His Perfect Obsession

Kabanata 6

Kabanata 6

Clint Fredrin Lander POV’s

“So? Ano na naman ang pakay ng isang Hidalgo at napadpad na naman sa aking kumpanya? Hmm?”

Kasalukuyang nakaupo sa sofa ko sa opisina si Zach. Ang nagmamay-ari ng Hidalgo Corporation. Nagtataka pa ako sapagkat pangalawang beses na siyang napadpad dito gayong lagi ako ang pinapapunta niya sa kanyang kumpanya. Ang lagi niyang rason ay ayaw niyang makipagsapalaran sa traffic pagpunta dito.

He's a good friend of mine. Actually I do consider him as one of my brothers. They say blood is thicker than water, but it's not the case for us. We've known each other since we're in high school. Our parents are good friends, kaya napalapit na rin kami sa isa't-isa. Takbuhan namin ang bawat isa everytime we need something, maliit na bagay man, or even in dirty works.

“Kung hindi ko nga lang kailangan ng tulong mo ay hindi talaga ako pupunta.” Usal nito.

Napataas ang aking kilay. So kailangan niya nga talaga ng tulong ko.

“You know I'm always open when it comes to help, bro. Spill.” I said before adjusting my seat on my swivel chair.

“Remember the family who has a debt on our family? It's been a month since I didn't pester them. They're probably wondering why. Paniguradong nagsasaya na rin ang mga iyon at nag-e-expect na hindi ko sila sisingilin.” May ngising lumabas sa labi niya. “But they're wrong. So wrong.”

I raised my eyebrow. “So what's with them? What's your plan?”

“Kailangan ko ng iyong mga tauhan, Clint.” He said. “Alam ko namang hindi nila kayang bayaran ang milyon na utang nila, and probably wala talaga silang kakayanan na bayaran iyon.”

Im just listening to him.

“Ayoko naman mamuti ang aking mga mata kahihintay sa kanila. Kaya ako na ang gagawa ng paraan. If they can't pay me with physical cash… I'll get what's more beneficial." Pagpapatuloy niya.

Ngumiti pa ito ng nakakaloko. A sign that a plan was already established in his mind.

“What do you want me to do then?” I asked him.

Dumiretso siya ng upo bago matiim akong tinignan.

“May anak na babae ang mag-asawang umutang sa amin… and I want you to abduct her. Sa madaling panahon.” His eyes glittered upon saying the thing.

–

I wasn't just an owner of a company. Higit pa doon. That's how life gets so tricky. Magaling magtago ang tao kung sino sila, ano ang ginagawa nila at para saan ang ginagawa nila. I'm not just simply the CEO of APEX Structure… I'm hiding a dark side no one knows.

I used to have connections down under. May sarili akong mga tauhan, armas, at iba pang mga valuable na gamit. My group used to take orders from higher people's na gustong mag pagtiklop ng isang tao. At ang iniuutos ni Zach sa akin ay isang butil nalang ng bigas para sa akin. Sanay na ang mga tauhan ko sa mga bagay na to… at paniguradong mapapadali lamang ang utos ni Zach.

“I need the details of the people. Send it immediately and I'll do the rest.” Saad ko kay Zach bilang pagtatapos ng aming deal.

“How much would it cost me, then?” Zach asked me.

Ibinaba ko ang iniinom kong alak sa aking table.

“Only sixty million my dear friend.” I said. Gesturing six fingers.

“Fine. I'll send the payment right away. Just make sure hindi papalpak yan, Clint.” May diin sambit niya.

“You know hindi ako pumapalpak.” I talked back.

Umalis din naman agad si Zach dahil May meeting pa ata ito sa kanyang kumpanya. Ilang oras lang din ay may dumating na pera agad agad sa aking bangko. It's sixty million to be exact. Tamang tama lang sa napag-usapan namin ni Zach. Mabilis talaga kausap ang kaibigan ko na iyon, kapag talaga desidido siya sa isang bagay ay wala na siyang palalampasin pa kahit gaano kamahal ang singil. Isa pa ay barya lamang sa kanya ang pera na iyon.

I waited for the details na hinihingi ko sa kanya, sapagkat mamadaliin lamang namin ang gawain na ito. I still have important things to do at uunahin ko na ito. Paniguradong hindi naman kami mahihirapan sa pinapagawa ni Zach.

After an hour of waiting for the details ay may dumating na agad sa aking email. Agad ko na naidownload ang files ay naibrowse ko na ito para masimulan na ang dapat simulan.

“Hmm… Selene Amerie Constancia… what a great name huh?” Bulong ko. “Sayang lamang at mapapasakamay ka ni Zach. Paniguradong paghihirap ang aabutin mo doon.”

Nagpatuloy ako sa pag browse sa files na sinend ni Zach. There was no exact photo of the girl, but the parents have. Mukhang hindi updated ang information but it's not a problem for me. Kaya ko naman itong solusyonan. Naiintindihan ko naman si Zach, this is a problem not to be drawn with, basic info lamang ang nakasaad dito at ang iba ay kulang kulang pa.

