Magnetic love (Tagalog)

Bella smiled when she saw her dad at the dinning table while eating and she immediately approached him. "Good morning dad." She greeted to her dad while smiling and when she sat next to him, her dad suddenly stood up. "Manang ikaw na bahala dito sa bahay, aalis na ako." Tawag niya sa kasambahay nila. "You haven't finished your breakfast yet dad." Bella said worriedly, but her dad just sighed and he left. Since her mom passed away everything has changed the princess's life has become miserable. Bella's tears slowly dripped, she was hurt because her dad treated her differently, sometimes she thought that maybe it wasn't her dad. Dahil hindi ganito ang daddy niya noon mahal na mahal niya si Bella na para bang nag-iisang anak si Bella kahit na may anak siya sa labas. "Tahan na po ma'am Bella wag na po kayo umiyak, kong nakikita ka lang ng mommy mo siguradong malulungkot yon." Nag-aalalang sabi ng kanilang kasambahay na si manang Helda, ang nag-alaga sa kanya mula pagkabata. "Manang Helda, I don't want to cry because mom doesn't want me to cry." Sabi niya habang naiiyak. "Tama kaya wag kanang umiyak." Sagot naman ni manang Helda at sinabayang mag-almusal si Bella. "Maraming salamat manang Helda kahit wala na si mommy nandyan ka parin para pagaanin ang loob ko, ikaw lang ang hindi nagbago saakin." Naiiyak nitong sabi at niyakap niya si manang Helda. "Pagpasensyahan mo muna ang daddy mo, kaya lang niya nagagawa sayo ito dahil hindi niya parin matanggap ang pagkawala ng mommy mo. Balang araw babalik din yong dating siya kaya wag kanang malungkot." Pagpapagaan loob sakanya ni manang Helda ng makawala siya sa yakap kay Bella. "But we are in the same situation now, walang may gusto sa pagkawala ni mommy." Sagot ni Bella at bakas sa kanyang mukha ang sakit na nararamdaman nito. When she and manang Helda finished having breakfast, Bella immediately returned to her room. Simula nang mawala ang mommy niya ay laging nagkukulong sa kwarto. Palagi niyang inaalala ang mga araw na nakakasama pa ang mommy niya at nagsimula naman itong umiyak, biglang tumawag ang kaibigan niya na si Ashley. "Hello, nasa bahay ka ba ngayon? Mamasyal tayo matagal na tayong hindi nakalabas." Bungad agad sakanya ni Ashley sa kabilang linya "Sa bahay nga, ikaw nasan ka rin ba?" Tanong din niya kay Ashley. "Mag-ayos kana malapit na ako sa bahay niyo." Sagot niya. "Okay magbibihis na rin ako." Sabi niya at agad niyang hinanap yong concealer niya at ng mahanap niya ay agad naglagay ng concealer para hindi mahalata ang pamamaga ng mata niya. Nang matapos siyang mag-ayos ay narinig niya sa baba ang pagdating ni Ashley at agad din siyang bumaba. "Wow ang bilis mo namang mag-ayos sa sarili pero kahit hindi ka naman mag-ayos maganda ka pa rin." Sabi ni Ashley habang nakangiti. "Thank you." Sabi ni Bella habang nakangiti hindi niya dapat ipahalata na malungkot siya. "Welcome, so let's go." Bella just nodded. Habang nagbibihis si Blaine then the door suddenly opened and he ignored it because he knew that only his mom always entered his room. "Good morning babe." Bungad agad sakanya ng isang babae na kakapasok lang sa loob ng kwarto nito at agad napalingon si Blaine sa likuran niya ng marinig niya na hindi pala ang mommy niya ang pumasok sa loob. "Marga, what are you doing here?" He said annoyed when he saw Marga. "Hindi mo ba ako namimis babe." Malambing nitong sabi pero mas nainis si Blaine sa tinawag sakanya ni Marga. "Please! Please! Don't call me BABE! Lumabas kana dito sa kwarto ko!" Pagtataboy nito kay Marga pero dahil matigas ang ulo nito ay mas lalong lumapit kay Blaine. "Don't be like that to your future wife." Malambing nitong sabi sabay hawak sa magkabilang pisnge ni Blaine. "Don't touch me!" He shouted while pushing Marga. "Ang arte naman nito, you know I have something to tell you and I know you will like it." Sabi ni Marga habang nakangiti. "Simula ngayon dito muna ako titira, diba ang saya dahil magsasama na tayo dito." She said happily and Blaine's face showed annoyance. "Ano? Alam mo pinapahiya mo lang sarili mo dahil paaalisin kita ngayon din." Naiinis na sabi nito at pinalabas si Marga. "Blaine! Anong ginagawa mo?" Sigaw sakanya ng mommy niya at agad tumakbo si Marga kay Flora. "Tita pinapaalis niya ako." Parang batang nagsusumbong ng makalapit siya sa mommy ni Blaine. "Tratuhin mo siya ng mabuti." Sabi nito sa anak niya at bahagyang tumawa si Baline. "Alam mo mommy, sa isang tulad niya ay hindi nababagay sakanya na tratuhin siya ng mabuti." At hindi na niya hinintay pa ang sasabihin ng mommy niya ay umalis na ito. Totoo pala yung narinig ni Blaine nung isang araw na sakanila magbabakasyon si Marga. Naiinis siya sa daddy niya mula nung mga bata pa sila ay laging sinasabi ng kanyang daddy na ipapakasal niya si Blaine sa anak ng kaibigan niya at si Marga pala yun. Kaya mula noon ay iniiwasan na ni Blaine si Marga. Habang nagmamaneho ay naiinis siya dahil pumayag ang mommy niya na doon patuluyin ang babaeng iyon sa bahay nila. Kababata niya si Marga pero kahit kailan ay hindi sila naging mag-kaibigan dahil hindi niya gusto ang ugali ni Marga.