eh."
Ngumisi siya sa huling salitang pinuputok ng kanyang butchi. I gave Redeemer a bewilderment expression. Hindi kayang i-catch up ng aking utak ang kanyang pinagsasabi. Pregnant?
Mapakla akong tumawa at tinuro ang sarili. "Ako? Buntis?" Mabalasik ko siyang tiningnan. "Sapakin kita diyan eh!"
Nilayo niya ang kanyang mukha sa akin, takot na seryosohin ko ang aking huling sinabi. Ngumuso siya na may kasamang panginginis. Inis naman akong kumurap nang pumasok sa utak ko ang isang tanong.
"Tika—tika, bakit naman ako mabubuntis?" Lito kong tanong.
He was silent for a moment before he replied. "Eh kasi, you know lately."
Recently, I did it just to annoy him. Hindi ko alam na ganoon pala ang maging kalalabasan.
"Ano!? Bulyaw ko sa kanya. "At sino namang nagsabing mabubuntis ako dahil lamang sa halik?"
"Me!" Agad niyang sagot. "Sana nga no, makakabuntis ang halik."
"Baliw!" Tangi kong naisagot.
A perfect pair of Redeemer's dimple sprouted. His smooth lips stretched. And when I stared at him one question entered in my mind and that is: Hanggang kailan niya ako ngingitian ng ganito?