THE MOON BENEATH THE SUN

chapter 14: Granted

Irish Fhrixe's pov

Bahagyang lumingon ako kay Redeemer dahil sa naging tanong niya sa akin, nakatalikod siya sa akin. Hindi ako makapaniwala na sumagi sa isip niya na gusto ko si Gainne dahil doktor ito. What a big nonsense psyche!

"Sabihin mo lang, mag-aaral ako ng--" hingos ang naging dugtong niya.

Umupo ako sa kinahigaan ko at humalungkat ng mga salita sa isip na gagamitin sa maging paliwanag ko sa kanya. Alam kong hindi ko kailangan magpaliwanag sa kanya pero ito ang gusto ng puso ko.

A faint smile emerged. "Hindi ko siya gusto, ikaw ang gusto ko," I murmured.

Ito ang tanging naisip ko upang mapawi ang pagseselos niya kay Gainne. Alam kong kabaliwan pero wala akong magawa. Nasasaktan ako kapag nakikita kong nasasaktan siya. Saglit na natahimik si Redeemer saka siya kagyat na bumangon at humarap sa akin na hiwa ang baba sa ngisi kasunod ang pagpapaulan niya ng halik sa noo ko na kinakurap-kurap ko at pasekretong tymawa nang marahan.

He took a deep breath before continued kissing my forehead. Dumako ang kanyang labi sa tangkay ng aking ilong hanggang sa nakarating ito sa aking labi. He kissed me on the lips through a sweet and gently kiss. Bawat dampi, bawat galaw niya sa aking labi ay may kung anong nilalang na tumutulak sa akin na suklian iyon. At pati katawan ko'y sumasang-ayon sa nais nito.

Sa huli, nagtagumpay ito...

Napapikit ako nang dumaosdos ang kanyang labi sa aking panga hanggang pababa. Tumingala ako upang bigyan ng laya siya na gawin kung anong gusto niyang gawin. He buried his face on my neck. And three consecutive gently kiss touched my skin there. Napasinghap ako dahil sa kung anong kiliting nararamdaman nang pumasok sa loob ng aking pag-itaas na damit ang kanyang kamay at agad itong nagliwaliw roon na para bang may kung anong hinahanap.

He unhooked my bra then pulled me lying down. Sa pagkabigla napahawak ako sa kanyang torso at napalunok nang agad na bumaba pa ang kanyang labi. Kung hindi pa ako nakasuot ng sanina iwan ko kung saan na dumaong ang nakakabaliw na labi niya.

Bumalik si Redeemer sa aking labi, napagtanto yata niyang hanggang doon lamang siya. Hinahalikhalikan niya ako roon nang mayroong panunudyo at dahil sa kapusukan ko nadala ako. Sinuklian ko ang halik niya ayon sa kilos niya.

Kahit ang saglit na pagbukas ko nang aking mga mata ay hindi ko magawa. May kung anong pumupigil sa akin na idilat ito habang inuutusan ako sa susunod kong gagawin. Parang may sariling buhay na gumalaw ang aking kamay at dahan-dahan itong umakyat mula sa kanyang tiyan hanggang sa kanyang dibdib. Ilang sagkit na umistambay doon ang kamay ko saka gumalaw na naman ito patungo sa kanyang leeg. At ang isa ko namang kamay ay nanarili sa torso niya.

"P-putot..." Tawag niya na akin na halos daing.

Halinghing lamang ang tanging naging sagot ko. Masyado akong nakalutang sa tentasyon na dala niya. Wala na ako sa tamang katinuan.

Nanginginig man ang katawan ko dahil sa kakaibang nararamdaman sumagi pa rin sa isip ko ang paghubad ng pang-itaas kong damit. Pero pinigilan ako ni Redeemer nang bahagyang itinaas ko na ang aking sanina. Hinawakan niya ang aking pulsunan at iniwas ang kanyang labi sa akin saka tumingin sa malayo.

"Irish, I t-think... we need to stop t-this...?" May pag-aalangan niyang sabi.

Sa tuno nang pananalita niya alam kong mayroon siya nais gawin kasama ako. Why he want me to stop, by the way?

Lumipad ang utak ko sa kawalan dahil sa kahihiyang nararamdaan nang makita ang aking sariling nakaibabaw kay Redeemer. At nang inilabas niya ang kanyang mga kamay mula sa loob ng aking sanina ay para akong binuhusan ng mainit na tubig sa igting nang aking pagbangon.

Seryoso ang kanyang mukha. "Right! we need to stop this," sabi niya na parang ito iyong pinakatamang sagot at pinakatamang gawin. "I-I'm sorry." He whispered.

