Captivated

60

Jean Avril Mendoza’s Point of View:

“Thanks kuya! Pogi mo talaga hihi” Sambit ko sa kaniya habang inaayos ang aking upo rito sa back seat ng kaniyang sasakyan.

Wala na kasi akong pera eh kaya nakiusap ako kay kuya na kaunin niya muna ako haha no’ng una ay ayaw niya pa nga kaso buti na lang at mabait si ate Sophie kaya ito mismo ang pumilit jay kuya para kaunin ako ro’n sa mall. Hay, angel talaga ang isang ‘to huhu ang ganda ganda na ng mukha niya tapos ang ganda ganda rin ng ugali niya.

“Anong thanks thanks kuya ka r’yan? Next time gamitin mo isip mo Jean ha? Alam mo namang wala ka ng pera pag uwi tapos bumili ka pa rin ng poster mo na ‘yan at sobrang mahal pa. Paano kung busy ako? Eh ‘di paano ka makakauwi? Wala? Nganga? Lalakarin mo mula ro’n hanggang sa village natin? Hay nako Jean” Pagpapagalit nito sa akin habang naka focus sa ginagawang pagmamaneho.

Napanguso na lamang ako at niyakap ang bag na na naka sakbit sa likuran ko kanina. Napansin ko naman si ate Sophie na napaharap sa ‘kin at ngumiti ng mala anghel.

“Hi Jean, how’s your day?” Tanong nito habang hindi pa rin nawawala ang matamis na ngiti sa kaniyang mukha.

“Okay lang naman ate Sophie hehe” Sambit ko at ngumiti rin aa kaniya pabalik.

“That’s good. Ay tsaka nga pala, natanggap mo ba ‘yong gift ko sa ‘yo na bag? Pinaabot ko ‘yon sa kuya mo last time eh gawa kakauwi ko lang from business trip sa Italy and sakto nakakita ako ng bag then naisip kita. I love the design that’s why I bought it for you, did you like it ba?” Tanong niya sa akin ngunit bigla na lang akong na confuse dahil wala namang bag na inaabot sa ‘kin si kuya from ate Sophie daw.

“Po? Wala namang inaabot si kuya na bag sa ‘kin eh” Pagsabi ko sa kaniya ng totoo at lumapit ng bahagya para tapikin si kuya “Kuya, nasaan ‘yong bag? Bakit hindi mo sinasabi sa ‘kin?! Nakakahiya tuloy kay ate Sophie kase hindi ako nakapag thank you sa kaniya” Sambit ko rito at inirapan pa ito.

“Ay gagi, oo nga pala! Sorry love nalimutan ko.” Sambit nito kay Ate Sophie at nakita ko pang kinuha niya ang kamay nito para magka holding hands sila while driving. “Nariyan ‘yon Jean sa gilid. Kuhanin mo na lang, naka balot ‘yon sa isang bag na kulay black” Sambit naman nito sa akin.

Napangiti ako ng abot tainga habang hinahanap ‘yong itim na bag na sinasabi ni kuya dahil do’n daw nakabalot ‘yong binili sa akin ni Ate Sophie na bag. Hindi naman masyadong makalat sa kotse ni kuya kaya mabilis kong nakita ito. I opened it and dama ko ang biglang pag ningning ng mga mata ko, woah! Sobrang ganda nito.

“OMG Ate Sophie, ang ganda! Dior pa na bag huhu lakad maka high class! Salamat po Ate Sophie pagpalaing nawa pa sana ang relasyon niyo ng pangit kong kuya huhu” Sambit ko habang chinechek ang binigay niya sa akin bag from Dior.

Sobrang ganda ng isang ‘to at halatang mamahalin. Gawa ito sa black lambskin for sure made with cannage stitching tapos mayroon pang gold finish metal signature ng letters D, I, O, and R which is signature brand name no’ng bag. Ang cute ng style niya since pede itong hand carry at tsaka shoulder or cross body bag. Ang shala huhu bet na bet ko ang isang ‘to, ang lakas maka artistahin ng bag. Halatang made in italy pa panis.

“Ate Sophie! Ang ganda niya talaga huhu!” Sambit ko at ibinalik sa lalagyanan ‘yong bag na inabot niya sa akin. Hindi ko hahahaang magasgasan ang isang ‘to, ang precious niya kaya tignan no?

“You are welcome, Jean. Basta ang gusto ko lang ay makapagtapos ka ng pagaaral and continue your dreams of being an engineer someday. We are all rooting for you” Sweet na ani nito at muling ngumiti sa akin.

Ngumiti rin ako sa kaniyaa at tumungo na para umiwas ng tingin. Sobrang pure ni Ate Sophie, no wonder kung bakit mahal na mahal siya ng kuya ko. She is so pretty, kind, sweet, intelligent, caring, and more! Lahat na yata ng definition ng pagiging perpektong tao ay salong salo niya. She looks si innocent pati yet elite. Ganito ba ang pakiramdam ng sobrang paborito ni Lord? Paranas naman ako huhu kahit talino lang, amen kaagad.

Minuto ang lumipas ng makauwi kami sa bahay. Hindi ko na sila hinintay pang bumaba dahil excited na akong idisplay sa kwarto ko ‘yong poster ni Jonas pati na rin ang sukatin ‘yong binigay na Dior signature bag na binigay sa ‘kin ni Ate Sophie. Binuksan ko na ‘yong pinto at nanakbo ako paloob sa bahay namin. Hindi naman na naka lock ang pintuan since narito si mama kaya dire diretso lang ako hanggang sa makapasok ako sa may akin.

