Dear, Joey

Natatawang sinagot ni Julienne ang tanong ng host. "Well... I don't have a specific Ideal guy. I just want him to be God fearing that's all " ngiti nyang sagot. Natutuwang tumango ang host. "Ohhh mga bachelors dyan. Alam nyo na." Biro ng host at nagtawanan ang mga audience kasama si Jullienne. "Anyway, would you invite everyone to your up coming Movie?" ngiti ng host. Ngiting ngiting humarap si Jullienne sa camera at malambing na tumitig. "Hi guys. Please watch our movies in tittle " Love me For a Reasons " malapit na po syang ipalabas in a hundred cinemas nation wide po. Sana manood po kayo." Padarag kung pinindot ang off botton ng remote control. Napaangat ang tingin ni Mom sa akin at ni Jullie na parang may ginawa akung masama. Tinaasan ko lang sila ng kilay. "Tita mommy naman eh!" iritang sigaw ni Jullie at nagkukumahog na kinuha ang remote sa akin ngunit tinapon ko lang yun sa kabilang sofa kung saan di nya abot. "Touch it Jullieanna or I will confiscate your PSP." warning ko. Naiiyak na bumalik sya sa inupuan nya kanina na katabi ni Mom. Mabilis syang yumakap rito habang masama naman ang tingin sa akin ni mom. Tinaas ko lang ang kabila kung paa sa sofa at kumain ng tuyo habang nakakamay na kumakain ng breakfast. "Jullieanna." "Mom, it’s Joey… Joey" putol ko sa sasabihin nya. Ambantot ng Jullienna. She sighs defeated at bumaling kay Jullie na nakatago sa dibdib nya. "Wag mong pansinin nyang Tita mo Apo... Masyado yang bitter." pag aalo nya. Napapaawang ang labing tinapunan ko ng butil ng kanin si Mom. "Jullieanna. Watch your manners!" mariin nyang sabi at pinuna ng tingin ang pagupo ko at ang pagtapon ko sa kanya ng butil. Arte talaga nito. "Mom. I am not even care of my twin. All she cares is her career not minding that we're waiting for her to go home." pabulong kung sabi bago tumingin kay Jullie na mahinang humihikbi sa kanya. Nakita ko ang paglambot ng tingin ni mom. Napapailing na lang na tumayo ako sa sofa at nagmartsa papuntang kitchen. Nadatnan ko ang tatlong katulong namin na nagtatawanan habang kumakain. Napatigil sila at binati ako. Ngumiti ako at pumunta sa sink para ilapag ang pinggan ko. Napaangat ang tingin ko ng natahimik ang mga katulong. Pumasok pala si Julius. Trabahador sa flower farm. "Ahm. Joey, sabi ni Mang Caspar ay baka hindi ma-deliver yung mga bulaklak dahil walang truck na gagamitin. Ang mga truck kasi ay lumuwas ng manila para sa ihahatid na mga gulay at prutas." Nakita ko ang mga katulong na nakatitig lang kay Julius. Lalo na si May na parang naghuhugis puso ang mata. Ito talagang tatlo napaka hopeless romantic. I sigh. "Ok... Where's dad by the way? Sasama ba sya sa pagdeliver? Maaga syang umalis Juls. Alam mo na away ulit ng matatanda." Napahagikhik ang mga katulong sa sinabi ko habang nangiti naman si Julius. "Oo daw eh. Wala namang sinabi kung ano pero mukhang luluwas ng maynila dahil may dalang gamit na dala. Pinabantayan nya nga kay Tatay ang Hacienda muna dahil mukhang matatagalan sya sa pag balik." seryoso nyang sabi. Na naman?! Napapakamot sa ulong huminga ako ng malalim at nilagay ang isang kamay sa bewang ko. Hirap ng buhay ng dalawang to, palaging may LQ. Pati Hacienda damay na sa away nila. "Sige. I guess I don't have a choice but to deliver it by myself then. Salamat Juls." pahayag kung sabi at tinapik ang balikat nya bago walang sabing umalis. Kung wala lang akung flower farm na negosyo baka sa hacienda natutuon ang pansin ko pero bata palang ay pangarap ko na to kaya hindi ko kayang mabitiwan man lang kahit sandali. "Mom. What happened again? Did you throw him away?" salubong ko agad paglabas ko ng kitchen. Wala na si Jullie at mukhang umakyat sa kwarto nya. Nabungaran ko syang tulala sa phone