Breaking the Chains

Disclaimer : This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, locales, and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. Prologue "Hindi dahil maldita ako ay lagi na akong matapang" "I have my own weaknesses in life! alam mo yan!" "pero bakit ganto? alam mo ng kahinaan ko yun, pero ginawa mo pa din?!" "akala ko ba mahal mo ko? pero bakit mo ako sinaktan ng ganto !" "mahal kita aki. Alam mo kung gaano kita ka-mahal" maikli nyang sabi. "asaan?" "asaan ang pagmamahal dito? ni hindi ko na nga maramdaman o makita man lang?" "ganito ba ang pagmamahal para sayo?" "tanginang yan ! ang sakit mo naman magmahal !" naiiyak kong sabi. "alam mo, siguro mas mabuti ng itigil na natin 'to" "no please" Hinawakan nya ang aking mga kamay saka ito hinalikan. "please don't leave me. I'll do whatever you want. Wag mo lang ako iwanan." then he knelt in front of me. Nagulat ako sa ginawa nya. Hindi ko ine-expect na luluhod sya sa harapan ko. Bwesit ! mas lalo lang humirap saakin na pakawalan sya. "I would rather choose to die than to lose again the person I love the most" "always remember that, Mi amore"