“Hi, ma! Kasabay ko po si kuya umuwi hehe” Ani ko at hindi na hinintay pa ang kaniyang sasabihin dahil nanakbo na ulit ako paakyat sa kwarto ko sabay lock nito.

Hay, home sweet home. Inilapag ko na muna pansamantala sa lapag ‘yong bag ko at hinubad ‘yong sapatos na suot ko sabay higa sa malambot kong kama. Ang sakit ng likod at paa ko huhu parang ayoko na tuloy mawalay dito sa kama ko tapos ang lamig lamig pa gawa no’ng aircon, parang gusto ko na tuloy matulog ng maaga. Pumikit ako ng bahagya at huminga ng malalim ng biglang may isang kantang pumasok sa isipan ko.

“Magkahawak ang ating kamay at walang kamalay-malay, na tinuruan mo ang puso ko na umibig na tunay. La la la la, la la, la la, la la la” Pag awit ko sa kawalan dahil biglang nagplay sa isip ko ang kanta ng Eraserheads na ‘Ang huling el bimbo’. It was gold actually, ang lakas maka throwback ng kantang ‘yon.

Ng dapuan ako ng kaunting kasipagan ay kaagad kong iminulat ang mga mata ko at umupo ng maayos. Ilang sandali pa ay dinampot ko na ‘yong nag ko sa sahig at inayos ito ng pwesto kung saan dapat ito nakalagay. Naghubad na rin ako ng damit ko para magsuot ng pambahay ng sa gano’n ay maaliwalas sa pakiramdam. Pagkatapos ko sa lahat ng mga gawain ko ay kinuha ko na ‘yong bag na binigay sa akin ni Ate Sophie at inisplay ito ng maganda para picturan.

Madaming angle ang kinuhanan ko para marami rin akong option sa mga picture na want kong i-upload online. I took for about seven pictures dahil tinamad na ako kaagad. Agad akong namili ng isang larawan at inayos ang layout nito bago i-upload sa i********:. Naku, kailangan kasi maganda ang feed ko sa Ig lalo na’t madami akong followers charot.

I captioned ‘Got Ate Sophie’s Signature bag gift from Dior. Actually Made in Italy, thank you so much ate love yah!’ with matching red heart pa sa dulo sabay upload nito.

Nakangiti lang ako habang tinitignan ‘yong bag. Sobrang ganda talaga nito hahaha feeling ko nga ay kahit magtrabaho ako ng ilang buwan ay hindi pa rin sapat para lang makabili ng kagaya nito. Ang sarap talaga sa feeling maging mayaman pero masaya naman na ako sa ganitong buhay, ‘yong simple lang. Blessed pa rin naman ako dahil kahit na incomplete kami ay masaya pa rin kami nila Mama at kuya, isama na pala natin si Ate Sophie na soon to be sister in law ko hihi.

Tumayo naman akong muli para kunin ‘yong poster ni Jonas na nasa supot ng Merch Store. Balak ko sana itong idikit kaso napansin kong wala itong dikit sa likod kaya binitawan ko muna ito para kunin ‘yong tape na nasa bag ko pero pagbukas ko no’ng bag ko ay may isa akong papel na nakita ngunit hindi ko alam kung tungkol saan ito. Kinuha ko naman ‘yon at kaagad na binuksan ngunit hindi ko inaasahan na isa pala itong love letter.

Dear Jean,

Hi, Jean! How are you? I’ve been wanting to write you a letter all these time but I don’t have a courage to do one because of my weakness in facing you. I don’t know if you’ll be happy after knowing that I have feelings for you ever since we met that’s why I decided to write this letter anonymously. Please don’t think that I’ve been effortless since I just printed this out, it’s just that I don’t want you to notice my handwriting if ever we’ll have a chance to exhange notes.

At the point when we met, I realized you were past my action. I realized I was totally out of my association. Also, I mean I knew it! You're magnificence. You're minds. You're flavor. No chance could you deny how exceptional and one of a kind you were that day. What's more, consistently since. While you read this, you should grin. Cause somebody around here on the planet knows you're past uncommon in such countless ways.

I'm letting you know this currently, trusting, imploring, that you likewise acknowledge there is more throughout everyday life. More to simply being with somebody since they have a sense of security. Life is short. Why not take the plunge? Why not pursue your heart? I read some place, that in the event that I consider somebody regularly, odds are they consider me similarly as frequently. Along these lines, I'm trusting you likewise consider me.

Come discover me. It wont be hard. Our ways cross practically every day. I will not stow away. I will not drive you away. Simply discover me and lets partake in this one life we have. In any case, if not, I comprehend, I simply need you to know. You are my fantasy. My expectation. What's more, I hope everything works out for you throughout everyday life, cause you merit far beyond anybody can give.

Sincerely yours,

B.

So I have a secret admirer who’s a english spokening dollar? Char hehe. Ang sweet naman ng isang ‘to kaso nakaka curious lang dahil hindi ko siya kilala at wala yatang balak na magpakilala sa ‘kin. I’m looking forward to meet this guy like really. Sino si B? Imposible naman na si Bryan ‘yon dahil langaran ang pagkagusto niya sa ‘kin hahaha. Nakaka thrill naman ang isang ‘to geez.