nya. "Stop meddling Jullienna. Ang arte lang ng ama mo." angal nya at gigil na nagtipa sa phone nya. Mukhang magkatext sila. "Sino na naman ang pinagselosan nya? " irap ko at padarag na umupo sa kabilang gilid nya. Mom is gorgeous even now and Dad is too much in love that's why he always tantrums. Palibhasa kahit matanda na may kapilyuhan pa rin sa isip. Mapaglaro kasi si Dad while Mom is always serious. They are opposite but very in love. "He wants me to go a vacation with him without Jullie... He’s being immature again." Natatawang amuse akung nakatitig kay Mom. They are acting like it's a problem. Tinitigan ako ni Mom ng seryoso. Napatawa ako lalo. "Seriously?! Mom para kayong teenagers. Gross!" tawa ko. "This is serious Joey." Napatigil ako ng mahimigan ko ang banta sa boses nya. "Well, I can take care of Jullie. Ilang araw ba kayong mawawala?" tanong ko. "He wants months!" Napahaba ang nguso ko. "Ohhh honeymoon." tudyo kung sabi habang napapahagikhik na lang. Bigla akung tinapunan ni Mom ng unan na mabilis kung nasalo. Natatawang inakap ko yun. Amuse ko syang tinitigan. "You’re not helping Jullienna." asar nyang sabi. For heaven's sake ang tanda na nila for being like this. May puti na nga sa ulo nila yet they are acting like newly wed. Very funny. I sigh. "I will talk to Dad. One month or no Vacation." Ngumiti sa akin si Mom sabay iling. "You know him Jullienna. His not listening and I think na nasa manila sya. Staying in your Kuya's condominium." Napatuwid ako ng upo at binitiwan ang unan. "Your kidding Mom? Akala ko bukas na yun uuwi dahil saglit lang ang pagdeliver sa manila?" nabibigla kung tanong. Nasa teritoryo si Dad ng isang layasang anak. Kuya Lenuel might influence him. Malungkot na tumingin sa akin si Mom. "He texted me... Nagpapaalam." I groan while hiding my face in my hands. Padarag na tumayo ako. Hayss bahala sila. Buhay nila yan. "We should wish that they don't do reckless things Mom. I have to go. I will talk to him when his arrive ok?" assurance ko sa kanya bago humalik sa noo nya. She sight heavily while nodding. Iniwan ko syang nakatingin sa cellphone nya habang umakyat naman ako sa taas para maghanda. Wearing Rip jean and checkered polo and black boots, I'm ready to go. Pinusod ko ang buhok ko sa tutok para hindi sagabal sa trabaho. Dala ang sasakyan na pumunta ako sa flower farm at kinuha ang mga idedeliver na bulaklak. Pinanood ko ang mga katiwala ko na isakay sa likod ang mga pumpon na iba't ibang bulaklak.  "Ayos na ho ba lahat? Babalik na ho ako kapag kulang." saad ko kay Mang Arman. Isa sa katiwala ko. "Oo Joey. Isama mo na lang si Raymon ng may taga buhat ng lahat ng yan at ng di kana mahirapan masyado hija." ngiti ni Mang Arman. Ngumiti ako bilang pag sang ayon. Tinanaw ko ang kabuuan ng plantation. Apat na iktaryang iba't ibang bulaklak ang nakatanim at lahat ay usbong na usbong. Para itong maraiso kung titingnan at ang maliit na bahay sa gitna nito ang nagsisilbing silungan ng lahat ng nagtatrabaho dito. May mga puno naman sa paligid ng bahay at nagsisilbing lilim ng bahay para hindi mainit. Ang lahat ay tanaw mula dito sa kinatatayuan namin hanggang sa daan papuntang gate ng plantation. Nagpaalam ako kila Mang Arman at nagtuloy na sa paghahatid ng bulaklak kasama si Raymon. Pag uwi ko sa hacienda ay pansin ko agad ang tahimik ng lahat. Nagtatakang minasahe ko ang balikat ko habang naghahanap ng tao man lang. Malapit na ko sa hagdan ng makita ko ang isang katulong na mukhang katatapos lang sa kitchen. Nakita nya agad ako kaya ngumiti agad sya at lumapit sa akin. "Magandang gabi Señorita." magalang nyang bati. Napangiwi ako sa isip. Bago nga lang pala sya kaya ganito. "Hmmm. You can call me Joey Miss. Hindi ako sanay na