Naging bingi ang buong ballroom. Tanging ang titigan nina Xavier at Ethan ang nagdidikta ng daloy ng hangin—isang maling galaw, at sasabog ang lahat. Nakatago ako sa likod ni Xavier, ramdam ko ang init ng kaniyang katawan at ang galit na tila kumukulo sa kaniyang mga ugat.
“Anong ‘Red Room’, Ethan? Anong sinasabi mo?” muli kong tanong, pero tila walang naririnig si Xavier. Ang buong atensyon niya ay nasa daliri ni Ethan na nakapatong sa button ng remote.
“It’s a m******e, Sette. Isang gabi kung saan ipinakita ng Obsidian kung gaano sila kawalang-puso,” pang-iinis ni Ethan. “Do you really want to know how many innocent people died that night just because Xavier wanted to prove a point?”
“Shut up, Ramirez!” bulyaw ni Xavier. Mas lalong ibinaon ni Xavier ang dulo ng baril sa sentido ni Eth