"Y-you're right," sang-ayon ko.

I hugged myself then looked away. Hindi ako makatingin sa kanya kahit saglit dahil sa kahihiyang nagawa ko. I heard his exasperating laugh. Marahas siyang bumangon na kina-uga ng kama at inilapit niya ang kanyang bibig sa aking tainga. Hindi ko siya pinansin, kahit ang pagsulyap sa kanya ay hindi ko ginawa.

"Don't worry my lady, ako na ang magtitimpi para sayo." Panunudyo niya.

Nakaramdam ako ng panliliit sa kanyang binulong. I feel insulted and embarrassed as well. Alam kong wala siyang sinabing mali at totoo naman ang sinabi niya. Siya ang unang nagkontrol. So, what's the big deal, Irish?

Unexpectedly he stole a kiss in my cheek. Marahan ko siyang tinulak upang makaiwas sa bagay na nangyari kani-kanina. I won't let happen again. Ngumisi siya at tumingala sa kisame na umiling-iling. Ilang saglit humiga siya habang ginawang unan ang kanyang mga kamay.

"Higa ka na..." Sabi niya na parang kanya ang kamang hinihigaan.

I gave him a bitter smile. Saka ako humiga sa pinakadulo ng kama upang makaiwas na sumagi ang balat ko sa kanya. Damnit, temptation leave me!

Naramdaman ko ang paglapit niya sa akin. Sumulyap ako sa kanya, natigil naman siya sa ginagawa. Nakataas ang kilay niya na parang nagtatanong. I disregarded him because I know this kind of Redeemer's side. Nang-iirita, namimikon!

Awhile, humawak siya sa aking braso na kinatalon ng puso ko sa gulat. And The way he touched my skin it made me hot inside. Putchangyina!

Agad niyang binawi ang kamay niya na parang napaso. "Relax, wala akong gagawin sayo," banayad niyang sabi. "Putot, sweet dreams..." Dagdag nito.

Ngumuso lamang ako at pinikit ang aking mga mata pero hindi tuluyang natulog. Meron ba akong dapat gawin sa gabing ito!

Wearing my assassin's gear, inakyat ko ang pader sa bahay ni Dex Ty. It was ten in the evening, perfect for making a crime. Nang dumapo ako sa bakod nagmasid muna ako sa paligid bago tumakbo at sumandig sa dingding ng bahay. Sumilip ako sa wall glass, walang tao sa loob ng sala kaya dali akong humanap ng madadaan papasok. I felt lucky when I saw an open slide window on my left side.

Walang akong inaksayang pilantik ng oras, walang pagdadalawang-isip akong pumasok roon. Habang nasa loob na ako ng sala, iginaya ko ang aking paningin sa kabuuhan. At dahil sa kahimbingan ng paligid kumunot ang noo ko. I feel something wrong and strange.

Hinayaan kong humakbang ang aking mga paa habang nagmamasid sa paligid. Napahinto na lamang ako namg may kung anong naapakan akong likido. Tumungo ako para makita iyon, napangiwi ako sa aking nakita. It's a fresh blood. Sariwang-sariwa na dugo. Ang aking sensory ay tama, merong nangyari bago pa ako dumating. And I need to find out what was that!

Napatingala ako nang marinig ko ang malakas na kalabog sa second floor. Dali akong umakyat sa hagdanan at pagtungtong ko sa corridor, isang taong nakasuot ng red hoodie jacket at red mask ang sumalubong sa akin. Hindi ko nakikita ang mukha niya pero kung pagbabasehan ang hubog ng katawan niya ay nakatitiyak akong babae ito.

"Who are you?" Matigas kong tanong.

I didn't get any response from her. The stranger was stood there. On a second time, I asked it again.

"Answer my question, who are you?" I gasped. "What are you doing here?"

Humagikhik siya. "Who am I? Kagaya mo isang krimenal," Pangangalan-dakan niya habang dinuro ako. "Anong ginagawa ko dito? Kaya mong sagutin ang tanong na yan little assassin." She has a hard voice.

Matiim ko siyang tinitigan. "Don't under estimate my ability descripit assassin, I can kill you by smashing your skull!"

Amazement showed on her eyes. "Little assassin, don't scared me. Gusto ko pa namang makipagkaibigan sayo."

Ang kanyang boses na pamilyar sa akin ay sapat nang pruweba na babae siya. Pero saan ko naman siya nakilala? Nang masink sa aking isipan ang huling katagang binitiwan niya ay nakuyom ko ang aking kamao.