I get my phone to call a friend who's expert sa pagkuha ng mga information ng individuals. And after that ay tinawagan ko naman ang mga tauhan ko.

“Darius, ihanda mo ang mga kasamahan mo. Bukas ay May mahalagang gawain tayo.” I said before ending the call.

Right now. The needed information at ang kinabukasan nalamang ang hinihintay ko para masagawa ang plano.

Sumandal ako sa aking swivel chair. I sighed bago kinuha ang alak na iniinom ko kanina. The day is exhausting. Mabuti nalamang at wala akong ibang schedule ngayong araw. Makapagpahinga ako.

Pero hindi rin naman maikakaila na nakakapagod ang buong araw na nasa opisina lamang. Puro pirma ng mga documents at tanggap ng mga calls from big clients. It's so boring. Buong araw na akong walang contact sa labas. Well I'm used to it, so I should not bicker about it. Wala naman akong magagawa, that's the nature of my work.

Kahit mga gustuhin ko na pumunta ng bar ay hindi ko na magawa. Sapagkat sa dami ng trabaho ay nawawalan na ako ng oras.

I'm now twenty eight years old. Malapit na mawala sa kalendaryo ang aking edad. Yet, still here I am, babad pa rin sa trabaho. I have no chance to know someone na pede kong makasama. Not that I'm complaining so much na dahil sa work iyon but for me it's getting late. My mom even setting up some dates with random girls with me, but it always ended up as f**k and do.

Pagkatapos ng date ay napupunta ito sa kama. After I laid them, wrecking their core ay wala na akong pake. All I care about is pleasure. Ayoko naman ipilit ang sarili ko sa taong hindi ko mahal at wala akong nararamdaman. I don't know when that someone will come but I’ll just wait here. Bahala na ang mundo.

“Sir… your mom called. Nag message po raw siya sa inyo.” Abiso sa akin ng aking assistant.

Agad ko namang kinuha ang cellphone ko na nakapatong sa aking lamesa at tinignan kung ano ang mensahe ni Mom.

From: Mom

I'm setting up a date for you tonight, Son. Make sure to show up alright? It's the daughter of Tianco’s. Don't mess this up.

I rolled my eyes. Here we go again.

I just typed a message agreeing to her set-up before turning off my phone. Another night to pretend again. Bullshit.

My phone once again beeped. Naiirita ko itong kinuha expecting that it's my mom again. Ngunit mensahe pala to tungkol sa isa sa mga sites ng isang project.

Mayroon palang visit ngayon. Mabuti nalamang at makakalabas ako ng opisina.

It's already twelve thirty in the morning. Agad ako na lumabas sa aking opisina para sa site visit. I greeted some employees bago ako sumakay sa elevator.

Ng makarating ako sa ibabang bahagi ng kumpanya ay nakita ko pang busy ang isang department kumpanya dahil may job hiring ngayon. Mukhang marami rin ang may interest na makapasok sa kumpanya dahil madami rin ang pila ngayon.

“Magandang tanghali po, boss.” It was Charis. The head of the finance department.

“Magandang tanghali, din.” I greeted her with a smile.

One thing I always uphold is that, everytime I have the chance to encounter my employees, I need to show that I'm comfortable around them even though I'm the boss. Dahil doon napapanatili ko ang performance ng kumpanya.

I get my phone to my pocket to check if there's a follow up message about the site visit. Nang makita ko na wala naman ay ibabalik ko na sana ang aking cellphone sa bulsa ko when I bumped into someone. Sa lakas ng impact ng pagkakabangga namin ay nahulog pa ang hawak niya na plastic envelope.

I helped her to pick up her things. Dinampot ko yung mga papeles na nakakawala sa plastic envelope bago ito ibinigay sa babae.

She's wearing a pink dress. Her features were very soft. Mapungay ang mga mata nito, the mole at the very right side of her eye sa baba ng mata was very visible and added to her aura. She also has a pointed nose. Red cheeks. And very kissable lips. The girl is definitely a score but not to my liking. Masyadong soft for me.

Agad naman humingi ng tawad ang babae. Ganon din ako. It's just a short interaction between us. Nagmamadali pa itong inayos ang dala niya, she's probably here for the interview dahil sa mga papeles na dala niya.

Dali-dali namang nagpaalam ang babae at nag lakad, ngunit bago pa ito makalayo ay nakita ko ang isang ID sa lapag. Dinampot ko ito at tinignan ng mabilisan kung sa babae ito.

Selene Amerie Constancia

My mouth formed an ‘oh’. I remembered the name of the girl doon sa ibinigay na details ni Zach sa akin patungkol sa kanyang utos. It was exactly the same. Her info from the ID is identical from the info Zach gave to me.

What a small world huh? Mukhang pinapadali ng mundo ang trabaho ko.

Tinawag ko na ang babae bago pa ito tuluyang makalayo. Iniabot ko sa kanya ang ID niya, excitement penetrated my whole body.

“Thank you…”

I smiled at her before turning my back. Sa kumpanya ko pa pala siya makikita. I think the odds favor my side.

Told you… madali lang ang ipinapagawa ni Zach.