tinatawag ng ganun dito." sabi ko na lang. Nahihiyang ngumiti sya at tumango. "Good… By the way. Kumain na ba sila Mom and Jullie?" tanong ko at tumingin sa taas. Baka natutulog na ata sila? "Po? Ahhh umalis po sila kaninang tanghali…" Natigilan ako at tumitig sa kanya. Ngumiti sya sa akin. Binaba ko ang kamay ko. "Saan sila nagpunta? Gabi na ahh." taka kung tanong at mabilis na kinuha ang phone ko sa bulsa. It's 6pm. "May dala po silang bagahe kanina. Wala rin po ang driver ni Señora. Kaya baka po lumuwas sila." anya ng katulong at nagtataka sa inaasta ko. Napapikit ako ng mariin ng may namuong haka haka sa utak ko. "Damn. Ang kukulit ng dalawang yun. Umaastang teenagers pati si Jullie dinamay." inis kung bulong at mabilis na tinakbo ang hakdan habang tinatapat ang cellphone sa tinga ko. "Mom! Where are you?" mariin kung sabi ng ilang beses kung triny na macontact sya. "Jullienna. I'm sorry. I'm here at my best friend. Iuuwi ko lang ang Dad mo." Nanlalaki ang matang pabagsak kung sinara ang pinto. "Mom! Are you out of your mind? Dad is not a child ok. come on and dapat iniwan mo na lang si Jullie. Mahihirapan ang bata sa inyo eh." inis kung sabi at mabilis na pumunta sa walking closet ko to find decent clothes. Hindi sya nagsalita ang the next thing I know she's sobbing. Right. My so cool mother is crying. Nanghihina ang kamay ko habang pinapakinggan ang iyak nya. "Mom... What happened?" mahinahon kung tanong. Humikbi sya "Your Dad... Nasa isang club sya with your Kuya. Kanina pa. Jullienna." Napapapikit na hinilot ko ang noo ko dahil parang sumasakit na ito sa kanila. "I saw them in i********: and the most ridiculous thing is palipat lipat sila and I can't find them. Tapos your twin is with them awhile ago. Every minute ay marami silang pinopost. Hindi o macontact ang Dad mo or even Lenuel and Jullienne. I'm being paranoid." umiiyak nyang litanya. I heard Jullie talking to her. Napahilamos ako sa mukha ko. Sa tanda nyang yan nakukuha pa nilang mag i********:. Ni ako nga walang alam dyan eh. I'm tiredly sigh. "Can I talk to Jullie Mom? Please" malambing kung sabi. "O-Ok…" "Tita Mommy?" "Hi Sweety. You see Mom is crying right now and I want you to look at her for me, ok?" "Yes po. Were going to sleep now?" Inosente nyang tanong. "Yes yes... That's very nice. Go to bed and sleep with Mom. Make her stop crying ok. That's your duty, ok?" "Aye Aye Captain." biro nya, making me laugh. "Very Good Sweety. Now give it to Mom." utos ko. I heard my mom take a breath. "Give me your i********: account Mom. Stay where you are, and I will find Dad. Got it." utos ko at dinampot na lang ang susuotin ko kahit na mukhang dress ang nakuha ko. "Jullieanna… No need anak_" "Just do it Mom and stop crying. Jullie don’t deserve to witness this alright? Text the address to me." Agad kung sabi at binaba ang tawag. Napapabuntong hiningang pumasok ako sa banyo at mabilisang naglinis ng katawan. Inayos ko ang fitted dress ko at leather jacket na black na black habang pababa ng hagdan. Binaba ko na lang ang buhok ko. Dala ang backpack na may ilang damit at importanting gamit na lumabas ako ng Mansion at patakbong pumunta sa garahe para kunin ang sasakyan ko. Ng nasa gate ako ay huminto ako para kausapin si Manong Dulfo. Guard namin. "Wag po kayong magpapapasok Tay. Kahit sino pero kung mga trabahador ay papasukin nyo wag lang hong mga sibilyan." bilin ko bago umalis. Tumango lang ang matanda at nag salute sa akin. Ngumiti lang ako. Apat na oras ang byahe papuntang Manila at hindi biro ang bumyahe ng walang pahinga. Sa mga oras na bumabyahe ay naka set ang utak ko sa plano kung gawin kila Dad. Party pala ahh. Buhay single Dad ganun? Patay ka sa akin Kuya. Pati sandata mo dudurugin ko.