Bumakas ang pagkagulat sa mga mata ni Zech Leon nang kinuha niya ang kamay ng kanyang anak para yayain na itong umuwi.
“Halika na, Baby. Uwi na tayo. Say bye to stranger na.”
Ngumuso ang kanyang anak at maliit na nginitian si Funtellion na nanatiling naka-squat pa rin sa kinalalagyan habang naka-awang ang bibig at nagpapabalik-balik ang tingin sa kanya at kay Nikolai.
“Bye, Stranger. Thank you for fixing my zipper.” Her son even wave to the man that she hates the most before finally leaving with her. Hindi naman ganon makitungo ang kanyang anak sa iba. Madalas masungit ito at isnabero. Sa kabilang banda, naisip niya na kaya ganon ito makitungo kay Zeon sa unang beses ang mga ito na nagkita dahil sa lukso ng dugo.
“Mommy, ang