"Pinatay mo si Dex Ty?" Panigurado kong tanong.

"What do you think?" Sarkastiko niyang sabi. "Alangan namang nagliwaliw lang ako dito." She spread out her hand.

I clenched my fists tightly, nails digging into my palms. Lalo akong nagdidirilyo sa galit habang pinipigilan ko ang aking sariling na maatake ang kaharap.

"Pwede na ba akong dumaan? Uuwi na ako, medyo late na rin eh." Mang-iirits niya.

Ang katiting na pasensiya kong natira ay naupos sa kahambogan ng kaharap. Alam kong dihado ako sa kanya dahil sa aking sugat pero tulad ng sabi ko, ako si Irish Fhrixe Silvana, wala akong inuurungang laban!

I attacked her using kicks, I released a couple of punches. And then again, following the three consecutive kicks: Kaliwa, kana at harap. But nothing happened. She just giggled while parrying it expertly.

"You're done?" She caught my hand expertly and push me on the wall violently. "Listen to me little assassin, next time pumili ka ng kalaban na kaya mo." She said while she was in my back. "Wag ang mga kagaya ko." Pagyayabang niyang bulong sa akin

I felt little shame for myself. Palagi kong sinasabi sa sarili ko na ako ang pinakamagaling. I'm the most dangerous assassin! The most advantageous of all! But now, what happened?

Pilit kong binalikwas ang kamay niya pero walang nangyari. Napangiwi ako dahil sa higpit ng pagkawak niya sa akin.

"Bitiwan mo ako! Bitiw!" My voice was sporting rage and shame.

Binaon niya ang aking kamay sa aking gilid, eksakto sa sugat ko. Napangiwi ako sa kirot habang tinulak-tulak niya ang kamay ko roon. I was in a great pain. Awhile, naramdaman ko ang pag-agos ng aking dugo galing sa sugat. Itinaas niya sa akong harapan ang gilid ng kamay niyang mayroong mantsa ng dugo.

"Meron ka palang sugat sa gilid. Gusto mo gamutin ko?" Pang-iirita niya sa akin.

I winced secret. "If you are really willing, I take your offer," I spoke in natural. Iyong sinisigurado akong walang bahid ng kirot ang aking boses.

"Wala ka talagang hiya." She chuckled.

I pshawed. "Yeeh, mahilig ako sa libre eh."

Nilapit niya ang kanyang bibig sa aking kaliwang tainga. "Next time na mag cross ang ating landas siguraduhin mong wala kang sugat." The tune of her voice seems annoyed.

She instantly pushed me at the wall. Pagkatapos patakbo siyang bumaba nang hagdanan.Nauntog ang gilid ng aking noo sa dingding kaya doble ang sakit na nararamdaman ko ngayon. Pero sa kabila nang kirot nagawa ko pa ring sundan ang assassin gamit ang aking paningin pero agad itong nawala.

Dali kong hinalughog ko ang bawat kuwarto ng bahay. Hinahilap ko si Dex Ty at nakita ko siyang nasa loob ng bathtub, hindi na humihinga. Malinis ang pagkakapatay nito dahil para lamang itong nalunod doon.

Nabaling ang aking paningin sa mesang katabi ng bathtub na mayroong nakalapag na isang bote ng sleeping pills. Isang tingin ko pa lang nito nakuha ko nang gustong palabasin ng assassin na iyon. Nalunod at namatay si Dex Ty dahil uminom ito ng sleeping pills habang nagtatampisaw sa bathtub.

Madaling maintindihan, tapos ang imbestigasyon. That assassin is great!

Bumaba ako at sinuri ang first floor kung meron pa bang ibang patay. Wala akong nakita, pati ang dungong naapakan ko kanina ay nawala rin. At para na rin makatulong nilock ko ang mga bintana at aking nilabasan na pintuan. Para maging kapani-paniwala talaga na walang krimeng nangyari sa bahay na ito.

Ngiting tagumpay ako habang palayo sa bahay ng kawawang doktor. Hinugot ko ang cellphone ko sa bulsa nang suot kong breech at hinagilap sa contact ang numero ni master. Apat na beses na tumunog ang telepono bago sinagot.

"Anong balita?" Tanong nang nasa kabilang linya.

Nagpakawala ako ng ngiting demonyo. "Your wish was granted, my master."

Ang sunod kong narinig mula sa kabilang linya ay ang malakas nitong tawa. He laughed in so much pleasant. I smile broadly too, habang ang puso ko ay lumulutang sa kasiyahan. That was just a laugh, but for me as his daughter it was a big compliment!